فصل تازه برای روایتهای زنان در ونیز دیز
بخش مستقل «ونیز دیز» (Giornate Degli Autori) در جشنواره فیلم ونیز برنامهٔ امسال خود را رونمایی کرد. این دوره با تأکید برنامهریزیشده بر حضور زنان در هر دو سوی دوربین، چهرهای متفاوت از سینمای معاصر را به نمایش میگذارد. کلید آغازین این فصل، نمایش فیلم علمیتخیلی «یادداشتهایم دربارهٔ مریخ» به نویسندگی و کارگردانی لیلی هوروات با بازی مککنزی دیویس و روپرت فرند است.
هیئت داوران کاملاً زنانه و تمرکز بر ۲۵ اثر جهانی
فهرست این دوره شامل ۲۵ فیلم با اکران جهانی است که ۱۴ مورد از آنها بهدست زنان کارگردان شده است. بخش رقابتی ونیز دیز که ۱۰ اثر در خود جای داده، افتخار قضاوت شدن توسط تیمی کاملاً متشکل از زنان را دارد. ریاست هیئت داوری را کارگردان اسپانیایی، کارلا سیمون (سازندهٔ آلکارّاس و رومریا) بر عهده دارد. هانیا مرعوی، بنیانگذار سینمای متروپولیس بیروت، و سارا فگایر، تهیهکننده و کارگردان ایتالیایی نیز دیگر اعضای این هیئت هستند.
علمیتخیلی احساسی و درامهای اجتماعی
فیلم افتتاحیه، «یادداشتهایم دربارهٔ مریخ»، به داستان مارگوت، اخترفیزیکدانی با زندگی زناشویی پرچالش میپردازد که هنگام کوهنوردی با همسرش سم ناپدید میشود. او هفتهها بعد، دقیقاً روز مراسم یادبود خودش، بدون هیچ حافظهای از گذشته و تنها با یادآوری تحقیقات نجومیاش بر مریخ، بازمیگردد. این اثر نخستین تجربهٔ انگلیسیزبان هوروات است که پس از موفقیت پیشین او در ونیز و تورنتو (۲۰۲۰)، بار دیگر نگاه منتقدان را به خود جلب کرده است.
بهجز فیلم افتتاحیه، عناوین دیگری نظیر «آگاتا نویسنده» از کوبا دورابیالسکی با بازی میا واسیکوفسکا، فیلم «بالکانیکا» ساختهٔ نیکولا سورچینلی با حضور ماتیلدا د آنجلیس، و ملودرام «زنی امروز» از روبرت گدگیان، بخش رقابتی را به خود اختصاص دادهاند. سایر آثار رقابتی شامل «غم گاهی، گاهی انقلاب» از ماریا آپاریسیو، «استتار» اثر میکیتا گیبالنکو، «عزیز آجایی» از دامیلفلا اوریموگونجه، «دستم را در باغ میکاشتم» از بوریس هادژیجا و هدا طاهری، «لس ایندز» از پولین ژولیه و نیکلاشا پاپولیِر، و «سالون دِ بلِزا» از ناتالیا آسویدو است.
رویدادهای ویژه و پایانبندی جشنواره
در بخش ویژه، مستند «کارلا لونزی، درون و بیرون جهان» از فرانچسکا آرچیبوگی به زندگی فعال سیاسی و منتقد هنری میپردازد. فیلم «البارانیا» (اشگان الحاموس) روایتی از تردیدهای یک زن باردار در روستایی مصری است، در حالی که کمدی موزیکال «پوست یک مرد» به نویسندگی و کارگردانی لیا دومناش، با بازی مجدد کاترین دونو، بهعنوان فیلم پایانی اکران خواهد شد. پروژهٔ «داستانهای زنان» نیز در همکاری با برند میو میو (پرادا) و با آثار مونَ فستوولد و کلر دنی، روایتهای کوتاه جنسیتی را بررسی میکند.
گایا فورر، مدیر هنری ونیز دیز، در توصیف این برنامه گفت: «این انتخابها ترکیبی از علمیتخیلی احساسی و مستندهای تجربی است که مرزهای روایت مستند و داستانی را درمینوردند. این پازل ژانری، بازتابی از پویایی سینمای مدرن و توانایی آن در همگامی با تحولات جهان است.»
گفتگو با بنیانگذار بخش ونیز دیز
این دوره از جشنواره که ۲ تا ۱۲ سپتامبر برگزار میشود، بهیاد جورجو گوزتی، منتقد سینمای ایتالیایی و بنیانگذار بخش ونیز دیز در سال ۲۰۰۴، اختصاص یافته است. گوزتی که در مارس سال جاری درگذشت، بیش از ۲۳ سال روح هدایتگر این رویداد بود و شبکهای از حرفهایها را به یک جشنوارهٔ معتبر جهانی تبدیل کرد.
حضور پررنگ زنان در پشت دوربین، جلوی دوربین و حتی در ساختار داوری ونیز دیز، فصل تازهای از تنوع راویها را برای مخاطبان سینما رقم خواهد زد و مسیرهای جدیدی برای روایتهای غیرمعمول در سینمای اروپا میگشاید.
