اینسمنیاک گیمز با سه بازی متوالی «اسپایدرمن» ثابت کرد که فرمولسازی حس سوپرِ ہیرو بودن در قالب یک بازی ویدئویی را به خوبی میفهمد. اما «ولورین» داستان دیگری بود. استودیویی که بازیکنان را به 파ّلهای آروم میان ناطحاتابری منهتن و کاوش آزاد در دنیای باز عادت داده بود، اینبار مسیر خطی، نبردهای خشن و پنجههای آدمانتیومی را برگزید. لاگان همیشه مثل پیتر پارکر بازی نمیکرد و اینسمنیاک هم هیچگاه قصد نداشته تا او را در آن قالب ببیند.
انتظارات سنگین، واقعیتِ متفاوت
سالها انتظار و وعدهی یک تجربهی R-Rated که نهایتاً دستهای ولورین را باز میگذاشت، افقهای بالایی برای این بازی ترسیم کرده بود. تریلرها خشم خام و خونی را نمایش میدادند که محدودیتهای PG-13ِ سینما و بازیهای قبلی از تدوین آن جلوگیری میکردند. محصول نهایی اگرچه آن خشم را به تصویر میکشد، اما مجموع نمرات منتقدان نشان میدهد که پنجههای لاگان نتوانستهاند به عمق تجربهی مرد عنکبوتی برسند.
اعداد روی میز متاکریتیک
بازی Marvel's Wolverine با میانگین ۷۷ از ۱۰۰ بر پایه ۱۰۵ نقد، در دستهی «به طور کلی مثبیت» متاکریتیک قرار گرفته است. این امتیاز به معنای فاجعه نیست، اما در ردهبندی داخلی استودیو، تصویری متفاوت ترسیم میکند:
- Marvel's Spider-Man 2: ۹۰
- Marvel's Spider-Man (۲۰۱۸): ۸۷
- Spider-Man: Miles Morales: ۸۵
- Marvel's Wolverine: ۷۷
این فاصلهی ۸ تا ۱۳ امتیازی، برای استودیویی که بارها استانداردِ کیفیت را بالا برده، نکتهی قابل تأملی است.
چرا این فاصله ایجاد شده است؟
بسیاری از نقدها بر روی ساختار خطی و تکرار در حلقهی گیمپلی تمرکز کردهاند. در حالی که سهگانه اسپایدرمن با مهندسی سطحهای باز، آزادی حرکت و تنوع ماموریتها تحسین شده بود، ولورین به نظر میرسد در تلاش برای وفاداری به شخصیت، از عمق مکانیکی که بازی را برای دهها ساعت جذاب نگه میدارد، فاصله گرفته است. نظام مبارزه خشن و حس ضربههای سنگین پنجهها اگرچه در نگاه اول هیجانانگیز است، اما 몇몇 منتقدان معتقدند بدون لایههای عمیقتر پیشرفت، زود خستهکننده میشود.
آیندهی لاگان در دنیای گیمینگ
با وجود امتیاز پایینتر، این بازی همچنان یک موفقیت تجاری محسوب میشود و پایهی سری جدیدی را میگذارد. اینسمنیاک سابقه دارد که با پچها و DLCها تجربه را غنیتر کند — همانطور که در Miles Morales دیدیم. سوال اصلی این است: آیا استودیو میتواند فرمول «لینر و خشن» را به سطح «دنیای باز و آزاد» برساند، یا ولورین برای همیشه در سایهی مرد عنکبوتی بماند که مسیر را هموار کرده؟
پاسخ در دست تیم توسعه و زمان است، اما یک حقیقت مشخص است: نظرات منتقدان تنها بخشی از داستاناند. بازیکنان در نهایت قضاوت نهایی را دارند.
