مایک فلاناگان طی سال‌های گذشته جایگاهی ویژه در ژانر وحشت ساخته است؛ از ساخت مجموعه‌های دلهره‌آوری همچون سقوط خانه آشر گرفته تا قدم نهادن در دنیای کمیک‌بوک با نگارش فیلمنامه فیلم کِلِیفِیس. با این حال، نقطه عطف کارنامه این کارگردان، گرایش همیشگی او به اقتباس از آثار استیون کینگ است. این روند با اقتباس تلویزیونی از رمان معروف «کری» برای پلتفرم آمازون پرایم ویدئو ادامه دارد.

اگرچه طرفداران مشتاق دیدن نگاه فلاناگان به این اثر کلاسیک هستند، اما نخستین تصاویر منتشر شده نشان می‌دهد که این پروژه نیز یکی از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین اشتباهات هالیوود در اقتباس از این رمان را تکرار می‌کند.

چشم‌پوشی از ظاهر واقعی کری در اقتباس جدید

نخستین تصویر از سریال کری اقتباس شده توسط مایک فلاناگان

اخیراً پرایم ویدئو نخستین نگاه به سریال «کری» را منتشر کرده است. در این مجموعه، سامر هاول نقش نوجوانی را بازی می‌کند که پس از تحمل فشارهای طاقت‌فرسای قلدری مدرسه، قدرت‌های ماورایی خود را بیدار می‌کند. این تصاویر ادعای هدر گراهام، بازیگر دیگر سریال، مبنی بر مدرن‌سازی داستان را تأیید می‌کنند؛ اما همزمان نشان می‌دهند که باز هم یک پروژه اقتباسی، از ویژگی بارز فیزیکی شخصیت اصلی یعنی اضافه‌وزن او چشم‌پوشی کرده است.

برای مخاطبانی که رمان را نخوانده‌اند، شاید این موضوع حائز اهمیت نباشد، اما کسانی که با کتاب اصلی آشنا هستند به‌خوبی می‌دانند که وزن کری و جوش‌های صورتش، انگیزه اصلی برای رفتار خشن همکلاسی‌هایش است و نقشی تعیین‌کننده در روایت ایفا می‌کند.

تأثیر ظاهر فیزیکی بر فروپاشی روانی کری

شخصیت کری در داستان‌های استیون کینگ و اقتباس‌های سینمایی

استیون کینگ در سراسر رمان، بیرحمی رفتار دیگران با کری به‌خاطر ظاهرش را به تصویر می‌کشد. قلدرها دائماً به وزن او ایراد می‌گیرند و به او لقب «خوک» می‌دهند. این رفتارها در نهایت به آن لحظه نمادین و ویرانگر ختم می‌شود که در جریان مراسم رقص مدرسه، سطل پر از خون خوک را روی سر کری خالی می‌کنند.

این تحقیر نهایی، باعث فروپاشی روانی کری شده و او را به استفاده از قدرت‌هایش برای نابوری زورگوها سوق می‌دهد. رمان «کری» پایه‌گذار بسیاری از الگوهای داستانی استیون کینگ در دهه‌های بعد بود؛ از جمله شخصیت‌هایی با قدرت‌های ذهنی و شهرهای کوچکی که گرفتار بلایای ویرانگر می‌شوند. با این حال، بیشتر اقتباس‌ها از جمله نسخه نمادین سینمایی برایان دی پالما در سال ۱۹۷۶، همواره بازیگران زنی با ظاهر معمولی و لاغر را برای این نقش انتخاب کرده‌اند.

شبکه‌های اجتماعی و فرصت از دست رفته فلاناگان

بخش جذاب اقتباس جدید پرایم ویدئو، گنجاندن فضای مدرن و رشد شبکه‌های اجتماعی است. در دنیای توییتر و تیک‌تاک، استفاده از ظاهر فیزیکی افراد به‌عنوان سلاحی برای آزار و اذیت آن‌ها به امری روزمره تبدیل شده است. این به‌روزرسانی داستانی، فرصتی بی‌نظیر برای فلاناگان بود تا عمیقاً به این بپردازد که چگونه وزن و ظاهر کری به هدف اصلی حملات سایبری و حضوری همکلاسی‌هایش تبدیل می‌شود.

متأسفانه، انتخاب یک بازیگر با استانداردهای زیبایی هالیوود، ضربه احساسی ناشی از این قلدری‌ها را کاهش می‌دهد. از دست رفتن این عنصر کلیدی، فرصت بزرگی برای ایجاد همذات‌پنداری عمیق‌تر با مخاطب و به تصویر کشیدن سقوط تکان‌دهنده‌تر کری در اعماق تاریکی را از بین برده است.