کلویی ژائو در ونیز: دفاع صریح از فیلم‌های اقتباسی کمیک

کلویی ژائو در یک کلاس استادانه در جشنواره فیلم ونیز به‌صراحت از ارزش فیلم‌های اقتباسی از کتاب‌های کمیک دفاع کرد و تأکید نمود که نباید قصه‌ها را تنها به‌خاطر طبقه‌بندی‌شدن یا نپذیرفتنشان به‌عنوان «هنر والا» کنار گذاشت.

کودکی و مسیر هنری

ژائو گفت که در کودکی آرزو داشت مانگا بکشد اما وقتی متوجه شد در طراحی ضعیف است، سراغ قصه‌گویی رفت. چند سال بعد وارد سینما شد و آثاری چون Nomadland (برنده شیر طلایی و جایزه اسکار بهترین فیلم) و Hamnet را ساخت. او همچنین کارگردانی اقتباس مارول، Eternals، را برعهده داشت؛ پروژه‌ای با بازیگرانی چون جمّا چان و آنجلینا جولی.

کلویی ژائو حین سخنرانی در جشنواره فیلم ونیز

دفاع از سرگرمی عامه‌پسند

ژائو با یادآوری تاثیر عمیق انیمه و مانگا بر تخیلش گفت: «کتاب‌های کمیک معادل غربیِ مانگا هستند. آن‌ها متفاوت‌اند اما من در غرب زندگی می‌کردم و به این منابع دسترسی داشتم.» او به تغییرات بازار پس از پاندمی و کاهش مقطعی محبوبیت فیلم‌های ابرقهرمانی اشاره کرد اما تأکید داشت که ارزش قصه‌گویی نباید بر اساس برچسب‌های هنری محدود شود.

در پاسخ به مقایسه‌هایی که فیلم‌های مارول را با تجربه‌های پارک‌های تفریحی برابر می‌دانند ــ از جمله اظهارنظر مارتین اسکورسیزی ــ ژائو گفت: «مهم این است که داستان‌ها را کنار نگذاریم فقط چون آن‌ها را هنر والا نمی‌دانیم. هدف قصه‌گویی ایجاد ظرف‌هایی است تا مردم بتوانند آنچه باید پردازش کنند، پردازش کنند.»

مقایسه Eternals و Nomadland

مجری برنامه تفاوت آشکار بین کار روی پروژه‌ای پرهزینه و پُرزرق‌و‌زرق مانند Eternals و درامی شاعرانه مثل Nomadland را مطرح کرد. ژائو این مقایسه را ساده‌انگارانه خواند و توضیح داد: «چه تضادی؟ هر دو درباره آدم‌ها در طبیعت‌اند، درباره ارتباطشان با حیوانات و روابط پیچیده‌ای که با دنیا دارند.»

بحران وجودی و روش کار

ژائو از روزگار جوانی‌اش گفت؛ از سال‌هایی که بارتندر بود و همیشه دلش می‌خواست داستان بگوید. او نقش کارگردان را مدیریت یک اکوسیستم توصیف کرد؛ کسی که باید تیم را گرد هم آورد تا قصه شکل بگیرد. با وجود موفقیت‌های بین‌المللی، او اعتراف کرد که با یک پرسش وجودی دست‌به‌گریبان است: «زندگی من با صفحه‌ها اشغال شده است. آیا دارم زندگی را از دست می‌دهم چون همیشه آنجا بودم تا آن را ثبت کنم؟» این بحران را محرکی برای بازاندیشی در روش کار و زندگی‌اش دانست.

نکات برجسته

  • ژائو اهمیت قصه‌گویی را فارغ از طبقه‌بندی‌های هنری یادآور شد.
  • او بر تنوع روایت‌ها و ظرفیت تجربه‌های انسانی در آثار عامه‌پسند تأکید کرد.
  • بحران شخصی او به عنوان محرکی برای بازنگری در زندگی و شیوه کار مطرح شد.

چشم‌انداز آینده

ژائو بار دیگر در فستیوال ونیز حاضر شد؛ همان‌جایی که Nomadland در 2020 نمایش داده و با شیر طلایی مورد تقدیر قرار گرفت. صحبت‌های اخیر او فراتر از دفاع از یک ژانر بود؛ دعوتی به احترام گذاشتن به انواع روایت‌ها و پذیرفتن این نکته که سرگرمی عامه‌پسند نیز می‌تواند حامل تجربه‌های انسانی عمیق باشد. سینماگران و مخاطبان اکنون بیش از همیشه به دنبال توازن میان وسعت روایت و عمق انسانی‌اند.