چند دهه پیش، رقابت بر سر فرکانس پردازنده به شدت بالا گرفته بود و شرکتها بر سر عرضه تراشههایی با گیگاهرتز بالاتر با یکدیگر رقابت میکردند. اما در ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۶، اینتل با رونمایی از اولین سری پردازندههای خود با نام رمز Conroe، مسیر صنعت را برای همیشه تغییر داد. این تاریخ مصادف با عرضه ۱۰ پردازنده جدید از خانواده Core 2 Duo و Core 2 Extreme بود که برای رایانههای رومیزی، لپتاپها و ایستگاههای کاری طراحی شده بودند و به سرعت به عنوان «بهترین پردازندههای جهان» شناخته شدند.
بررسیهای تخصصی در آن زمان نشان داد که به محض ورود Core 2 Duo به بازار، این تراشه موفق میشود در تمامی حوزهها از جمله گیمینگ (که AMD در آن بیرقیب به نظر میرسید) از کل خانواده Athlon 64 پیشی بگیرد.
پایان مسابقه گیگاهرتز و شروع یک انقلاب معماری
یکی از مهمترین ویژگیهای نسل اول پردازندههای Core 2 Duo این بود که آنها «مسابقه گیگاهرتز» را به حاشیه راندند. اینتل و رسانههای تخصصی فناوری حالا باید به کاربران ثابت میکردند که عدد بالاتر در فرکانس پردازنده، لزوماً به معنای عملکرد بهتر نیست.
تراشههای رومیزی Conroe با جهشی خیرهکننده در عملکرد عرضه شدند. طبق ادعای مدیران در روز رونمایی، این پردازندههای دو هستهای تا ۴۰ درصد عملکرد بهتری نسبت به بهترین پردازندههای قبلی اینتل داشتند و در عین حال بیش از ۴۰ درصد در مصرف انرژی بهینهتر عمل میکردند. نکته جالبتر این بود که حتی ارزانترین مدلهای Core 2 Duo میتوانستند به راحتی پردازندههای گرانقیمت و پرچمدار پنتیم با فرکانس بسیار بالاتر را شکست دهند.
پشت پرده این موفقیت، نوآوریهای معماری قدرتمندی نهفته بود. اینتل در این تراشهها از ۲۹۱ میلیون ترانزیستور استفاده کرد. فناوری ۶۵ نانومتری، خطوط لوله کوتاهتر، پیشبینی انشعاب (Branch Prediction) بهبودیافته، حافظه نهان مشترک هوشمند (Smart Cache) و افزایش چشمگیر تعداد دستورالعمل در هر سیکل (IPC)، همگی دست به دست هم دادند تا معماری داغ و پرمصرف Netburst را برای همیشه به موزه تاریخ بسپارند.
مشخصات فنی نمادین Core 2 Duo
تراشههای خانواده Core 2 در مدلهای مختلفی عرضه شدند که هر کدام نیازهای خاصی از بازار را پوشش میدادند. در جدول زیر میتوانید مشخصات کلیدی برخی از محبوبترین مدلهای این خانواده را مشاهده کنید:
| مدل پردازنده | سرعت کلاک (MHz) | ضریب ضرب | سرعت باس (FSB) | حافظه نهان L2 |
|---|---|---|---|---|
| Extreme X6800 | 2,933 | x11 | 1066 (QDR) | 4 MB |
| Duo E6700 | 2,666 | x10 | 1066 (QDR) | 4 MB |
| Duo E6600 | 2,400 | x9 | 1066 (QDR) | 4 MB |
| Duo E6400 | 2,133 | x8 | 1066 (QDR) | 2 MB |
| Duo E6300 | 1,866 | x7 | 1066 (QDR) | 2 MB |
تأثیرات ماندگار بر دهههای آتی صنعت سختافزار
معرفی معماری Conroe نقطه عطفی بود که به اینتل اجازه داد تا تاج پیشتاری عملکرد را از دست AMD پس بگیرد. اگرچه این پردازندهها مستقیماً در فهرست «بهترینهای تمام دوران» اینتل قرار نگرفتند، اما پایهگذار یکی از نمادینترین محصولات تاریخ یعنی Core 2 Quad بودند.
اینتل در ژانویه ۲۰۰۷ با ترکیب دو دیای Conroe در یک بسته، پردازندههای چهار هستهای خود را معرفی کرد و گام بعدی در انقلابی کردن بازار چند هستهای را برداشت. از آن زمان به بعد، توسعهدهندگان نرمافزار و بازی به طور جدی بهینهسازی کدهای خود را برای پردازندههای چند هستهای آغاز کردند. با این وجود، حتی امروزه هم در بسیاری از سناریوها، عملکرد تکنخی (Single-threaded) اهمیت بسیار بالایی دارد.
معماری موفقی که در Core 2 Duo متولد شد، پایههای سلطه اینتل بر بازار پردازندهها را برای بیش از یک دهه تضمین کرد. این سلطه بیرقیب تا زمانی ادامه داشت که AMD با خانواده پردازندههای موفق Ryzen (بهویژه سری 3000) دوباره پا به میدان رقابت گذاشت و[table][table]مرزهای نوینی را در صنعت تراشههای کامپیوتری رقم زد.
