فیلم نخست دونگ جیه، با عنوان Zoom In Zoom Out، در بخش هفته منتقدان ونیز نمایش داده شده و کلیپی اختصاصی از آن منتشر شده است. محور روایت، جستوجوی یک طراح بازی برای هماتاقی مفقودش است؛ جستوجویی که بیش از حل معما، به کشف روابط و بقایای دیجیتال میپردازد.
خلاصه داستان و محور روایت
قهرمان فیلم، شی، طراح بازی جوانی است که گائو، هماتاقیاش، ناپدید میشود. شی در شهر به دنبال گائو میگردد و در مسیر جستوجو رابطهای پیچیده و نامنتظر با وایوای، دوستدختر گائو، شکل میگیرد. هر دوی آنها از لاگهای چت، آواتارهای درون بازی و قطعات دیجیتال تلاش میکنند تصویری از گائو بسازند؛ تصویری که فیلم نشان میدهد این تکهها هیچگاه به فهم کامل یک انسان منجر نمیشوند و بیشتر بازتابی از کسیاند که دنبال آنهاست.
سازنده و تیم تولید
دونگ جیه، که در شانگهای رشد کرده و در آکادمی فیلم پکن تحصیل کرده، پیشتر بهعنوان تدوینگر در چند فیلم کوتاه و بلند حضور داشته و مجموعه داستانی با عنوان The Gap of Migration منتشر کرده است. پایاننامهٔ او، فیلم 50 دقیقهای Break، در جشنوارههای مختلف نمایش داده شد. در Zoom In Zoom Out بازیگران اصلی سان یانگ و ژائو تیانآی هستند و تهیهکنندگی را کائو شانشان از شرکت Do Something Films برعهده داشته است. تیم اصلی شامل لی چونگ (فیلمبرداری)، چین یانآن (تدوین) و هنک لی (موسیقی) است.
بازی در مرکز روایت؛ اقتصاد بصریِ ساده
تیم تولید از تبدیل بازی به جلوهای بصری پرزرقوبرق خودداری کرده و بهجای آن مکانیک و ظاهر آواتارها را تا حد ممکن ساده نگه داشتهاند. دونگ میگوید همین «سادگیِ ظاهری» کمک میکند احساس سرمایهگذاری بازیکن در جهان بازی بهتر منتقل شود و مرز میان واقعیت، حافظه و مجاز مات شود؛ یعنی تجربهٔ دیجیتال بهطور طبیعی در بافت زندگی روزمره جاری میشود.
غیبت بهعنوان ابزار روایت
گائو هرگز روی پرده دیده نمیشود؛ حضور او بهصورت یک فضای شبحوار بین شی و وایوای باقی میماند و همین غیبت ساختار دراماتیک را شکل میدهد. این فقدان، تردید و آسیبپذیری را برجسته میکند و حسادت را بهعنوان احساسی پیچیده و صادقانه به تصویر میکشد؛ احساسی که فراتر از مرزهای معمولِ عشق یا گرایش جنسی، نشاندهندهٔ شناخت و کششِ پایدارِ شی نسبت به گائو است.
نسل، معنا و زندگی دیجیتال
سازندگان فیلم Zoom In Zoom Out این اثر را بازتابی از «دیدگاه روحی» نسل جوان چین توصیف میکنند؛ نسلی که بین تمرکز بر خود و نیاز به معنا و ارتباط تناقض دارد. وقتی فضای مشخصی برای ابراز نیازهای اخلاقی و احساسی وجود ندارد، آن نیازها خود را در روایتهای جمعی و هویتهای نو بازتولید میکنند. فیلم نشان میدهد دنیای دیجیتال بخشی طبیعی از زندگی روزمره است و احساسات انسانی در بستر فناوری همانقدر دارای اهمیت و حقیقتاند که در فضای فیزیکی.
نمایش در ونیز و چشمانداز استقبال
Zoom In Zoom Out در هفته منتقدان ونیز به نمایش درمیآید. واکنشهای اولیه حاکی از آن است که ترکیب بازی آنلاین، غیبت مرموز و تمرکز بر احساسات کمتر پرداختشده توجه منتقدان را جلب کرده است. ورایتی نیز کلیپی اختصاصی از فیلم منتشر کرده که نگاهی نزدیک به فضای اثر ارائه میدهد.
پرسشهایی که فیلم مطرح میکند
- چگونه میتوان از خلال دادهها و نشانههای دیجیتال به هویت یک فرد پی برد؟
- مرز بین شناخت دیگران و پیشداوری از برآیندِ رفتارهای دیجیتال کجاست؟
- زندگی دیجیتال تا چه اندازه در شکلدهی احساسات و معنا نقش دارد؟
Zoom In Zoom Out علاوه بر معرفی صدای تازهای در سینمای چین، مخاطب را به تأمل دربارهٔ زندگی با فناوری و چگونگی معناپردازی از طریق روابط دیجیتال دعوت میکند؛ پرسشهایی که احتمالاً در جشنوارهها و پس از آن در میان تماشاگران و منتقدان به بحث گذاشته خواهند شد.
