بروس دیویس، سازنده بایگانی فیلم و کتابخانه مارگارت هریک، در ۸۳ سالگی درگذشت

بروس دیویس، معمار اصلی تبدیل آکادمی هنرها و علوم سینمایی (AMPAS) به یک نهاد پژوهشی و بایگانی مدرن، روز پنج‌شنبه ۵ سپتامبر در لس‌انجلس درگذشت. او ۸۳ ساله بود. دیویس که از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۱ به عنوان مدیر عامل آکادمی سرکردگی کرد، ارثی ماندگار در دو محور حیاتی оستان: تأسیس کتابخانه مارگارت هریک در بیورلی‌هیلز و احیای بایگانی فیلم آکادمی در هالیوود.

از دانشکده سینما تا راس هرم مدیریت آکادمی

دیویس در واشنگتن دی.سی. متولد شد و علاقه‌ی عمیقش به سینما به دوران نوجوانی برمی‌گشت. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه کلمبیا، او برنامه‌ی مطالعات فیلم را در کالج جونیата (پنسیلوانیا) بنیان نهاد. در سال ۱۹۸۱ به آکادمی پیوست تا بر برنامه‌های عمومی نظارت کند و هشت سال بعد، به مقام مدیر عامل ارتقا یافت؛ پستی که در آن بیش از دو دهه با دید استراتژیک و مدیریت انسانی رهبریت کرد.

دو زیربنای ماندگار: کتابخانه و بایگانی فیلم

دوره مدیریت دیویس هم‌زمان بود با دو پیروزی بزرگ در حوزه حفظ میراث سینمایی. با هم‌افزایی رابرت وایس، رئیس وقت آکادمی، و شهر بیورلی‌هیلز، او خریداری و بازسازی ساختمان تاریخی سال ۱۹۲۸ را برای تبدیل به کتابخانه مارگارت هریک تدبیر کرد. در موازی، خرید استودیو تلویزیونی ۱۹۴۸ در هالیوود را هدایت کرد که امروزه به عنوان بایگانی فیلم آکادمی فعالیت می‌کند. این دو مجموعه اکنون قلب تپنده حافظه جمعی سینمای جهان محسوب می‌شوند.

فرهنگ سازمانی: ناهارهای جمعه و قلم روایاتگر

فرا از مدیریت اجرایی، دیویس به خاطر خنده‌لبری، قلم‌خوری و سنت منحصر‌به‌فرد «ناهارهای جمعه» شهرت داشت. هر هفته کارکنان از تمام دپارتمان‌ها دور میز او گرد می‌آمدند تا در فضایی کاملاً غیررسمی، از مسائل داخلی آکادمی تا سینمای کلاسیک گفتگو کنند. این روال، فرهنگ همکاری، شفافیت و احترام متقابل را در رده‌های مختلف نهادینه ساخت.

پس از بازنشستگی، تجربیات غنی او در کتاب «آکادمی و جایزه» (The Academy and the Award) تدوین شد؛ اثری که ریشه‌ها و تاریخچه اسکارها را با نگاه یک ناظر داخلی روایت می‌کند و همچنان مرجع اصلی پژوهشگران سینما است.

معتبر ماندن یک خردمند در قلب بیوروکراسی

همکاران دیویس او را کسی می‌شناسند که بیوروکراسی را با حس کمدی و انسانیت مهار می‌کرد. او خوش‌درک بود که آکادمی تنها نهادی برای اهدای جوایز نیست، بلکه نگهبان تاریخ سینماست. دیدگاه او، تمرکز آکادمی را از یک مراسم سالانه به سمت یک موسسه فرهنگی سال‌گرد و بایگانی‌محور سوق داد.

او از همسرش، جان دیویس، و چهار دخترش — برنگین، آلساندرا، آرچر و روکسان — به جا مانده است. خانواده خواستار شده است به جای گل، کمک‌های خیریه به کالج جونیاتا اهدا شود؛ مکانی که دیویس زندگی علمی خود را در خدمت آموزش سینما در آنجا آغاز کرده بود.