تحقیقی روی 212 محصول جایگزین گوشت و نوشیدنی‌های گیاهی عرضه‌شده در بریتانیا نشان داد همهٔ نمونه‌ها حداقل یک نوع مایکوتوکسین داشتند. غلظت‌ها در محدودهٔ راهنمای اتحادیهٔ اروپا قرار داشت، اما نگرانی اصلی دربارهٔ مواجههٔ تجمعی ناشی از مصرف مکرر این محصولات است.

نمونه‌ها، روش و نتایج کلیدی

پژوهشی به رهبری دانشگاه پارما و با مشارکت دانشگاه کرنفیلد، 212 نمونه شامل برگرها، قطعات «مرغ» گیاهی، سوسیس‌های وگان و شیرهای جو، بادام و سویا را از فروشگاه‌های بریتانیا خریداری و آنالیز کرد. در هر محصول دست‌کم یکی از 19 مایکوتوکسین شناسایی شد و برخی نمونه‌ها ترکیبی از چند مایکوتوکسین را داشتند.

  • یافتهٔ کلی: 100٪ از نمونه‌ها حداقل یک مایکوتوکسین داشتند.
  • سطوح نمونه‌ها: تمامی مقادیر اندازه‌گیری‌شده زیر حد راهنمای اتحادیهٔ اروپا قرار داشت.
  • مسئلهٔ عملی: ترکیب چند مؤلفه در فرمولاسیون‌های تجاری، احتمال تجمع انواع مختلف مایکوتوکسین در یک محصول را افزایش می‌دهد.

برای مطالعهٔ بیشتر دربارهٔ مایکوتوکسین، صفحهٔ ویکی‌پدیا در این زمینه مفید است: مایکوتوکسین در ویکی‌پدیا.

چرا محصولات گیاهی ممکن است آلوده شوند

مواد پایهٔ بسیاری از محصولات گیاهی—مثل غلات، حبوبات و دانه‌ها—در مراحل رشد، برداشت یا ذخیره‌سازی در معرض کپک و قارچ قرار می‌گیرند و تولید مایکوتوکسین رخ می‌دهد. فرمولاسیون‌های چندمؤلفه نیز احتمال هم‌نشینی و تجمع انواع مایکوتوکسین را بالا می‌برد. مدیریت زنجیرهٔ تأمین، شرایط برداشت و انبارداری تعیین‌کنندهٔ میزان آلودگی هستند.

ریسک بهداشتی و تأکید پژوهشگران

میزان یافت‌شده در این مطالعه پایین‌تر از محدودیت‌های راهنمای اتحادیهٔ اروپا بود؛ این موضوع نشان‌دهندهٔ کنترل کیفیت نسبی در برخی بخش‌های صنعت مواد غذایی است. با این حال، نکتهٔ مهم مواجههٔ تجمعی است: مصرف منظم و طولانی‌مدت محصولات مختلف حاوی مایکوتوکسین می‌تواند بار زیستی قابل‌توجهی ایجاد کند.

  • مصرف طولانی‌مدت و تجمعی: مواجههٔ مکرر حتی با مقادیر کم ممکن است در طول زمان اثرات زیستی ایجاد کند.
  • پیامدهای سلامت: در مواجههٔ طولانی یا در دوزهای بالا، مایکوتوکسین‌ها با آسیب کبد و کلیه، اختلالات سیستم ایمنی و افزایش خطرات سرطان مرتبط شناخته شده‌اند.

واکنش متخصصان و دیدگاه کنترل

آندره‌آ پاتریکا، مدرس ارشد میکولوژی در دانشگاه کرنفیلد، تأکید می‌کند حذف کامل مایکوتوکسین‌ها از زنجیرهٔ غذایی امکان‌پذیر نیست و هدف ایجاد وحشت نیست؛ بلکه لازم است سازوکارهای نظارتی مشخص برای پایش این ترکیبات در محصولات جدید و چندمؤلفه تعریف شود. داده‌های مطالعه می‌تواند به نهادهای ایمنی غذا در ارزیابی ریسک بهتر کمک کند.

«مایکوتوکسین‌ها به‌طور طبیعی در غذاها رخ می‌دهند و امکان حذف کامل آن‌ها وجود ندارد. وقتی غذاهای جدید وارد بازار می‌شوند، نبود مقررات نظارتی روشن نگرانی‌زا است.» — آندره‌آ پاتریکا

پیشنهادها برای کاهش ریسک

  • تدوین و اجرای دستورالعمل‌های پایش مایکوتوکسین برای محصولات چندمؤلفه.
  • آموزش کشاورزان و تولیدکنندگان دربارهٔ روش‌های برداشت، خشک‌سازی و ذخیره‌سازی مناسب برای کاهش رشد قارچ‌ها.
  • انجام تحلیل‌های ریسک رژیمی مبتنی بر الگوهای مصرف متفاوت برای برآورد مواجههٔ تجمعی بالقوه.
  • افزایش شفافیت در برچسب‌گذاری و اطلاع‌رسانی به مصرف‌کنندگان دربارهٔ منابع مواد اولیه و کنترل کیفیت.

منابع و پروژه‌های مرتبط

این مطالعه بخشی از پروژهٔ Horizon Europe با نام FunShield4Med است. جزئیات برنامهٔ Horizon Europe در وب‌سایت کمیسیون اروپا قابل دسترسی است: Horizon Europe. نتایج کامل در نشریهٔ Food Control منتشر شده است. صفحات دانشگاه‌های مشارکت‌کننده نیز برای اطلاعات تکمیلی در دسترس هستند: University of Parma و Cranfield University.

چشم‌انداز

یافته‌ها نیاز به رویکرد یکپارچه برای مدیریت ایمنی زنجیرهٔ تأمین محصولات گیاهی را تقویت می‌کنند: از مزرعه تا قفسه. ترکیب داده‌های آزمایشی، پایش مداوم و سیاست‌گذاری هدفمند می‌تواند ریسک مواجههٔ تجمعی را کاهش دهد و امکان بهره‌مندی ایمن‌تر از مزایای تغذیه‌ای غذاهای گیاهی را فراهم کند.