پژوهشگران مؤسسه تحقیقات آکواریوم خلیج مونتره (MBARI) در حین کاوش کوههای زیرآبینی سواحل کالیفرنیا، تصاویر شگفتانگیزی از یک اسقمری بالبلند (Magnapinna) ثبت کردند. این مشاهده، اولین تایید رسمی حضور زنده این گونه مرموز در شمالشرق اقیانوس آرام محسوب میشود.
یک 마주هی نادر در عمق ۳ هزار متری
روز ۷ اوت، زیردریایی کنترل از راه دور «داک ریکتس» در عمق ۳،۲۷۷ متری، در نزدیکی کوه دریایی دیویدسون (Davidson Seamount) — به فاصله ۱۳۰ کیلومتری جنوب غربی مونتره — با اینיצור عجیب روبرو شد. کوه دریایی دیویدسون در محدوده خلیه ملی دریایی خلیج مونتره قرار دارد، منطقهای که به دلیل ثروت حیات وحش عمیق شناخته شده است.
اولیا سوئرس پریرا، اکولوژست اقیانوس عمیق و محقق پسادکتری در MBARI، 묘사 کرد: «اسقمری در حال معلق ماندن روی کف دریا بود، بازوها و مخالبش در زاویه ۹۰ درجه خم شده بودند — وضعیتی که ما «پوز مچ» نامگذاری کردهایم.»
تاکتیک شکار یا مکانیزم دفاعی؟
پریرا معتقد است این حالت بدنی احتمالاً بخشی از استراتژی تغذیه این گونه است: «بازوها و مخالب کشیده شدهاند تا در هم نریزند و به طور غیرفعال شکاری را که به آنها میچسبد، بگیرند.» این رفتار با مشاهدات دیگر از اسقمریهای اقیانوس عمیق همسو دارد، اگرچه در مورد Magnapinna اطلاعات کمی در دست است.
عمیقترین اسقمریهای شناختهشده جهان
اسقمریهای بالبلند رکورددار عمق زندگی در میان اسقمریها هستند. ویژگیهای بارز آنها عبارتند از:
- محدوده عمق: مشاهدات تا عمق ۶،۰۰۰ متری گزارش شده است.
- مorfولوژی منحصر به فرد: بیش از ۹۰ درصد طول کل بدن از بازوها و مخالبی تشکیل شده که میتوانند ۲۰ برابر طول بدنه اصلی باشند.
- اندازه نمونه رصدشده: نمونه فیلمبرداریشده حدود ۱.۲۵ متر طول داشت (شامل بدن، بازوها و مخالب).
از کشف این گونه در سال ۱۹۰۷، تنها حدود ۷۰ نمونه زنده یا مرده ثبت شدهاند. پیش از این، آخرین مشاهده MBARI در سواحل هاوایی در سال ۲۰۰۱ بوده بود. پریرا خود در اوایل سال جاری نیز در مأمورتی به کوهستان میانی اتلانتیک با مؤسسه اقیانوس شمیت (Schmidt Ocean Institute)، دو نمونه دیگر را رصد کرده بود.
کشف ناخواسته در پناهگاه تنوع زیستی
تیم تحقیق در مأموریت ۱۰ روزه «نقاط داغ کوههای دریایی» (Seamount Hotspots) بین ۳ تا ۱۲ اوت، در حال مطالعه جوامع مرجان و اسفنج عمیق، منابع هیدروترمال و نهنگهای پرنده بود. یافتن اسقمری بالبلند در لیست انتظارها نبود.
«یافتن یک حیوان نادر که به طور خاص به دنبال آن نبودهایم، تنوع بینظیر و پیچیدگی بوم این منطقه را برجسته میکند»، پریرا تأکید کرد. این کشف دوباره اثبات میکند که اکوسیستمهای کوههای زیرآبینی همچنان رازهای بسیار پنهان دارند.
اهمیت علمی و آیندههای پژوهش
هر مشاهده جدید از Magnapinna، قطعات بیشتری از پازل زیستشناسی این گونه را کامل میکند. محققان امیدوارند تحلیل رفتار «پوز مچ» و ترجیحهای بومینگزینی این اسقمری، پرده از رازهای تکامل و اکولوژی عمیقترین رسوبات اقیانوسی ببرد.
همکاری MBARI و اداره ملی اقیانوس و اتمسفر (NOAA) در این مأموریت، نشاندهنده ضرورت سرمایهگذاری بر پایش مداوم اکوسیستمهای عمیق محفوظ است — جایی که هنوز بیشتر از ۹۰ درصد آن برای علم ناشناخته باقی مانده است.
