تام هیدلستون، ستاره سریال «لوکی»، بار دیگر با کوین آر. رایت، تهیه‌کننده اجرایی این مجموعه، همکاری کرده است؛ اما این بار برای روایت داستانی کاملا متفاوت. حاصل این همکاری، مستند سریالی سه قسمتی نشنال جئوگرافیک با نام «پمپئی: خارج از زمان با تام هیدلستون» است که به جای تمرکز بر قتل‌های مرموز یا فرقه‌های مخوف، به ساعات آخر و روزهای پایانی شهر باستانی پمپئی پس از فوران کوه وسوویوس در سال 79 میلادی می‌پردازد.

این مجموعه جسورانه، مفهوم سفر در زمانِ الهام‌گرفته از «لوکی» را با درام مکتوب و مصاحبه‌های تخصصی در هم می‌آمیزد. هیدلستون در نقش «کارآگاه زمان» با باستان‌شناسان، مورخان، زمین‌شناسان و متخصصان بلایای طبیعی گفت‌وگو می‌کند تا فرضیات پابرجای مربوط به این فاجعه باستانی را زیر ذره‌بین ببرد و با بررسی اسناد و آثار باستانی، انسانیت و تاب‌آوری ساکنان پمپئی را دوباره زنده کند.

ترکیب ژانرها برای جذب مخاطب مدرن

کوین آر. رایت در مصاحبه‌ای به رسانه‌ها می‌گوید: «ما احساس می‌کنیم یک قالب هیجان‌انگیز را کشف کرده‌ایم. مردم امروز رسانه‌ها را به شکل جدیدی مصرف می‌کنند. شما روی گوشی خود از کلیپ یک فیلم به یک خبر و سپس به عکس سفر دوستانتان می‌رسید. مغز ما به این پرش‌های مداوم عادت کرده است و برای ما طبیعی بود که داستانمان را نیز با ترکیب فرم‌های مختلف روایت کنیم.»

تام باربور-مایت، کارگردان و شورانر سریال، دلیل استفاده از درام و سفر در زمان در یک مستند تاریخی را نیاز به جذب مخاطبان گسترده‌تر می‌داند. او معتقد است: «من همیشه به فروپاشی مرزهای میان ژانرها علاقه‌مند بوده‌ام. بخشی از راز موفقیت این مستند، استفاده همزمان از دو فرم مستند و درام برای روایت یک داستان است. امیدوارم این رویکرد ترکیبی بتواند جوانانی با دانش سینمایی بالا را که معمولاً مستندهای تاریخی سنتی را تماشا نمی‌کنند، به تماشای این مجموعه ترغیب کند.»

تام هیدلستون در مستند پمپئی

سفر در زمان میان ویرانه‌های باستانی

در هر قسمت از این مستند، هیدلستون میان ویرانه‌های امروزی پمپئی و بازسازی این شهر در سال 79 میلادی (که روی یک صحنه در مالت ساخته شده) در زمان سفر می‌کند. او مخاطب را به گذشته می‌برد تا با افراد واقعی آن دوران مانند آوینیوس، کارآموز نوجوان صنعتگری مس، جولیا فلیکس، صاحب حمام عمومی، و یک نگهبان پرتورین ناشناس ملاقات کند و با کمک متخصصان، داستان مواجهه آن‌ها با فوران آتشفشان را کنار هم بچیند.

هیدلستون که تحصیلات خود را در رشته مطالعات کلاسیک در دانشگاه کمبریج گذرانده، روش روایت این مستند را شبیه به شیوه یادگیری خودش می‌داند. او توضیح می‌دهد: «وقتی در حال مطالعه تاریخ و ادبیات بودم، تخیلم بسیار فعال می‌شد. وقتی اودیسه را به یونانی می‌خواندم، آن را در ذهنم مثل یک فیلم می‌دیدم و برای نقش‌ها بازیگر انتخاب می‌کردم.»

ارتباط عمیق بازیگر با شهر باستانی

ارتباط تام هیدلستون با پمپئی به سال 1998 و سفرش به عنوان دانش‌آموز 17 ساله به این شهر بازمی‌گردد. او خاطره آن سفر را این‌گونه توصیف می‌کند: «تا آن سفر، مطالعه دنیای باستانی برایم فقط محدود به کتاب‌ها و کلاس درس بود. آن سفر اولین باری بود که فهمیدم گذشته مکانی است که می‌توان از آن دیدن کرد.»

او بار دیگر در سال 2021 برای قسمت دوم فصل اول «لوکی» از طریق صفحه سبز (Green Screen) به پمپئی سفر کرد؛ جایی که لوکی و مابیوس (اوون ویلسون) لحظاتی قبل از شروع فاجعه به این شهر می‌رسند. دو سال بعد، آلن ایرز، تهیه‌کننده پلیمسول، پیشنهاد ساخت این مستند را برای نشنال جئوگرافیک و دیزنی پلاس به هیدلستون داد.

هیدلستون بخشی از انگیزه خود برای این پروژه را از همبازی‌اش در فیلم «ثور»، یعنی کریس همسورث، گرفته است. همسورث پیش از این دو مجموعه مستند موفق برای نشنال جئوگرافیک ساخته بود و این موضوع، هیدلستون را به حضور در یک مستند تاریخی تشویق کرد. این رویکرد خلاقانه نشان می‌دهد که چگونه استفاده از عناصر داستان‌گویی مدرن می‌تواند پنجره‌ای تازه به سوی رویدادهای تاریخی بگشاید و نسل‌های جدید را با گذشته پیوند دهد.