EON مسیر انتقال داده‌های بین‌قاره‌ای را بازطراحی می‌کند

استارتاپ EON می‌کوشد به‌جای تکیه بر کابل‌های فیبر زیرآبی، از پیوندهای لیزری میان ماهواره و زمین به‌عنوان مسیر اصلی انتقال ترافیک مراکز داده استفاده کند. شرکت با دور بذری به مبلغ ۱۰٫۷۵ میلیون دلار از Andreessen Horowitz و General Catalyst معرفی شد و هدفش رسیدن به ظرفیت‌هایی است که امروز تنها کابل‌های زیر دریا قادر به حمل آن هستند.

چراییِ چالش کابل‌های زیر دریا

کابل‌های مخابراتی زیرآبی، مطابق صفحهٔ ویکی‌پدیا دربارهٔ کابل‌های ارتباطی زیرآبی، ستون فقرات اینترنت بین قاره‌ای هستند اما نصب و تعمیرشان پرهزینه، زمان‌بر و در معرض آسیب است. راه‌حل‌های رادیویی مرسوم ظرفیت و تاخیر لازم برای جابه‌جایی حجم‌های بالا را ندارند؛ همین خلأ فرصت توسعهٔ ارتباطات نوری فضا‌به‌زمین را فراهم کرده است.

ایده و معماری پیشنهادی EON

چارلی هوروویتز (مدیرعامل) و تیلر پرسِر (CTO) قصد دارند شبکه‌ای از حدود ۲۰ ماهواره مجهز به ترمینال‌های ارتباطی نوری ایجاد کنند که هر کدام بتوانند یک لینک اختصاصی میان دو قاره برقرار کنند. مدل کسب‌وکار مبتنی بر فروش ظرفیت اختصاصی به مشتریان بزرگ، از جمله ابرمقیاس‌سازها (هایپرسکیلرها) و مراکز تحقیق و هوش مصنوعی است و تمرکز بر مسیرهای طولانی یا کم‌خدمت مانند فرانسه تا استرالیا یا گذرهای بین آفریقا و آمریکای جنوبی قرار دارد.

اهداف عملکردی و برنامهٔ زمانی اولیه

EON هدف آغازین خود را دستیابی به توان عبور ۲٫۴ ترابیت بر ثانیه برای پیوندهای بین‌قاره‌ای اعلام کرده است. مرحلهٔ نخست شامل پرتاب یک فضاپیمای نمایشی تا پایان ۲۰۲۷ است که انتظار می‌رود نرخ پیوند رو به زمین بین ۸۰۰ گیگابیت تا ۱ ترابیت بر ثانیه ارائه دهد. پیش از آن سرمایهٔ بذری صرف راه‌اندازی آزمایشگاه‌های اپتیک، جذب مهندسین و اجرای آزمون‌های زمینی خواهد شد.

چالش‌های فنی کلیدی

  • اعوجاج جوی و پوشش ابر

    پرتوهای لیزری در عبور از جو با اعوجاج مواجه می‌شوند و ابر می‌تواند مسیر دید را مسدود کند. EON برای تأمین افزونگی از انتخاب هوشمند سایت‌های زمینی، استفاده از ایستگاه‌های پشتیبان و تحلیل داده‌های هواشناسی بهره خواهد برد تا پیوستگی سرویس در سطوح مورد نیاز مراکز داده حفظ شود.

  • ترمینال اپتیکال و سامانه‌های هدف‌گیری دقیق

    بخش عمدهٔ سرمایه‌گذاری به توسعهٔ ترمینال‌های ارتباطی نوری و اجزای مکانیکی-اپتیکی حساس مانند سیستم‌های گیمبال و هدف‌گیری اختصاص خواهد یافت؛ دقت و پایداری این تجهیزات در هنگام دنبال‌کردن یک لینک پرسرعت حیاتی است.

  • باس ماهواره‌ای و آماده‌سازی ناوگان

    برای کاهش زمان توسعه، EON قصد دارد از باس‌های ماهواره‌ای تجاری قوی استفاده کند تا سرعت ساخت، پرتاب و آماده‌سازی ناوگان افزایش یابد؛ این رویکرد هزینه و زمان ورود به بازار را کاهش می‌دهد اما نیازمند انتگراسیون دقیق قطعات اپتیکی است.

پیش‌زمینه فنی و تیم

تیم فنی EON تلفیقی از تجربهٔ ماموریتی و زیرساخت‌های شبکه است: تیلر پرسِر، مهندس فضانوردی با دکترای مرتبط، مایکل دیوید فرانسوا با سابقه در زیرساخت‌های جهانی گوگل و وسلی بکستر که پیش‌تر روی شبکهٔ مدار نزدیک زمین (LEO) آمازون کار کرده است. این ترکیب برای رفع چالش‌های هم‌زمان اپتیک، کنترل و شبکه مناسب به‌نظر می‌رسد.

سابقه و نمونه‌های مرتبط

ارتباطات نوری فضا‌به‌زمین پیشینه دارد و نهادهایی مانند ناسا با پروژه‌هایی نظیر LCRD توانایی‌های لیزری را در ماموریت‌های فضایی آزمایش کرده‌اند. چند شرکت خصوصی نیز لینک‌هایی میان مدار و زمین آزمایش کرده‌اند، اما اغلب نمونه‌های عملی فعلی در مقیاس گیگابیت هستند و EON به‌دنبال جهش به مقیاس ترابیت است.

رقابت و چشم‌انداز تجاری

بازیگران بزرگ‌تر مانند Blue Origin برنامه‌هایی در مقیاس وسیع‌تر اعلام کرده‌اند، اما استراتژی EON مبتنی بر ناوگان کوچک‌تر و استقرار سریع‌تر است تا سریع‌تر به بازار وارد شده و مشتریان مشخصی را جذب کند. موفقیت تجاری مستلزم ارائهٔ کیفیت و افزونگی مطابق استانداردهای مراکز داده است و تحقق آن زمان و سرمایه‌گذاری مهندسی دقیق می‌طلبد.

چشم‌انداز و مراحل بعدی

در صورت موفقیت EON در ارائهٔ پیوندهای لیزری با ظرفیت ترابیتی و پایداری لازم، بخشی از ترافیک بین‌قاره‌ای ممکن است از مسیر کف اقیانوس‌ها به مدار زمین منتقل شود. دو سال آینده تمرکز بازار بر اثبات توانمندی‌های فنی و امضای قراردادهای اولیه با مشتریان کلیدی خواهد بود؛ معیاری که نشان می‌دهد آیا لیزرهای فضایی می‌توانند نقش ستون فقرات شبکهٔ جهانی را ایفا کنند یا خیر.

منابع مرتبط: اطلاعات بیشتر دربارهٔ ارتباطات اپتیکی فضای آزاد و اعلامیه‌های سرمایه‌گذاری در سایت‌های رسمی Andreessen Horowitz و General Catalyst.