در روزهای اوج موج گرما در ماه جولای، شبکه برق ایالت نیویورک موفق شد 52 گیگاوات ساعت برق از کانادا وارد کند؛ میزانی که توانست حدود 9 درصد از کل تقاضای برق این ایالت در آن روز را تامین کند. بخش عمده‌ای از این انتقال موفق، از طریق یک خط انتقال 339 مایلی از کبک تا کوئینز به نام «چمپلین هادسون پاور اکسپرس» (CHPE) انجام شد. این خط که در ماه مه افتتاح شد، رسماً به طولانی‌ترین خط انتقال زیرزمینی در آمریکای شمالی تبدیل شده است.

اهمیت استراتژیک پروژه CHPE برای نیویورک

احداث یک خط انتقال برق زیرزمینی در نگاه اول شاید پروژه‌ای جذاب به نظر نرسد، اما تاثیر آن بر برنامه‌ریزی شبکه برق ایالت نیویورک و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای بسیار چشمگیر است. این خط انتقال قادر است تا 20 درصد از تقاضای برق شهر نیویورک را عمدتاً با استفاده از انرژی برق‌آبی فراوان استان کبک تامین کند.

با این حال، مسیر پیش روی این پروژه کاملاً هموار نیست. این خط انتقال در بخش عمده‌ای از ماه جولای دچار قطعی شده است و کارشناسان نگرانند که خشکسالی‌های اخیر بتوانند تاثیر مستقیمی بر منابع تامین برق این خط داشته باشند.

نمایی از کابل‌های خط انتقال برق CHPE

پیشینه و ساخت پروژه ۶ میلیارد دلاری

ایده ساخت خط انتقال CHPE که به شکل خنده‌داری «چیپی» (Chippy) نیز تلفظ می‌شود، 15 سال پیش مطرح شد و فرآیند رسمی دریافت مجوزهای آن در مارس 2010 آغاز گردید. هدف اصلی این پروژه، ایجاد یک زیرساخت مستحکم برای اتصال بهتر شبکه‌های برق کبک و جنوب نیویورک بود.

در حالی که بیش از 99 درصد برق کبک از منابع تجدیدپذیر (عمدتاً انرژی برق‌آبی و در حال حاضر انرژی بادی در حال رشد) تامین می‌شود، ایالت نیویورک همچنان برای تامین بخش عمده انرژی خود به سوخت‌های فسیلی متکی است. این تفاوت اساسی، CHPE را به یک پل ارتباطی حیاتی برای گذار انرژی تبدیل کرده است.

شرکت «ترنزمیشن دیولوپرز» (Transmission Developers) که زیرمجموعه شرکت مدیریت دارایی‌های بلک‌ستون است، در پروژه‌ای مشترک با «هیدرو-کبک» (Hydro-Québec)، مسئولیت مدیریت تولید و انتقال برق را بر عهده گرفتند. عملیات اجرایی این پروژه اواخر سال 2022 شروع شد و اوایل امسال به پایان رسید. هزینه نهایی این پروژه که کاملاً از طریق سرمایه‌گذاری خصوصی تامین شده، 6 میلیارد دلار برآورد می‌شود.

شاهکار مهندسی در بستر رودخانه هادسون

احداث این خط انتقال، یک دستاورد بزرگ مهندسی محسوب می‌شود. این شبکه از یک دسته کابل جریان مستقیم با ولتاژ بالا (HVDC) تشکیل شده که قطر هرکدام حدود 5 اینچ است. توسعه‌دهندگان این کابل‌ها را در تمام مسیر ایالت نیویورک به صورت زیرزمینی یا زیرآبی دفن کردند.

بخش بزرگی از این مسیر از بستر رودخانه هادسون عبور می‌کند؛ جایی که برای لوله‌کشی، از قایق‌های ویژه‌ای استفاده شد که با شلیک جت‌های آب به عمق رسوبات، شیارهایی برای قرارگیری امن کابل‌ها ایجاد کردند. اتصال شبکه‌های برق به یکدیگر می‌تواند سرعت گذار از سوخت‌های فسیلی را به شدت افزایش دهد. امکان انتقال برق به نقاط دارای تقاضای اوج، نیاز به ساخت نیروگاه‌های جدید و ظرفیت‌های مازاد را کاهش می‌دهد. تحقیقات متعدد نشان داده‌اند که اتصال متقابل شبکه‌های برق می‌تواند هم‌زمان با کاهش انتشار کربن، هزینه‌های سیستم را نیز بهینه‌سازی کند.

قطعی‌های متوالی و چالش‌های راه‌اندازی

با وجود تمام مزایای ذکر شده، پروژه CHPE شروع کندی داشته و تاکنون با دو قطعی ناخواسته مواجه شده است. اولین قطعی در 1 جولای رخ داد که گزارش‌ها نشان می‌دهد ناشی از یک خطای ناگهانی در مبدل برق در سمت مرز کانادا بوده است. دومین قطعی نیز از 4 جولای آغاز شد و تا صبح 22 جولای، خط انتقال همچنان از مدار خارج بود.

نورمان موسو، استاد فیزیک دانشگاه مونترال در این باره به روزنامه گازت می‌گوید: «این اتفاق برای پروژه‌های زیرساختی جدید کاملاً غیرعادی نیست. خطوط انتقال برق مشابه نیز در زمان راه‌اندازی با چنین چالش‌هایی روبرو شده‌اند. تجهیزات تا زمانی که تحت بار کامل و در حال بهره‌برداری نباشند، در واقع به طور کامل آزمایش نشده‌اند.»

ریشه‌یابی خرابی و اقدامات ترمیمی

بر اساس گزارش نشریه تخصصی RTO Insider، مقامات علت مشکل را به بخش آسیب‌دیده‌ای از کابل در سمت مرز آمریکا ردیابی کردند و سازنده کابل نیز تیمی از کارشناسان را برای بررسی ریشه‌ای این اتفاق اعزام کرد. لین سنت لوران، سخنگوی هیدرو-کبک، از جایگزینی بخش آسیب‌دیده کابل خبر داد و افزود: «تخمین زده می‌شود کارهای باقیمانده، از جمله تست‌های فنی پس از تعمیر، تا آخر هفته به طور کامل تکمیل شود.»

پروژه مشابهی با نام «نیوانگلند کلین انرجی کانکت» که در ماه ژانویه افتتاح و 145 مایل از کبک تا مین امتداد دارد، نیز با چنین مشکلاتی دست و پنجه نرم کرده است. آن پروژه نیز قطعی‌های متعددی را تجربه کرده و جریان انرژی بسیار محدودی به شمال شرق آمریکا وارد کرده است.

آیا شبکه نیویورک در خطر است؟

خبر خوب برای نیویورک این است که شبکه برق این ایالت هنوز به CHPE وابستگی شدیدی ندارد. کوین لاناهان، سخنگوی «اپراتور سیستم مستقل نیویورک» (NYISO) که مسئولیت مدیریت شبکه را بر عهده دارد، تاکید می‌کند که سیستم به گونه‌ای طراحی شده که حتی در صورت بروز چنین اختلالاتی، ثبات خود را حفظ کند. پروژه CHPE پس از رفع کامل نواقص فنی، می‌تواند گام بلندی در مسیر پاک‌سازی شبکه برق کلان‌شهری مثل نیویورک باشد و آینده‌ای پایدارتر را برای این ایالت رقم بزند.