قیف منوی رستوران در میدان نبرد

در رویداد پیش‌نمایش فصل 4، سه ساعت مداوم روی نقشه Tsuru Reef دویدم، گفتم و منفجر شدم. این مپ، بزرگ‌ترین نقشه تاریخ بتلفیلد 6 است اما حس و حالی شبیه به غذایی دارد که منوی یک رستوران خوب را پر می‌کند: لذت‌بخش، به‌یادماندنی، اما نه آن‌قدر که هر شب سفارشش دهید. استودیوی بتلفیلد می‌خواهد ثابت کند که مولتی‌پلیر این سری هنوز هم تعریف واقعی میدان نبرد است. بررسی‌های پیشین بتلفیلد نشان می‌دهد که سازندگان پس از مواجهه با انتقادات اولیه، در حال تغییر استراتژی هستند و این نقشه گام بزرگی در آن مسیر است.

مقیاس عظیم و فلسفه طراحی جدید

از روزهای نخست عرضه بتلفیلد 6، کمبود مپ‌های بزرگ حس می‌شد. طراحان روی نبردهای نزدیک و مناطق نیمه‌گشیدی تمرکز کرده بودند که حس و حال بتلفیلد ۳ و ۴ را تداعی می‌کرد. وقتی نسخه بازسازی‌شده Golmud در فصل 3 موفق شد، نیاز جامعه مخاطبان برای فضای گسترده روشن شد. تیم توسعه بلافاصله روی پروژه بعدی دست گذاشت. نتیجه، Tsuru Reef است. 9 نقطه تصرف در یک محیط طبیعی که کوه‌ها، جاده‌های خاکی، مناطق شهری و آب‌های خروشان را در بر گرفته. نقشه Tsuru Reef، بزرگ‌ترین میدان نبرد بتلفیلد 6

حضور سه‌جانبه؛ وقتی زمین، هوا و دریا می‌جنگند

تنها مپی که در آینده نزدیک نبرد دریایی را به بازی برمی‌گرداند، Tsuru Reef است. تمام وسایل نقلیه زمینی، هوایی و دریایی بازی در آن نقش دارند. خلبانان جت می‌توانند از ارتفاع‌های بالا شکار کنند و قبل از محو شدن در ابرها، امتیاز کسب کنند. هلیکوپترهای ترابری که هر تیم 2 عدد از آن‌ها را در ابتدای مسابقه دریافت می‌کند، دوباره جان گرفته‌اند. ناوبری در آب‌ها با امواج هماهنگ‌شده سرور به بازیکنان اجازه می‌دهد در تیرآب‌ها استتار کنند یا به عنوان تانک‌های لرزان عمل کنند. نبردهای دریایی و هوایی در نقشه Tsuru Reef استفاده از هواپیما و هلیکوپتر در بتلفیلد 6

ریتم کند و نوستالژی خطرناک

این وسعت زیاد گاهی ریتم نبردهای مدرن بتلفیلد را به کندی می‌کشد. گروه‌های بازیکن برای چند دقیقه بین دو نقطه مشخص کمین می‌کنند. وسایل نقلیه از ورود به جاده‌های مین‌گذاری‌شده به سمت شهر طفره می‌روند و تک‌تیراندازها از سایه‌های تند کوهستان استفاده می‌کنند. این گیم‌پلی، نوستالژی خالص است که فاقد آن پیوستگی جهت‌دار دوران کنونی بتلفیلد است.

نبرد دریایی؛ تازه یا خسته‌کننده؟

چون Tsuru Reef تنها مپ دارای نبرد دریایی است، تشخیص دقیق ضعف یا قوت این بخش زودتر از موعد است. احتمالاً نحوه چیدمان نقاط تصرف و مکانیک‌های اسپاون‌دهی کشتی‌ها نقش اصلی را بازی می‌کنند. با این حال، تجربه رانندگی با قایق و پنهان شدن در امواج متحرک، برای چند ساعت اول به‌طرز غیرمنتظره‌ای جذاب است. تنها سوالی که بعد از چندین ساعت بازی باقی می‌ماند، تکراری نشدن این تجربه در مپ‌های آینده است. آینده دنیای بتلفیلد به ترکیب هوشمندانه این سه شاخه گسترده و نگهداری ریتم پویای نبرد بستگی دارد.