استان نواوسکوشیا در شرق کانادا با رونمایی از پروژه‌ی «باد غرب» (Wind West)، گامی استراتژیک در جهت بهره‌برداری از ثروت بادی بیرون‌ساحلی برمی‌دارد؛ تحرکی که نه تنها اقتصاد منطقه را متحول می‌سازد، بلکه در کاخ سفید هم دغدغه‌ی جدیدی به دونالد ترامپ تحمیل کرده است. رئیس‌جمهور آمریکا که خود را بزرگ‌ترین منتقد توربین‌های بادی می‌نامد، اکنون با واقعیتِ همسایه‌ی شمالی‌ای روبروست که مصمم است ۶۰ گیگاوات پتانسیل بادی سواحل خود را به شبکه برق متصل کند.

جنگ ترامپ با توربین‌ها: از توییت تا دستور اجرایی

تنفر ترامپ از توربین‌های بادی یک رویه‌ی سیاسی‌انگاری شده است. در دوره‌ی اول ریاست‌جمهوری، او تلاش کرد با فشار بر آژانس‌های فدرال، پروژه‌های بادی در حال اجرا در سواحل اقیانوس آرام را متوقف سازد. اقدامی که دادگاه‌های فدرال غیرقانونی اعلام کردند. با این حال، وزارت دفاع همچنان با ایجاد موانع اداری، توسعه‌ی بادی خشکی را به تأخیر می‌اندازد.

در سال جاری، استراتژی تغییر کرد: پیشنهادِ پرداخت‌های مستقیم از بیت‌المال به صاحبان امتيازهای بیرون‌ساحلی تا از پروژه‌ها منصرف شوند. منتقدان این کار را «رشوه‌ی قانونی‌شده» می‌نامند، اما ایالت‌های ساحلی شمال شرقی که به شدت نیازمند برق پایدار هستند، راه‌حل خود را در شمال جستند.

نقشه پروژه باد غرب در سواحل نواوسکوشیا

یادداشت تفاهم ماساچوست-نواوسکوشیا: پل انرژی شمال‌آمریکا

اوایل این سال، گاورنر ماساچوست ماورا هیلی و نخست‌وزیر نواوسکوشیا تیم یوستن یک یادداشت تفاهم امضا کردند که چارچوب همکاری در پروژه‌های بادی بیرون‌ساحلی اقیانوس آرام شمالی را ترسیم می‌کند. یوستن در بیانیه‌ی ۵ فوریه تأکید کرد: «انتظار دارم این انرژی پاک را با ماساچوست به اشتراک بگذارم، فرصت‌های اقتصادی برای منطقه نیو انگلیند ایجاد کنم، و هزاران شغل به همراه میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری در نواوسکوشیا به وجود آید.»

این توافق، اولین پیمان رسمی مرزی برای تجارت برق بادی در شمال قاره آمریکا است و مدل‌ای برای همکاری‌های آتی میان استان‌های کانادا و ایالت‌های آمریکا می‌سازد.

باد غرب: مقیاس، سرعت و ضریب ظرفیت رکورد

مرکز ثقل برنامه‌ی بادی نواوسکوشیا، پروژه باد غرب است که در نخستین کنفرانس سرمایه‌گذاری کانادا در تورنتو معرفی شد. ویژگی‌های فنی این پروژه نشان‌دهنده‌ی مقیاس صنعتی آن است:

  • سرعت بادی سالانه: ۹ تا ۱۱ متر بر ثانیه — از قوی‌ترین مناطق بادی آمریکای شمالی
  • پتانسیل کل: ۶۰+ گیگاوات در سواحل شناسایی‌شده
  • فاز اول: ۵ گیگاوات ظرفیت نصب‌شده، تولید ۲۴ تراووات‌ساعت در سال (تقریباً دو برابر تقاضای کنونی استان)
  • ضریب ظرفیت: تا ۶۰ درصد — بسیار بالاتر از میانگین زغال‌سنگی (۳۰ تا ۴۰ درصد) و گازچرخه ترکیبی

ضریب ظرفیت، نسبت تولید واقعی به حداکثر توان名義 است. بادی بیرون‌ساحلی با بادهای پایدار و قوی، کارایی عملیاتی بسیار بالاتری از سوخت‌های فسیلی دارد. دولت نواوسکوشیا اعلام کرده که «باد غرب مقیاس، جهت و مسیر رشد آینده را تعیین می‌کند.»

نمودار مقایسه ضریب ظرفیت بادی بیرون‌ساحلی با سوخت‌های فسیلی

شراکت انرژی شرقی: فراتر از بادی

بادی بیرون‌ساحلی تنها یک پله از نردبان است. شراکت انرژی شرقی کانادا (Atlantic Energy Partnership) دیدگاه وسیع‌تری را پیگیری می‌کند: یکپارچه‌سازی شبکه‌های انتقال برق بین چهار استان آتلانتیک — نیوبرانزویک، نیوفاندلند و لبرادور، نواوسکوشیا و جزیره پرینس ادوارد — و اتصال آن‌ها به بازارهای آمریکا در جنوب.

پرتفوی انرژی این منطقه شامل موارد زیر می‌شود:

  • هیدروالکتریسیت گسترده و توسعه‌یافته
  • قدرت هسته‌ای جدید
  • بادی خشکی
  • زمین‌گرمایی
  • انرژی جزر و مد

این تنوع، امنیت انرژی و پایداری قیمت را برای مشتریان هر دو طرف مرز تضمین می‌کند. برآوردها حاکی است که صادرات برق اضافی کانادا به آمریکا، در عین حال که درآمدزای کانادا است، هزینه‌های انرژی در شمال شرق آمریکا را نیز کاهش خواهد داد.

نقشه شبکه انتقال برق شراکت انرژی شرقی

چالش‌های پیش‌رو و افق زمانی

با وجود پتانسیل شگفت‌انگیز، مسیر اجرایی موانعی دارد. مجوزدهی زیست‌محیطی، مطالعات تأثیر بر حیات وحش دریایی، ساختارگذاری شبکه انتقال، و تأمین مالی پروژه‌های چند میلیارد دلاری، گام‌هایی هستند که سال‌ها زمان می‌برند. نواوسکوشیا هنوز چارچوب قانونی بادی بیرون‌ساحلی را نهایی نکرده است، و اولین توربین‌ها پیش از اواخر دهه ۲۰۲۰ به شبکه متصل نخواهند شد.

اما سیگنال‌های سیاسی قوی است. کانادا در سطح فدرال از طریق قانون انقیاد خالص (Net-Zero Accountability Act) متعهد به دستیابی به انقیاد خالص تا ۲۰۵۰ است، و بادی بیرون‌ساحلی ستون فقرات این برنامه است. در طرف مقابل، ترامپ اگر باز هم به کاخ سفید برگردد، قدرت تغییر قوانین فدرال آمریکا برای جلوگیری از واردات برق بادی کانادا محدود است، زیرا شبکه‌های انتقال از عهده‌ی ایالت‌ها و FERC (کمیسیون تنظیم انرژی فدرال) برقرار می‌شوند.

نواوسکوشیا با باد غرب، نه تنها کابوس ترامپ را پیش از پیش می‌سازد، بلکه یک واقعیت غیرقابل انکار را نشان می‌دهد: انرژی پاک مرز نمی‌شناسد، و اقتصادیک‌تر بودن بادی بیرون‌ساحلی، در نهایت سیاست را به حاشیه می‌راند.