کریستوفر نولان سالهاست که به مخاطبان ثابت کرده برخی فیلمها را باید در بزرگترین پرده ممکن تجربه کرد، اما این بار شاید بیش از حد در این رسالت موفق بوده است. فیلم حماسی جدید این کارگردان بریتانیایی، «ادیسه» (The Odyssey)، نخستین اثر سینمایی است که فرایند فیلمبرداری آن به طور کامل با دوربینهای آیمکس (IMAX) انجام شده است. این رویکرد تکنیکال باعث شده تا طرفداران سینما به دنبال کمیابترین و باکیفیتترین نسخه اکرانی بگردند؛ اما یک مشکل بزرگ وجود دارد: پروژکتورهای آیمکس برای پاسخگویی به این تقاضای وحشتناک کافی نیستند.
ریچارد گلفوند، مدیرعامل شرکت آیمکس، در گفتوگو با مجله واریتی (Variety) اعتراف کرد که تقاضا برای تماشای «ادیسه» در فرمت 70 میلیمتری آیمکس از ظرفیت موجود پیشی گرفته است. گزارشها نشان میدهد برخی سینماها حتی تا هفته پنجم اکران، تمام بلیتهای خود را به فروش رساندهاند. گلفوند درباره این بحران تقاضا میگوید: «قطعاً تقاضای بیشتری وجود دارد. مشکل این است که حدود 50 سال است پروژکتورهای فیلمی آیمکس جدیدی تولید نشده است. ما مجبوریم دستگاههای قدیمی را بازسازی و مرمت کنیم و بخشی از استراتژی ما این است که ببینیم چقدر میتوانیم این روند را پیش ببریم. اما قطعاً، به صورت تقاضا-محور، دوست دارم تعداد بیشتری از این پروژکتورها را ببینم.»
بازگشت به ریشههای سینمای آنالوگ
استفاده از دوربینهای آیمکس برای فیلمبرداری تمام یک فیلم بلاغ سینمایی، چالشهای فراوانی دارد. کریستوفر نولان پیشتر در آثاری چون «اوپنهایمر» و «بینستارهای» از این فرمت برای ثبت صحنههای خاص استفاده کرده بود، اما «ادیسه» یک گام فراتر میگذارد. استقبال بینظیر از این فرمت نشاندهنده اشتیاق عمیق مخاطبان برای تجربه سینمای خالص و وسیع است، حتی اگر زیرساختهای جهانی برای چنین تقاضای عظیمی آماده نباشد.
چالش فنی پروژکتورهای کهنه
شرکت آیمکس در تلاش است با بازسازی قطعات و ارتقای دستگاههای موجود، به بیشترین تعداد ممکن پردههای نمایش جهانی رسیدگی کند. با این حال، گلفوند تأکید میکند که اگر تولیدکنندگان تجهیزات سینمایی دوباره به ساخت پروژکتورهای جدید بپردازند، این روند میتواند به نفع صنعت سینما تغییر کند. توقف 50 ساله در تولید این دستگاهها حالا به یک گلوگاه جدی برای اکرانهای پرطرفدار تبدیل شده است.
تجربه تماشای «ادیسه» روی پردههای سینمای آیمکس، قطعاً یکی از مهمترین رویدادهای فرهنگی سالهای پیشرو خواهد بود. چالش کمبود پروژکتور نه تنها یک مشکل لجستیکی ساده نیست، بلکه نشاندهنده قدرت جذب سینمای آنالوگ در عصر دیجیتال است؛ جایی که هنوز هم طرفداران پافشارتین سینما، تصویری واقعی روی فیلم را به پیکسلهای دیجیتال ترجیح میدهند و برای این تجربه به هر قیمتی حاضر به پرداخت هستند.
