«کُرای پدرم» (La Kora de Mon Père) ساختهٔ آیمار اِسه روز 9 اوت در بخش Open Doors جشنوارهٔ لوکارنو نمایش جهانی شد. محصول مشترک بنین، سوئیس و آلمان، داستان سفر یک مرد ترنس آفروـآلمانی به داکار برای تعمیر کُرا، ساز خانوادگی، را دنبال میکند و پرسشهایی دربارهٔ هویت، تعلق و پذیرش پیش میکشد.
کُرا؛ سازِ نمادین و زنده
آیمار اِسه کُرا را «سازی عمیقاً زنده، نزدیک به یک صدا» مینامد. این ساز که ریشه در فرهنگ ماندینگه دارد، نقش مرکزی در روایتگری، حافظه و پیوند نسلها ایفا میکند. در فیلم، جزئیات پوست، سیمها و گردنِ ساز بهعنوان استعارههایی برای بدن، ریشه و ستونِ هویتِ شخصیت اصلی عمل میکنند. برای توضیح بیشتر دربارهٔ کُرا میتوان به صفحهٔ کُرا در ویکیپدیا مراجعه کرد.
تعمیرِ ساز، بازسازیِ هویت
خلافِ یک روایت صرفاً فنی، تعمیرِ کُرا در فیلم بدل به نمادی از بازسازیِ هویت میشود. اِسه میگوید آوردن ساز به سنگال منطقی بود چون آنجا امکان دسترسی به قطعات اصیل و پوستِ تازه فراهم میشد. هر جزءِ کُرا بارِ نمادین دارد: پوست اشاره به بدن، سیمها نشاندهندهٔ پیوند با سنگال و گردنِ ساز همچون ستونِ فقراتِ شخصیت است.
هویت کوئیر در بافتِ اجتماعی سنگال
سنگال همچنان جامعهای محافظهکار نسبت به مسائلِ LGBTQ دارد و در سالهای اخیر فضای قانونی و اجتماعی سختتر شده است. گرمای خانواده و پذیرشی که فیلم نشان میدهد استثنایی و آسیبپذیر است؛ نه تصویرِ کلیِ جامعه، بلکه نمونهای از امکانِ تغییرِ نگاهِ قضاوتی از طریق عشق و پیوند انسانی. در مرکزِ روایت، سولیمن پیش از هر برچسبی بهعنوان یک انسان کامل دیده میشود.
بالروم؛ زبانِ جمعی و فضای امن
صحنهٔ بالروم برای کارگردان کشفِ جدیدی بود: فضایی که افراد در آن "با هم نفس میکشند" و زبانی جمعی شکل میگیرد. پرسشِ محوری این است که چه کسانی چنین فضاهایی را میسازند و چطور حفظ میشوند. اِسه نشان میدهد که فضای امن صرفاً هدیه نیست؛ گاهی باید بهصورت تدریجی و با اعتماد ساخته شود.
تولید، حمایت و اکرانها
فیلم را شرکت SunRise Films به تهیهکنندگی آیمار اِسه تولید کرده و با همکاری Aline Bonvin Film Video (سوئیس)، Seera Films (آلمان) و 274 Studio (سوئیس) همتولید شده است. پروژه در چارچوب برنامهٔ Generation Africa از Steps توسعه یافت و با حمایت دفتر همکاری سوئیس در بنین پشتیبانی شد. پیش از نمایش در لوکارنو، نشریهٔ Variety گفتوگویی با اِسه منتشر کرد که بخشهایی از آن در روایتهای فیلم بازتاب یافته است.
- تولیدکننده: SunRise Films
- همتولید: Aline Bonvin Film Video (سوئیس)، Seera Films (آلمان)، 274 Studio (سوئیس)
- برنامه توسعه: Generation Africa از Steps
- حمایت مالی: دفتر همکاری سوئیس در بنین
پس از نمایش جهانی در لوکارنو، فیلم در سپتامبر در جشنوارهٔ Afrika Film Festival Köln اکران خواهد شد.
زبانِ سینمایی و ساختار روایت
رویکرد اِسه شنیداری و تصویری همزمان است: فیلم به اندازهٔ تصویر به صدا اهمیت میدهد و با زبانِ شاعرانه و حسی به موضوعهایی چون هویت، سکوت، ایمان و نیروی شفابخشِ موسیقی، خیاطی و دریا میپردازد. روایت فیلم دعوتی به تأمل است دربارهٔ اینکه چه چیزها قابل تعمیرند و چه چیزها همچنان نامعلوم میمانند.
چشمانداز—«کُرای پدرم» بیش از اعلامیهٔ سیاسی بودن، دریچهای کوچک به تجربهٔ انسانی و گشودنِ گفتوگوست. نمایش در لوکارنو میتواند آغازِ مباحثی دربارهٔ پیوند فرهنگها، نقش موسیقی و مکانهایی باشد که انسانها در آنها هویت و پناه میسازند.
