ارتش اوکراین با استفاده ترکیبی از پهپادهای حمل‌کننده و قایق‌های بدون سرنشین، ربات‌های زمینی مسلح را مستقیماً به دل میدان نبرد می‌فرستد. این رویکرد به ربات‌های چرخ‌دار کندتر اجازه می‌دهد از موانع جغرافیایی و خطوط دفاعی روسیه عبور کنند و حتی یک حمله آبی‌خاکی رباتیک را روی یک موقعیت مورد مناقشه اجرا کنند.

این تاکتیک‌ها نشان‌دهنده تلاش مستمر نیروهای مسلح اوکراین برای جبران برتری نیروی انسانی روسیه با تکیه بر فناوری است و در عین حال سربازان اوکراینی را از یورش‌های پرخطر دور نگه می‌دارد.

ربات ARK-1 از زیر پهپاد شش‌پره مستقر شد

به گفته پلتفرم خبری دولت‌محور اوکراین United24، در 19 ژوئیه یک کانال تلگرامی نظامی روسی ویدیویی منتشر کرد که در آن یک پهپاد شش‌پره اوکراینی، ربات زمینی ARK-1 را با کابلی آویزان از زیر خود حمل می‌کرد. این کانال روسی، پهپاد را به‌عنوان بمب‌افکن سنگین توصیف کرد که ربات چهارچرخ مسلح به مین‌های ضدتانک انفجاری را روی زمین مستقر کرده و ربات به سمت مواضع نظامی روسی حرکت کرده است.

این ویدیو واکنش‌های خشمگین فراوانی از سوی کاربران هوادار کرملین در شبکه‌های اجتماعی برانگیخت. هرچند میزان موفقیت این ماموریت مشخص نیست، اما این تاکتیک می‌تواند بقای ربات‌های زمینی را به‌طور چشمگیری افزایش دهد؛ زیرا به آن‌ها کمک می‌کند از زیر رادار نظارت هوایی و حملات پهپادی روسی عبور کنند و سریع‌تر به اهدافشان نزدیک شوند.

ربات ARK-1 می‌تواند با حداکثر سرعت تقریباً 45 کیلومتر بر ساعت حرکت کند، اگرچه برخی از ربات‌های زمینی دیگر به‌مراتب کندتر هستند.

حمله آبی‌خاکی رباتیک به زبانة کینبورن

ربات‌های زمینی اوکراینی در 25 ژوئن در یک عملیات نظامی مشارکت کردند که هدف آن زبانة کینبورن بود؛ یک شبه‌جزیره شنی و باریک که به سمت غرب به دریای سیاه امتداد دارد و به ساحل چپ اشغال‌شده توسط روسیه در استان خرسون متصل است.

نیروهای روسی زبانة کینبورن را در ژوئن 2022 تصرف کرده و در آنجا مواضعی برای کنترل دسترسی بندری جنوب اوکراین به دریای سیاه ایجاد کرده بودند. اما با فشار کمپین‌های حمله پهپادی میان‌برد و طولانی‌برد اوکراین بر خطوط تدارکاتی روسی، آن‌ها از اوایل ژوئن شروع به عقب‌نشینی از این شبه‌جزیره کردند.

بازتعریف جنگ بدون سرنشین

با ترکیب قابلیت‌های ربات‌های نظامی، پهپادهای پرنده و قایق‌های بدون سرنشین، اوکراین در حال ترسیم نقشه‌ای جدید از نبردهای آینده است؛ جنگی که در آن ماشین‌های خودکار نه‌تنها نقش پشتیبانی دارند، بلکه خود به خط مقدم یورش می‌روند و سربازان انسانی را از خطرناک‌ترین مرحله عملیات بی‌نیاز می‌کنند. پرسش اساسی این است که ارتش‌های دیگر چقدر سریع می‌توانند خود را با این الگوی نوین انطباق دهند.