دونالد ترامپ سند جدید سیاست ملی حمل‌ونقل فضایی را امضا کرد که هدف‌گذاری افزایش ظرفیت کشور برای پشتیبانی از بیش از ۱۰۰۰ پرتاب موشکی در سال تا سال ۲۰۳۰ را تعیین می‌کند. این نخستین بازنگری کلان سیاست حمل‌ونقل فضایی از سال ۲۰۱۳ به‌شمار می‌آید و بر توسعه زیرساخت‌ها، سایت‌های پرتاب و فرود و هماهنگ‌سازی عملیات فضایی با مدیریت ترافیک هوایی تأکید دارد.

اولویت‌های مأموریتی

سند تازه مأموریت‌های تجاری، مدنی و امنیت ملی را اولویت‌بندی می‌کند و از آژانس‌های فدرال می‌خواهد روی سه محور اصلی متمرکز شوند:

  • گسترش دسترسی تجاری به سایت‌های پرتاب و فرود
  • یکپارچه‌سازی مسیرهای پرتاب و عملیات بازگشت با سیستم‌های کنترل ترافیک هوایی
  • تشویق سرمایه‌گذاری خصوصی و اجاره اراضی فدرال برای توسعه مشترک فضاپایگاه‌ها

مهلّت‌ها و تکالیف اجرایی

یادداشت اجرایی مهلت‌های روشنی تعیین کرده است: ظرف ۱۸۰ روز، ناسا، وزارت حمل‌ونقل و وزارت دفاع باید مکان‌های بالقوه برای پرتاب و تأسیسات قابل ارتقا را شناسایی و راهکارهای جذب سرمایه‌گذاری تجاری را ارائه کنند؛ همچنین ظرف ۹۰ روز آژانس‌ها باید زمین‌های فدرال قابل‌توسعه برای سایت‌های بازگشت موشک را معرفی کنند. این اقدامات با هدف کاهش موانع اداری و تسریع فرآیندهای زیست‌محیطی تعریف شده‌اند.

موشک در آستانه پرتاب؛ نمایی از زیرساخت پرتاب

نقش بخش خصوصی و چشم‌انداز اسپیس‌ایکس

اپراتورهای تجاری، به‌ویژه اسپیس‌ایکس، در سال‌های اخیر نرخ پرتاب در آمریکا را به‌طرز چشمگیری افزایش داده‌اند. این شرکت با موشک استارشیپ خواهان دست‌یابی به بیش از ۳۰ پرتاب در روز تا سال ۲۰۳۰ شده است؛ رقمی که تئوراً تا حدود ۱۰٬۰۰۰ پرتاب در سال را ممکن می‌کند و فراتر از هدف دولت است.

لزوم حفظ گزینه‌های متعدد پرتاب

سند جدید بر اهمیت دسترسی به چندین گزینه پرتاب برای مأموریت‌های دولتی تأکید دارد تا وابستگی به یک تأمین‌کننده کاهش یابد و انعطاف‌پذیری در تخصیص محموله‌ها بین ارائه‌دهندگان مختلف افزایش یابد. ناسا و وزارت دفاع مکلف به توسعه رابط‌های سازگار و استانداردهای مشترک شده‌اند.

نمایی مفهومی از عملیات فرود و بازگشت موشک‌های قابل بازیافت

سرعت و قابلیت واکنش برای امنیت ملی

سیاست دامنه خود را به خدمات پس از رسیدن به مدار نیز گسترش می‌دهد: سرویس‌دهی به فضاپیماها، لجستیک مداری و گزینه‌های تجاری برای حمل‌ونقل بین‌مداری. وزارت دفاع موظف است گزینه‌های تجاری برای جابه‌جایی در فضا و سیستم‌های تحویلی متنوع را بررسی کند.

برای مأموریت‌های امنیت ملی توقع دستیابی به دسترسی قابل‌اتکا به فضا در بازهٔ ۴۸ ساعت مشخص شده است. فرماندهی سامانه‌های فضایی نیروی فضایی آمریکا این قابلیت را از طریق برنامه‌های پاسخ‌گویی تاکتیکی آزمایش کرده و نمونه‌هایی از پرتاب با اطلاعیهٔ کوتاه نشان‌دهندهٔ امکان کوتاه‌کردن چرخهٔ آماده‌سازی است. برای اطلاعات رسمی دربارهٔ این برنامه‌ها می‌توانید به وب‌سایت نیروی فضایی آمریکا مراجعه کنید.

پیآمدهای اقتصادی و اهداف فراتر از مدار پایین زمین

کاخ سفید در برگِهٔ واقعیت همراه با سند پیش‌بینی کرده که توسعهٔ زیرساخت‌های پرتاب می‌تواند به رشد صنایع نوظهور کمک کند: تولید در فضا، توسعه داروها، تولید مواد باارزش و بهبود خدمات تعیین موقعیت و ناوبری که کاربردهایی مانند کشاورزی دقیق و پیش‌بینی‌های هواشناسی را تقویت می‌کند.

سیاست از ناسا می‌خواهد معماری لجستیک تجاری برای ماه طراحی کند تا جابه‌جایی محموله‌ها به و از سطح ماه مقرون‌به‌صرفه شود و مشارکت‌هایی برای دسترسی رباتیک و زمینه‌چینی مأموریت‌های سرنشین‌دار به مریخ برنامه‌ریزی گردد.

نکات کلیدی برای آینده

  • توسعهٔ فضاپایگاه‌های جدید می‌تواند زنجیرهٔ تأمین و اکوسیستم خدمات فضایی را دگرگون کند.
  • همگرایی کنترل ترافیک هوایی با عملیات فضایی نیازمند اصلاح مقررات و تقویت فناوری‌های رصد و مدیریت است.
  • رقابت میان بخش دولتی و خصوصی برای اجرای سریع‌تر مأموریت‌ها فشار بر استانداردسازی و سرمایه‌گذاری را افزایش می‌دهد.

سند یک نقشهٔ راه برای افزایش ظرفیت پرتاب و تشویق سرمایه‌گذاری خصوصی ارائه می‌دهد، اما تحقق اهداف آن مستلزم برنامه‌ریزی دقیق، همکاری ایالت‌ها و بخش خصوصی و مدیریت چالش‌های زیست‌محیطی و فنی است. اکنون رقابت بر سر ساخت زیرساخت‌ها و تعیین استانداردهای جدید آغاز شده و نتیجهٔ این رقابت‌ها تعیین خواهد کرد آیا ایالات متحده می‌تواند به هدف ۱۰۰۰ پرتاب در سال و فراتر از آن دست یابد یا خیر.

منابع: گزارش‌های رسمی کاخ سفید و آژانس‌های مرتبط؛ برای بررسی بیشتر به صفحات سیاست فضایی ایالات متحده و حمل‌ونقل فضایی در ویکی‌پدیا مراجعه کنید.