تئودور اوشف، نامزد اسکار فیلم کوتاه انیمیشنی برای Blind Vaysha، ساخت فیلم بلند «Light Boxes» را وارد مرحله پیش‌تولید کرده و پروژه را در بازار تأمین مالی Venice Production Bridge (۴–۶ سپتامبر) عرضه می‌کند. این اقتباس تلفیقی از استاپ‌موشن و نماهای لایو-اکشن است و براساس رمان کالتِ شین جونز شکل گرفته است.

خلاصه داستان

داستان در شهری جنگ‌زده در اوکراین جریان دارد و محور آن آنا، دختر ۱۳ ساله‌ای است که پس از حمله نیروهای اشغالگر روسیه وارد یک کتابخانه ویران می‌شود و کتابی مشتعل به‌نام «Light Boxes» را نجات می‌دهد. در مسیر فرار، آنا با بیانکا، همتای خیالی‌اش که در شهری فانتزی به‌نام «February» زندانی است، مواجه می‌شود؛ شهری که پرواز در آن ممنوع شده و جنبشی نقاب‌دار به‌نام «The Solution» برای بازگرداندن نور و امید می‌جنگد.

فرم بصری و انتخاب‌های ساختاری

اوشف دو جهان داستان را با دو رسانه متمایز جدا می‌کند: بخش‌های مربوط به واقعیت آنا به‌صورت لایو-اکشن و با بازیگران عمدتاً اوکراینی فیلمبرداری می‌شود، در حالی که دنیای بیانکا با استاپ‌موشن و عروسک‌هایی که او طراحی و می‌سازد شکل می‌گیرد. اوشف تأکید کرده که «دنیای بیانکا جهانِ اصلی خواهد بود؛ پویانمایی عروسکی در قلب فیلم قرار دارد.» این ترکیب امکان تلفیق بافت ملموس لایو-اکشن و جزئیات دست‌ساز استاپ‌موشن را فراهم می‌آورد.

نمایی از فرآیند طراحی عروسک برای فیلم Light Boxes

نمادپردازی و محورهای موضوعی

نور و پرواز نقش‌های نمادین مرکزی دارند. در جهانی که نور طبیعی خاموش شده، ساکنان با چراغ‌های شناور، قاصدک‌های در حال حرکت و خورشیدهای مصنوعی تلاش می‌کنند گرما و امید را بازتولید کنند. اوشف می‌گوید نورپردازی نه تنها در فیلمبرداری بلکه در طراحی صحنه‌ها نیز تعیین‌کننده است و بسیاری از مصالح صحنه از پارچه‌های بازیافتی مانند چتر و کایت ساخته می‌شود تا معنای بازیافت امید و بازآفرینی را تقویت کند.

ممنوعیت پرواز توسط «February» به‌معنای سلب توانایی رؤیا دیدن از مردم است: وقتی پرواز ممنوع می‌شود، امکان رؤیاپردازی و امیدآفرینی نیز محدود می‌گردد؛ این نقطه محوری در تقابل میان سرکوب و مقاومت روایت است.

تولید، حقوق اقتباس و همکاری‌های بین‌المللی

تهیه‌کننده پروژه، ژاکلین واگنشتاین از شرکت Cinelibri، حقوق اقتباس را که پیش‌تر در اختیار اسپایک جونز بود خریداری کرده و ساخت پروژه را به‌عنوان همکاری پنج‌کشوری میان بلغارستان، کانادا، فرانسه، بلژیک و لهستان برنامه‌ریزی کرده است. این تولید قرار است بزرگ‌ترین تولید پویانمایی رهبری‌شده توسط بلغارستان تا امروز باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره سوابق کارگردان و اسپایک جونز می‌توانید به صفحات ویکی‌پدیا مراجعه کنید: تئودور اوشف و اسپایک جونز.

چرایی انتخاب رمان و چشم‌انداز کارگردان

اوشف می‌گوید پیش از آشنایی با رمان در ۲۰۱۰ هرگز قصد ساخت یک بلند انیمیشنی را نداشت، از ترس از دست رفتن «لمس فردی و نقص» در آثارش. با این حال خوانش رمان فوراً تصویر بازآفرینی آن با عروسک‌ها را در ذهن او زنده کرد. اوشف معتقد است شخصیت‌ها در تلاش مداوم برای بازتولید آنچه از دست داده‌اند، امید را حفظ می‌کنند؛ این بازسازیِ خاطره و امید حتی در فضای سرکوب ابزار مقاومت است.

ارائه در ونیز و مسیر تولید

عرضه در Venice Production Bridge فرصتی برای مذاکره درباره فازهای بعدی تأمین مالی و جذب شرکای تولیدی فراهم می‌کند. اطلاعات رویداد در صفحه رسمی Venice Production Bridge قابل‌دسترسی است. حضور در بازار تأمین مالی می‌تواند سرعت تولید و تنوع منابع مالی را افزایش دهد.

آنچه باید انتظار داشت

  • تلفیق لایو-اکشن و استاپ‌موشن با تمرکز بر طراحی نور و مصالح دست‌ساز
  • تولیدی چندملیتی با رهبری بلغاری و رویکرد هنری مشخص اوشف
  • محورهای موضوعی حول امید، حافظه و مقاومت فرهنگی در برابر سرکوب

«Light Boxes» از نظر ساختاری و بصری پروژه‌ای برجسته برای دنبال‌کنندگان سینمای تجربی و پویانمایی هنری است؛ این اقتباس منعکس‌کننده پیوند میان جنگ، خیال و بازسازی خاطره در زبان بصری است و نتایج عرضه در ونیز معیاری برای ارزیابی پتانسیل آن خواهد بود.