نشست «دوشنبه میراث» در بخش صنعتی جشنواره لوکارنو امسال بر یک پرسش عملی متمرکز بود: چگونه میتوان مخاطب جوانتری برای فیلمهای کلاسیک جذب کرد؟
پنل و چهرههای حاضر
پنل به مجریگری سانگ مون از جشنواره بینالمللی جونجو برگزار شد و نمایندگانی از نهادهای مرجع سینما در آن حضور داشتند: لزلی ووشت از Timeless Cinema (فرانسه)، امی هما از موزه آکادمی فیلم و مجموعه آکادمی (آمریکا)، استفانی شولته-اشتراوس از انستیتو آرزنال (آلمان) و اَدی مولر از بنیاد فیلم نوآر و مجری برنامههای شبکه Turner Classic Movies.
چرا جوانان سراغ گذشته میروند؟
لزلی ووشت از تجربه مدیریت سینما لو لوسرنِ پاریس مثال زد و گفت وقتی فرصتی برای صحبت و بازخوانی آثار قدیمی در اختیار جوانان قرار میگیرد، آنها اغلب به ریشهها و منابع الهام فیلمسازان رجوع میکنند. کنجکاوی نسبت به چگونگی شکلگیری زبان سینمایی و تأثیرگذاری تاریخی آثار برای نسل جدید جذاب است.
بازسازی تجربه سینما
اَدی مولر بر اهمیت بازسازی تجربه رفتن به سینما در نیمه دوم قرن بیستم تأکید کرد: نمایشهای دوگانه، حضور گیشهدار و مراسم خاص که حس نوستالژیک ایجاد میکنند. او نشان داد این رویکرد میتواند مدارس و کلاسهای آموزشی را جذب کند؛ دیدن یک فیلم سیاهوسفید روی پرده بزرگ برای برخی دانشآموزان تجربهای تأثیرگذار و اتصالدهنده است. نقش او در شبکه TCM نیز به گسترش و نفوذ این شیوه کمک کرده است.
راهکارهای عملی برای درگیر کردن مخاطب جوان
شرکتکنندگان نمونههای عملی مختلفی مطرح کردند که میتواند مخاطب جوان را به آثار کلاسیک نزدیکتر کند:
- رویدادهای تعاملی: آوردن یک سگ دالماسی حقیقی به نمایش «101 سگ خالخالی» و برگزاری کارگاههای طراحی زنده توسط پویانما.
- استفاده از آرشیو در سخنرانیها: دعوت از فیلمسازان معاصر مثل گیِرمو دل تورو و نمایش منابع آرشیوی برای توضیح تأثیرها و مراجع تاریخی.
- بازسازی تجربه نمایش: ایجاد فضایی تاریخی در سالنها با نمایشهای دوگانه و اجراهای زنده بهمنظور انتقال حس اصالت.
- آموزش در مدارس: همگامسازی نمایشها با برنامههای درسی و پیگیری آموزشی در محیط مدرسه.
میراث در پخش عمومی و چشماندازها
استفانی شولته-اشتراوس اشاره کرد که میراث فیلمی امروز فقط متعلق به آرشیوها و سینماهای مرجع نیست؛ جایگاه آن در توزیع عمومی در حال رشد است. فیلمهای میراثی میتوانند روایتهای نادیدهگرفته یا فراموششده را بازخوانی کنند و مسیرهای جدیدی برای تولید محتوا و درک تاریخ سینما باز کنند.
موانع پیشرو و راههای غلبه
پنل موانعی مانند تأمین بودجه پایدار، تعیین و اخذ حقوق نمایش و مسائل حقوقی پیرامون زیرنویسها را شناسایی کرد؛ مواردی که هزینههای غیرضروری و مانعساز ایجاد میکنند. پیشنهاد مشترک، افزایش همکاری و هماهنگی میان آرشیوها، سینماتکها و مؤسسات بینالمللی برای به اشتراکگذاری منابع، دانش و تجربهها بود.
نکاتی برای سیاستگذاران و برنامهریزها
- تقویت شبکههای بینالمللی برای کاهش هزینههای بازسازی و مسائل مربوط به کپیرایت.
- تشویق پروژههای مشارکتی میان هنرمندان جوان و آرشیوها برای تولید محتوای تازه مبتنی بر آثار قدیمی.
- سرمایهگذاری در زیرساختهای نگهداری اقلیمی آرشیوها تا از نابودی یا بستهشدن آنها جلوگیری شود.
نتیجه
حرفهای پنل نشان داد میراث سینمایی یک منبع زنده و فعال برای خلق تجربهها و روایتهای نو است. با ایجاد سازوکارهای همکاری و فراهم شدن منابع پایدار، گذشته میتواند بهعنوان دریچهای برای ساختن تجربههای جذابتر و معنادارتر برای نسلهای جوان عمل کند.
برای مطالعه بیشتر در زمینه تاریخ و حفاظت فیلم میتوانید به منابع مرجع مانند صفحه حفاظت فیلم در ویکیپدیا مراجعه کنید.
