فیلم «کمپانی» (Company)، اثر تازه کارگردانی کسین افلک، در شب سهشنبه در دورهٔ ۸۱ام جشنواره فیلم ونه رونمایی شد و با چهار دقیقه ستایش ایستاده از سوی تماشاچیان روبرو گردید. در لحظههایی که چراغها خاموش شده و تیترها در حال اجرا بودند، دوربینها صورتهای خروشة از نیک نولت و خود افلک را کپچر کردند؛ دو تنی که چشمانشان از اثر فیلم و واکنش آبشاری سالن پر شده بود.
روایتِ گرهخوردهای از اندوه و بخشایش
فیلم در سال ۱۹۷۵ مستقر شده و حول محورِ «اویلین»، زنی مرموز میچرخد که بیدعوت در یک جمع تعطیلاتی حاضر میشود. او داستان «تام»، یک کهنسال یارو را روایت میکند که بیش از بیست سال پیش، یک بازیگر گیرِ افتاده را در میان توفان برفی کالرادو نجات داده است. با پیشروی روایت، لایههای زمان بر هم میریزند و «کمپانی» به تأملی عمیق در باب اندوه، انتقام، بخشایش و آن «اعمال خیر خردمندانه» تبدیل میشود که به زعم فیلمساز، میتواند عمیقترین زخمها را درمان کند.
بازیگران اصلی فیلم
- نیک نولت در نقش تام
- بن مندلسون
- اسکات مکنری
- ادلاید کلمنز
- ایندیانا افلک (پسر کسین افلک، در اولین تجربه بازیگری)
حضور بن افلک و ماشینِ تولید «آرتیست اکویتی»
بن افلک، برادر بزرگتر و شریک طولانیمدت، به عنوان یکی از تولیدکنندگان از طریق شرکت آرتیست اکویتی (Artist Equity) در سالن حضور داشت و به گرمی دستزد. این همکاری، ادامهی مسیری است که دو برادر در سالهای اخیر برای احیای کنترلِ خلاقانه بر روی پروژههای مشترکشان طی کردهاند. «کمپانی» در حال حاضر در جستجوی توزیعکنندهی جهانی است و با توجه به واکنش ونه، پیشفروشهای قویای در بازارهای بینالمللی انتظار میرود.
مسیر پرآشوبِ یک برندهی اسکار
کسین افلک که پیش از این برای «منچستر در کنار دری» (۲۰۱۶) اسکار بهترین بازیگر مرد را به دست آورده و برای «اساسینیت جسی جیمز» نامزد شده بود، «کمپانی» را سومین فیلم بلند خود به شمار میآورد. اولین تجربه رژیمِ او با ماکوداکیومنتریِ جنجالی «من هنوز اینجام» (۲۰۱۰) در کنار خواکین فینیکس آغاز شد و با درام پساآپوکالیپتیک «نور زندگی من» (۲۰۱۹) ادامه یافت. اما سایهی اتهامات آزار جنسی و محیط کار سمی که دو زن از تیم «من هنوز اینجام» در سال ۲۰۱۰ مطرح کردند — و که افلک همواره انکار کرده و پروندهها به صورت توافقی بسته شدند — باعث شد مسیر شغلی او سالها در حالت تعلیق بماند. حضور در «اوپنهایمر» نولان و اکنون رجوع به رژیم با «کمپانی»، نشانهی تلاش برای بازگشت به زمرهی فیلمسازانِ خط اول است.
آیندهی توزیع و رویای جوایز
با استقبالمحور در لیدو، «کمپانی» اکنون به عنوان یکی از رقیبهای جدی برای جوایز فصل پاییز و زمستان حسابی میشود. ترکیبِ ژانر گوتیک، بازیگران وزنه و روایتِ چندنسلی، موادی است که اکادمی و منتقدانِ بینالمللی معمولاً به آن روی میآورند. اما چالش اصلی، یافتن توزیعی است که بتواند این فیلم را به درازای سینماها و در نهایت به ردیفِ مخاطبانِ جهانی برساند — تستی که در سالهای اخیر برای آثار مستقلِ پرپروفایل، سنگینتر از پیش شده است.
