بلِیک هرست، کشاورز و رئیس پیشین دفتر کشاورزی ایالت میزوری، بهصورت علنی از توسعهدهندگان مراکز داده خواست پیشنهاد خرید زمین او را ارائه دهند و در یادداشتی کوتاه نوشت: «توسعهدهندگان، به من پیشنهاد دهید.» مزرعهٔ هرست نزدیک به 40 مایل از منطقهٔ پیشنهادی پروژهٔ White Cloud Acres در شهرستان Nodaway فاصله دارد؛ پروژهای که گزارشهای محلی آن را حدود 6.3 میلیارد دلار برآورد کردهاند. کمیسرهای شهرستان در تاریخ 21 ژوئیه اجرای طرح را با وضع تعلیقِ تا شش ماه متوقف کردند.
حمله به ممنوعیتها و استدلال هرست
هرست معتقد است محدودیتهای محلی و مخالفت عمومی تنها مکان اجرای پروژه را تغییر میدهد، نه مانع اصلی آن خواهد بود. او به نزول جمعیت شهرستان Nodaway اشاره میکند که از 23,402 نفر در سرشماری 2010 به برآورد حدود 20,300 در 2025 کاهش یافته است — افتی نزدیک به 13 درصد — و میگوید بزرگترین کارفرمای منطقه نهادی دانشگاهی با ثبتنام در حال کاهش است. به گفتهٔ او، برآوردهای پروژه نوید حدود 130 شغل مستقیم در محل و بیش از یک میلیارد دلار درآمد مالیاتی طی عمر 35 سالهٔ تاسیسات را میدهد؛ و اگر پروژه در این نقطه مسدود شود، سود و پایهٔ مالیاتی به مناطق دیگری منتقل خواهد شد.
گسترش مخالفتها و تعلیقهای ایالتی
مقاومت محلی نسبت به مراکز داده در سالهای اخیر افزایشی بوده است. پژوهشهای کالج امرسون رشد مخالفت را از 42 درصد در دسامبر 2025 به 63 درصد در ژوئیه گزارش کردهاند و پیمایش گالوپ مخالفت را تا 70 درصد اعلام کرده است (Emerson, Gallup). در سطح ایالتی نیز نیویورک نخستین تعلیق سراسری آمریکا را به امضا رساند؛ فرماندار کتی هوکول در 14 ژوئیه صدور مجوز پروژههای 50 مگاوات یا بیشتر را متوقف کرد. ایالات دیگر نیز دست به اقدام زدند؛ برای نمونه مین لایحهای مشابه تصویب کرد که بعداً توسط فرماندار وتو شد.
نمونههای مشابه و جابهجایی توسعه
در نقاط مختلف کشور، پیشنهادهای فروش زمینهای کشاورزی برای پروژههای بزرگ فناوری سوژهی خبرها شده است. در یک مورد، خانوادهای در شهرستان Mason ایالت کنتاکی پیشنهاد 26 میلیون دلار برای نزدیک به 900 جریب زمین—تقریباً ده برابر نرخ محلی—را رد کردند؛ مورد دیگری نیز گزارششده که دامداری همسایه پیشنهادهایی تا 35,000 دلار در هر جریب را نپذیرفت. در برخی پروندهها توسعهدهندگان نقشهٔ سایت را بازطراحی کرده و مسیر اجرا را به سوی فروشندگانی با حداقل مقاومت تغییر دادهاند؛ رخدادی که استدلال هرست دربارهٔ جابهجایی پروژهها به نقاط کمتر مقاوم را تقویت میکند.
پیامدهای اقتصادی و زیستمحیطی
بحث پیرامون مراکز داده در مناطق روستایی عمدتاً حول دو محور اقتصادی و زیستمحیطی میچرخد. حامیان پروژهها روی مزایای اقتصادی تمرکز میکنند: ایجاد درآمد مالیاتی، اشتغال مستقیم و تقویت زیرساخت محلی. منتقدان نگران مصرف بالای انرژی، بار اضافی روی شبکهٔ انتقال برق، تغییر کیفیت زندگی روستایی و افزایش قیمت زمین در اطراف خطوط انتقال هستند.
- مزایا: درآمد مالیاتی بلندمدت، فرصتهای شغلی محلی، سرمایهگذاری در زیرساخت انرژی و اینترنت.
- محدودیتها و ریسکها: مصرف برق بالا، نیاز به توسعهٔ شبکهٔ انتقال، اثر بر آب و زمین کشاورزی، فشار بر خدمات محلی و تغییر کاربری زمینهای زراعی.
- پیامد اجتماعی: احتمال نابرابری منافع بین توسعهدهندگان و جوامع محلی در غیاب سازوکارهای منصفانهٔ جبران خسارت و مشارکت عمومی.
این مسائل نقطهٔ تقاطع توسعهٔ اقتصادی و سیاستگذاری انرژی را نشان میدهد و تصمیمگیری دربارهٔ آن میتواند الگوی تعامل میان شرکتهای ابرمقیاس (hyperscale) و جوامع محلی را تعیین کند. برای مرور بیشتر دربارهٔ مفهوم و کارکرد مراکز داده میتوان به صفحهٔ Data center در ویکیپدیا مراجعه کرد.
سوالهای کلیدی
- آیا توقف محلی میتواند مانع توسعهٔ مراکز داده شود یا صرفاً مسیر و محل اجرا را تغییر میدهد؟
- سیاستگذاران ایالتی چگونه میان منافع اقتصادی و دغدغههای زیستمحیطی توازن برقرار خواهند کرد؟
- چه سازوکارهایی لازم است تا منافع جوامع محلی در مذاکرات توسعهای بهدرستی تضمین شود؟
چشمانداز
پیشنهاد علنی هرست برای فروش زمین، نمادی از تقابل میان توسعهدهندگان فناوری و جوامع روستایی است. چه پروژهٔ White Cloud Acres در Nodaway اجرا شود و چه به نقطهٔ دیگری منتقل گردد، نتایج این مناقشه احتمالا استانداردهای جدیدی برای مذاکره، سیاستگذاری و همزیستی مراکز داده با مناطق کشاورزی تعیین خواهد کرد. قانونگذاران در ایالتها و شهرستانها با تصمیماتی روبهرو هستند که باید همزمان پیامدهای اقتصادی، زیستمحیطی و اجتماعی را در نظر بگیرند.
