چهار کارگر سابق انبارداری آمازون در نیویورک، دیروز شکایت جمعیای را در دادگاه فدرال مقاطعة شرق نیویورک ثبت کردند که در آن متهم میشود غول تجارت الکترونیک بهصورت سیستماتیک از تسهیلات پایه پزشکی برای کارکنان باردار خودداری کرده است. این پرونده، اولین چالش حقوقی بزرگ تحت چتر قانون عدالت کارکنان باردار (PWFA) سال ۲۰۲۲ علیه آمازون محسوب میشود که الزامات جدیدی برای تسهیلات معقول در محیط کار تدوین کرده است.
اتهامات مرکزی: انکار نیازهای پایه فیزیولوژیک
بر اساس متن دعوا، ویلامینا بارکلی، کریستینا گرین، جنیفر هچ و دزاریا پارکس — که هرچهار در بازه آوریل ۲۰۲۵ تا جولای ۲۰۲۶ در تاسیسات آمازون نیویورک مشغول به کار بودند — پس از اعلام بارداری، تقاضای سه تسهیل ساده و حیاتی کردند:
تسهیلات درخواستی که رد شدهاند
- دسترسی آزاد و بیمحدود به مرخصی توالت
- یک مرخصی اضافی ۱۵ دقیقهای در طول هر شیفت کاری
- امکان انجام وظایف در حالت نشسته به جای ایستادن مداوم
در متن دعوا آمده است: «قانون میداند کارکنان باردار بهطور منظم به این تغییرات پایه نیاز دارند، حتی در بارداریهای بیمشکل.» با این حال، مدیریت آمازون این تقاضاها را رد و به جای تسهیل، سیاست انضباطی را علیه شاکیان اجرا کرده است.
مکانیزم اخراج: کسر از «بانک وقت بدون حق»
شاکیان تشریح میکنند که هرگاه برای مراجعه پزشکی، مراقبت اضطراری یا نیاز به استراحت کوتاه از پایشان برخاستند، آمازون این غیبتها را از سهمیه محدود «بانک وقت بدون حق» (Unpaid Time Off) آنها کسر میکرده است. به محض اتمام این سهمیه، فرآیند تهدید به اخراج آغاز میشد. در نهایت هر چهار نفر در بازه ۱۵ ماهه از کار اخراج شدند — روشی که وکلای مدعیان آن را «اخراج ساختگی و انتقامجویانه» توصیف میکنند.
قانون PWFA: ابزار حقوقی جدید در دست کارکنان
قانون عدالت کارکنان باردار (PWFA) که در ژوئن ۲۰۲۳ در سطح فدرال اجرایی شد، کارفرماها را ملزم میسازد «تسهیلات معقول» برای محدودیتهای ناشی از بارداری، زایمان، شیردهی و شرایط پزشکی مرتبط فراهم کنند، مگر اینکه این کار «سختی ناموجه» (Undue Hardship) بر عملیات کسبوکار تحمیل کند. این قانون شکاف حقوقی را که پیش از آن کارکنان باردار با ترکیب قانونهای ضدتبعیض و قانون آمریکاییهای دارای ناتوانی (ADA) مواجه بودند، پر کرده است.
وکلای مدعیان استدلال میکنند که تسهیلات درخواستی — مرخصی توالت، صندلی، و ۱۵ دقیقه استراحت اضافه — به هیچ وجه بار ناموجهی بر روی امپراطوری لجستیکی آمازون تحمیل نمیکنند که سالانه صدها میلیارد دلار درآمد دارد.
پاسخ آمازون و پیشینه دعاوی مشابه
در بیانیهای رسمی، سخنگوی آمازون ادعاهای دعوا را «ناسازگار با واقعیت» خواند و تأکید کرد که شرکت قانون فدرال را نقض نکرده است. با این حال، این اولین دعوای مماثلی نیست که علیه آمازون 제기 میشود. در سالهای گذشته، کارکنان و سازمانهای مدافع حقوق کار در ایالتهایی نظیر کالیفرنیا، ایلینوی و نیوجرسی شکایات مشابهی ثبت کردهاند، اما اکثر آنها پیش از تصویب PWFA حل یا رد شده بودند.
تحلیلگران حقوق کار معتقدند که PWFA با تعریف صریح «تسهیلات معقول» و حذف نیاز به اثبات ناتوانی، معادله را برای پروندههایی مانند این تغییر داده است. کتیلا، وکیل کار در نیویورک، به رایتزرز گفت: «این قانون بار اثبات را به دوش کارفرما میگذارد تا ثابت کند تسهیلِ خواسته شده سختی ناموجه است، نه اینکه کارگر ثابت کند ناتوان است.»
چرا این پرونده مهم است
آمازون دومین کارفرمای بزرگ قطاع خصوصی در آمریکا با بیش از ۱.۵ میلیون کارگر است. نتیجه این پرونده میتواند پیشینهسنجی برای کل صنعت لجستیک، خردهفروشی و اقتصاد کارهای موقت (Gig Economy) باشد. اگر دادگاه به نفع شاکیان رای دهد، میلیونها کارگر باردار در سراسر آمریکا مزیت قانونی قویتری برای درخواست تسهیلات پایه خواهند داشت — بدون ترس از انکار، تنبیه یا اخراج.
جلسه مقدماتی پرونده در ماههای آینده در بروکلین برگزار خواهد شد. تا آن زمان، نگاههای حقوقدانان، فعالان کارگری و بازارهای مالی به سمت آمازون و نحوه دفاع آن از سیاستهای مدیریت نیروی کار خود معطوف است.
