تیم سوئینی، مدیرعامل اپیک گیمز هشدار داده که صنعت بازی با موجی روبه‌روست که او آن را «سقوط 2.0» می‌نامد و عامل مهم این مخاطره را کمبود قطعات بازی ناشی از هجوم سرمایه‌گذاری به مراکز داده و سامانه‌های هوش مصنوعی می‌داند.

علل مطرح‌شده توسط سوئینی

سوئینی در گفت‌وگو با GI.biz و مجله Edge مجموعه‌ای از فشارهای بازار را برمی‌شمرد: پایان رونق دوران پاندمی، افزایش هزینه‌های توسعه، طولانی‌تر شدن چرخه‌های تولید و تغییر در الگوی هزینه‌کرد مصرف‌کنندگان. اما نگرانی اصلی او کمبود قطعات سخت‌افزاری است که با سرمایه‌گذاری گسترده برای ساخت مراکز داده و سیستم‌های هوش مصنوعی تشدید شده است.

هوش مصنوعی و رقابت برای قطعات

به گفته سوئینی، موج سرمایه‌گذاری برای مراکز داده باعث شده بازیگران این بازار برای تأمین قطعات با کل صنعت سرگرمی رقابت کنند. نتیجه این رقابت افزایش چشمگیر قیمت‌ها و کمبود مداوم رم و حافظه ذخیره‌سازی بوده است؛ او اشاره می‌کند که قیمت‌ها تا چهار برابر افزایش یافته و این روند ممکن است برای حدود سه سال آینده ادامه یابد.

تیم سوئینی در مصاحبه درباره کمبود قطعات

راه‌حل سوئینی: ساخت کارخانه‌های جدید

سوئینی تنها راه مقابله با بحران عرضه را ساخت «کارخانه‌های عظیم جدید» برای افزایش ظرفیت تولید جهانی می‌داند. او پیش‌بینی می‌کند بازار در درازمدت به سمت گسترش ظرفیت تولید حرکت خواهد کرد تا تقاضای مراکز داده و صنعت سرگرمی پاسخ داده شود.

سوال‌های کلیدی درباره اجرای طرح

  • چه نهادی هزینه ساخت کارخانه‌ها را پرداخت می‌کند: شرکت‌های فناوری بزرگ، سرمایه‌گذاران زیرساختی یا تولیدکنندگان سخت‌افزار؟
  • چگونه می‌توان تضمین کرد ظرفیت جدید به‌طور عادلانه میان صنعت بازی و سایر صنایع توزیع شود؟
  • چه مدت طول می‌کشد این کارخانه‌ها به بهره‌برداری برسند و چه تاثیری بر قیمت‌ها خواهند داشت؟

پیامدهای اقتصادی و صنعتی

در صورت عدم سرمایه‌گذاری گسترده در تولید قطعات، انتظار می‌رود شرکت‌های بازی‌سازی با فشار هزینه‌ای طولانی‌مدت و کاهش توان تولید روبه‌رو شوند. ایجاد ظرفیت تولید جدید نیازمند سرمایه‌گذاری کلان و بازتعریف زنجیره تأمین جهانی است؛ تغییری که می‌تواند صنعت بازی را در بلندمدت پایدارتر کند اما زمان‌بر و پرهزینه خواهد بود.

خط تولید و کارخانه تولید قطعات الکترونیکی

اپیک، تعدیل نیرو و رقابت پلتفرمی

اپیک در ماه مارس حدود هزار توسعه‌دهنده را تعدیل کرد؛ شرکتی که برای پشتیبانی از رشد فورتنایت گسترش یافته بود اما کاهش تعامل بازیکنان منجر به بازسازی سازمانی شد. سوئینی همچنین به کاهش فروش سخت‌افزار کنسول و فشارهای زنجیره تأمین اشاره کرده و نگرانی‌هایی درباره رشد رقبایی مانند روبلاکس مطرح نموده است.

پیامدها و گزینه‌های پیش رو

  • افزایش ظرفیت تولید: در صورت تحقق، فشار قیمت‌ها کاهش می‌یابد و فضای نوآوری برای سازندگان بازی بازتر می‌شود.
  • تداوم کمبود: اگر تقاضای مراکز داده بخش اعظم تولید را به خود اختصاص دهد، شرکت‌های بازی‌سازی با تغییرات ساختاری و تصمیم‌های دشوار مواجه خواهند شد.
  • نیاز به سیاست‌گذاری و هماهنگی بین بخش‌ها: تصمیمات سرمایه‌گذاران، دولت‌ها و تولیدکنندگان تعیین‌کننده توزیع منابع خواهد بود.

پاسخ به این چالش‌ها مسیر آینده صنعت بازی را رقم می‌زند؛ افزایش ظرفیت تولید می‌تواند فشار فعلی را کاهش دهد و فرصت‌های نوآوری فراهم آورد، اما ادامه جذب قطعات توسط بازار هوش مصنوعی ممکن است شرکت‌های بازی‌سازی را به تحولات ساختاری و انتخاب‌های دشوار سوق دهد.

برای زمینه تاریخی درباره فروپاشی بازار بازی در دهه 1980 به صفحه سقوط صنعت بازی 1983 و برای درک نقش مراکز داده در اقتصاد مدرن به صفحه مراکز داده مراجعه کنید.