دولت ترامپ در حال بررسی یک تغییر قانونی پنهانی است که مسیر ساخت تاسیسات آلاینده، از جمله نیروگاههای گازی و ژنراتورهای دیزلی تامینکننده برق مراکز داده، را هموارتر میکند. این تغییرات میتواند با حذف الزامات اطلاعرسانی، عملاً مردم را از فرآیند صدور مجوز دور نگه دارد.
آژانس حفاظت از محیطزیست ایالات متحده (EPA) روز چهارشنبه جلسه استماع عمومی برگزار کرد تا تغییرات پیشنهادی را برای سپردن اختیار تعیین نحوه مشارکت عمومی در صدور مجوز منابع جدید آلاینده هوا به ایالتها بررسی کند. این عقبنشینی مقرراتی در شرایطی مطرح میشود که توسعه مراکز داده با مقاومت فزاینده جوامع محلی روبهرو است.
تاثیر مراکز داده بر فرآیند صدور مجوز
«به عنوان کسی که در جوامع میزبان مراکز داده فعالیت میکند، این حقیقت را به خوبی میدانم: مردم میخواهند در سرنوشت محیطشان نقش داشته باشند،» ونسا لینچ، سازماندهنده گروه «مامانان نیروی هوای پاک» در ایالت پنسیلوانیا، در جلسه استماع آژانس حفاظت از محیطزیست گفت.
شرکتهایی که تاسیسات آلاینده هوا میسازند، طبق قانون هوای پاک باید مجوز دریافت کنند. این منابع به دو دسته «اصلی» و «فرعی» تقسیم میشوند. منابع اصلی که آستانههای مشخصی از آلایندگی را تجاوز میکنند، تحت نظارت سختگیرانه فدرال و ایالتی قرار دارند و پیش و پس از ساخت الزامات متعددی را باید پشت سر بگذارند. اما نظارت بر منابع فرعی بسیار کمتر است.
استفاده شرکتهای فناوری از مجوزهای فرعی
دامنه منابع فرعی بسیار گسترده است و از خشکشوییها و نقاشیخانههای خودرو تا موتورهای گازی و دیزلی را شامل میشود. اپراتورهای بزرگ فناوری مانند xAI و متا (Meta) اخیراً از همین مسیر برای ساخت نیروگاههای گازی پشتکنتور جهت تامین برق مراکز داده خود استفاده میکنند.
قانون هوای پاک مشارکت عمومی را در فرآیند صدور مجوز الزامی کرده است. کنگره آمریکا مشخص کرده که برای منابع اصلی باید چندین مرحله عمومی از جمله جلسات استماع برگزار شود. قوانین EPA نیز برای مجوزهای منابع فرعی تا حدودی به مشارکت عمومی نیاز دارند. با این حال، به دلیل پراکندگی قوانین اجرایی در ایالتهای مختلف، میزان مشارکت عمومی و پایبندی آژانسهای محلی به الزامات آژانس حفاظت از محیطزیست متغیر است.
سخنگوی آژانس حفاظت از محیطزیست در مصاحبه با مجله وایرد (WIRED) توضیح داد که در صورت نهایی شدن این قانون، «آژانسهای ایالتی و محلی که بیشترین آشنایی را با مسائل منطقهای دارند، در جایگاه تصمیمگیری قرار میگیرند تا تعیین کنند آیا، چه زمانی و به چه مدتی باید فرصتهایی برای مشارکت عمومی در مورد منابع فرعی جدید فراهم کنند.» این در حالی است که قانون جدید استانداردهای انتشار آلاینده را تغییر نخواهد داد.
تفاوت ایالتها در حفظ حقوق شهروندان
تفاوتهای ایالتی نقش مهمی در میزان مشارکت مردم ایفا میکند. کری پاول، وکیل مستقر در آتلانتا و عضو «مرکز حقوقی محیطزیست جنوب»، میگوید گروههای مدنی اغلب در ایالتهایی مانند جورجیا که قوانین سختگیرانهتری برای اطلاعرسانی و مشارکت عمومی در منابع فرعی دارند، فعالیت میکنند. به تازگی این گروه با تکیه بر اطلاعات بهدستآمده از درخواستهای عمومی مجوز هوا، شرکت آب و برق ایالت را از مشکلات ساختوساز در یک مرکز داده مطلع ساخت.
«جورجیا نمونهای از مکانی است که نگران تغییرات آن هستم،» پاول تاکید میکند. اگر آژانس محیطزیست الزامات فدرال را حذف کند، گروههای حقوقی و جوامع محلی ممکن است هیچ اطلاع قبلی از پروژههای پیشرو دریافت نکنند و از فرآیند بررسی حذف شوند. سارا لیپس، مدیر ارتباطات بخش حفاظت از محیطزیست جورجیا، اعلام کرده که این آژانس در حال بررسی است که آیا تغییرات قانون فدرال بر مقررات ایالتی تاثیر خواهد گذاشت یا خیر.
کنتاکی نیز قوانین مشارکت عمومی قدرتمندی برای مجوزهای منابع فرعی دارد. بایرون گری، وکیل ارشد شورای منابع کنتاکی، میگوید آژانسهای ایالتی به صورت غیررسمی متعهد شدهاند قوانین مشارکت عمومی خود را حتی در صورت تغییر مقررات فدرال دستنخورده نگه دارند.
سرنوشت این تغییرات قانونی به زودی مشخص میشود که آیا جوامع محلی همچنان حق اعتراض به تاسیسات آلایندهای که در مجاورت آنها ساخته میشوند را خواهند داشت، یا خیر. تقاضای شرکتهای فناوری برای توسعه سریع زیرساختهای هوش مصنوعی به زودی با چالشهای حقوقی تازهای در سطح ایالتها مواجه خواهد شد.
