بیش از ۷۰ درصد مردم آمریکا با احداث مراکز داده مخالفت کرده‌اند و این موضوع به یک جنبش دوحزبی برای متوقف کردن پروژه‌ها تبدیل شده است. در آخر هفته گذشته، یک تظاهرات هماهنگ‌شده در ۱۴۲ مکان مختلف سراسر ۴۲ ایالت آمریکا برگزار شد که اولین اعتراض سراسری و همزمان در کشور به شمار می‌رود. مجله فوربز گزارش می‌دهد که رضایت جامعه اکنون کمیاب‌تر از تراشه‌ها و تجهیزات سخت‌افزاری مورد نیاز برای راه‌اندازی این سایت‌هاست. به گفته سازمان‌دهندگان، توسعه «غیرقابل پاسخگو» مراکز داده یک «نقض غیرقابل قبول آزادی ما» محسوب می‌شود.

از کمبود تراشه تا فقدان حمایت عمومی

در چند سال گذشته، مراکز داده با کمبودهای متوالی دست‌وپنجه نرم کرده‌اند؛ ابتدا بحران تأمین پردازنده‌های گرافیکی (GPU) و سپس گلوگاه تراشه‌های حافظه. در کنار این محدودیت‌ها، کمبود برق شبکه و زیرساخت‌های توان الکتریکی نیز به معضلی جدی بدل شده است. اما عامل پیش‌بینی‌نشده‌ای که توسعه‌دهندگان با آن غافلگیر شدند، فقدان حمایت عمومی است.

توقف پروژه‌ها و ممنوعیت‌های ایالتی

این مقاومت مردمی تنها به تظاهرات خیابانی محدود نمی‌ماند. فشارهای سیاسی دوحزبی منجر به تأخیر در پروژه‌ها و حتی ممنوعیت‌های ایالتی شده است. تاکنون بیش از ۶۹ حوزه قضایی ممنوعیت مراکز داده را وضع کرده‌اند. سیاتل که میزبان مقر غول‌های فناوری مانند مایکروسافت و آمازون است، و ایالت نیویورک نیز یک توقف موقت یک‌ساله (موراتوریوم) را تصویب کرده‌اند. بر اساس گزارش‌ها، تنها در سه ماهه اول سال ۲۰۲۶، پروژه‌هایی به ارزش بیش از ۱۳۰ میلیارد دلار با تأخیر مواجه شده‌اند.

ممنوعیت احداث مراکز داده در ایالت‌های آمریکا

راهکارهای توسعه‌دهندگان برای عبور از موانع قانونی

توسعه‌دهندگان برای دور زدن قوانین و مخالفت‌ها، به تکنیک‌های مختلفی متوسل شده‌اند. انتخاب سایت‌هایی در مناطق روستایی با جمعیت کمتر، تأمین برق اختصاصی و حتی ادعای مصرف آب کمتر نسبت به باغبانی، بخشی از این تلاش‌هاست. با این حال، وعده‌های ایجاد شغل، سرمایه‌گذاری و درآمد مالیاتی نتوانسته نگرانی‌های مردم را برطرف کند. پس از انتشار گسترده گزارش‌هایی درباره پیامدهای زیست‌محیطی و زیرساختی، آمریکایی‌ها از پذیرش مراکز داده به عنوان همسایه محتاط‌تر شده‌اند.

  • افزایش تعرفه‌های آب و برق برای شهروندان عادی
  • افت کیفیت منابع آب محلی
  • گسترش آلودگی صوتی در مناطق مسکونی مجاور
تأثیر مراکز داده بر کیفیت زندگی مردم

رقابت هوش مصنوعی به قیمت کیفیت زندگی

هر پروژه مراکز داده باید جامعه محلی را در نظر بگیرد و دیگر نمی‌تواند صرفاً به تأیید شورای شهر تکیه کند، زیرا رای‌دهندگان آماده‌اند مقاماتی که نماینده منافع آن‌ها نیستند را برکنار کنند. بسیاری از آمریکایی‌ها اذعان دارند که کشور برای رقابت در عرصه هوش مصنوعی به این مراکز نیاز دارد، اما حاضر نیستند این رقابت به قیمت کاهش کیفیت زندگی‌شان تمام شود. سرمایه‌گذاران می‌توانند میلیاردها دلار برای خرید تراشه و ارتقای زیرساخت هزینه کنند، اما نمی‌توانند حمایت جامعه را با پول بخرند. موفقیت این پروژه‌ها نیازمند برنامه‌ای شفاف است که در برابر بازرسی‌های دقیق و فرآیندهای طولانی دریافت مجوز مقاومت کند.