Earthjustice علیه آژانس حفاظت از محیط‌زیست آمریکا (EPA) اقامه دعوی کرده و می‌گوید آژانس دو «مولد اسید نوری» جدید مصرفی در تولید نیمه‌هادی‌ها را بدون ارزیابی‌های کافی تصویب کرده است. شاکیان این ترکیبات را بسیار سمی توصیف و احتمال داده‌اند که ممکن است از خانواده مواد پی‌اف‌ای‌اس (PFAS) یا همان «مواد شیمیایی همیشگی» باشند.

مولدهای اسید نوری چیست و چرا نگران‌کننده‌اند

مولدهای اسید نوری (photoacid generators) در فرایند لیتوگرافی نیمه‌هادی‌ها نقش کلیدی دارند؛ این ترکیبات در محل تابش نور اسید تولید می‌کنند تا الگوها روی ویفر قابل حکاکی شوند. برای توضیحات تکمیلی درباره لیتوگرافی مراجعه کنید: صفحه ویکی‌پدیا درباره لیتوگرافی.

شاکیان مدعی‌اند قرار گرفتن در معرض این مولدها می‌تواند خطراتی جدی، از جمله مرگ ناگهانی، سرطان، آسیب چشم، اختلالات عصبی و نازایی ایجاد کند. نگرانی دوم، احتمال تعلق این ترکیبات به زیرمجموعه PFAS است؛ آن‌دسته از ترکیبات که به‌دلیل پیوندهای مقاوم‌شان در محیط باقی می‌مانند و در منابع رسمی مانند EPA درباره PFAS با عنوان «مواد همیشگی» شناخته می‌شوند.

ابعاد حقوقی و ادعاهای مطرح‌شده

Earthjustice تأکید می‌کند EPA پیش از تصویب این مواد، اطلاعات کافی درباره سطوحی که موجب اثرات حاد یا کشنده می‌شوند در اختیار نداشته است. به‌نقل از وکیل Earthjustice، جاناتان کالموس-کاتز، اگر ماده‌ای «خطر غیرمعقول» ایجاد کند، قانون کنترل مواد سمی ایالات متحده (Toxic Substances Control Act - TSCA) می‌طلبد که EPA تولید، استفاده یا توزیع آن را ممنوع یا محدود کند؛ اما به‌گفته شاکیان، این‌بار مجوزها با محدودیت‌هایی حداقلی و «غیرمحافظتی» صادر شده‌اند.

گزارش‌های اولیه درباره این پرونده در رسانه‌هایی مانند گاردین منتشر شد و حاکی از آن است که این تصویب‌ها ممکن است در چارچوب تسهیل توسعه مراکز داده و تقویت زنجیره تأمین نیمه‌هادی در داخل آمریکا اتفاق افتاده باشد. همچنین گزارش‌ها اشاره دارند که این رویکرد می‌تواند راه را برای پروژه‌های مرتبط با مراکز داده هموار کند.

زمینه سیاسی و صنعتی

دولت ایالات متحده در سیاست‌گذاری‌های اخیر بر بازگرداندن تولید نیمه‌هادی به خاک آمریکا و تسریع مجوزها تمرکز داشته است. طرفداران این سیاست‌ها معتقدند سرعت بخشیدن به فرایندها برای تقویت تولید داخلی لازم است؛ اما منتقدان هشدار می‌دهند که شتاب در تصویب مواد شیمیایی بدون چارچوب‌های حفاظتی دقیق می‌تواند به انتشار PFAS در پساب، خاک و آب‌های سطحی منجر شده و پیامدهای محیط‌زیستی بلندمدت برجای گذارد.

نمایی از تجهیزات تولید تراشه و فرایند لیتوگرافی

نمونه‌های محلی و نمونه‌پروری نگرانی‌ها

نگرانی مشابه در پرونده‌های دیگر نیز دیده می‌شود؛ برای نمونه، در شکایت علیه برنامه ساخت کارخانه Micron در نیویورک، مخالفان هشدار داده‌اند که مجوزهای فاضلاب و آلودگی هوا ممکن است اجازه نشت PFAS به رودخانه وانیدا را فراهم کند. سازمان‌های محیط‌زیستی می‌پذیرند که تولید تراشه به برخی مواد شیمیایی نیاز دارد، اما تأکید دارند EPA باید از ورود این ترکیبات به شبکه‌های آب و محیط‌زیست جلوگیری و حفاظت کارگران را تضمین کند.

پیامدهای احتمالی و مسیر حقوقی پیش رو

اگر دادگاه شکایت Earthjustice را بپذیرد، EPA ممکن است مجبور به بازنگری تصمیم‌های مجوزدهی یا اعمال محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌تری شود. این پرونده می‌تواند معیارهای بررسی و ارزیابی ریسک برای مواد جدید را تغییر دهد، به‌خصوص در شرایطی که فشارهای صنعتی برای تسریع تولید افزایش یافته است.

نکات عملی و توصیه‌ها برای پیگیری

  • مطالعه اسناد پرونده و مستندات علمی ارائه‌شده توسط شاکیان و پاسخ‌های EPA برای درک دقیق ادعاها ضروری است.
  • ناظران صنعتی و زیست‌محیطی باید به مکانیزم‌های پایش پساب، کیفیت هوا و حفاظت کارگران در واحدهای تولیدی توجه ویژه نشان دهند.
  • در سطح سیاست‌گذاری، نیاز به شفافیت، داده‌های سمی‌شناسی و استانداردهای کنترل انتشار مواد شیمیایی وجود دارد تا میان تسریع تولید و حفاظت از سلامت عمومی توازن برقرار شود.

این پرونده بیش از یک اختلاف حقوقی میان سازمان‌های محیط‌زیستی و نهادهای مجری قانون است؛ نقطه‌عطفی است که سیاست‌گذاران، صنعت و جامعه علمی باید درباره نحوه مدیریت ریسک‌ها، شفافیت اطلاعات و حفظ سلامت عمومی گفت‌وگو کنند. نتیجه روند قضایی و داده‌های علمی جدید تعیین خواهد کرد که EPA چه سطحی از محافظت را در فرآیند تصویب مواد جدید اعمال می‌کند.