گیتس مک‌فدن در پنل مربوط به پیشتازان فضا: نسل بعدی در Fan Expo بوستون درباره تجربه‌ای طاقت‌فرسا در جریان فیلم‌برداری فینال دو قسمتی صحبت کرد: روزی که ضبط صحنه آن‌قدر طول کشید که او یک شیفت ۲۳ ساعته را پشت سر گذاشت.

آن شبِ ۲۳ ساعته

مک‌فدن گفت آن روز ابتدا در پورتلند مشغول فیلم‌برداری پروژه‌ای دیگر بود و برای فینال مجبور شد به محل ضبط بازگردد. تیم گریم با پروتز و تکه‌های موی خاکستری او را آماده کردند، اما جدا نشدن چسب موها کار را طولانی کرد: «یک روز ۲۳ ساعته داشتم، آن ساعت اضافه‌کاری من بود. ۲۳ ساعت بود، و گفتم خدا را شکر که این آخرین قسمت است، چون فکر نمی‌کنم می‌توانستم هر روز این‌طور کار کنم.»

دلایل اصلی دشواری فیلم‌برداری

  • سریال‌های اپیزودیک مثل TNG فصل‌های طولانی‌تر و بار کاری سنگین‌تری داشتند؛ ضبط بیش از ۲۲ قسمت در فصل فشار تولید را افزایش می‌داد.
  • گریم و پروتز، جلوه‌های ویژه و بدل‌کاری همراه با تعویض‌های متعدد لباس، روند ضبط را کند و فرسایشی می‌کرد.
  • دیالوگ‌ها پر از اصطلاحات فنی و نام‌های غیرفارسی بودند که حفظ و اجرای آن‌ها انرژی بیشتری می‌طلبید.

نقش در چند خط زمانی

مک‌فدن در فینال دوقسمتی «همه چیزهای خوب...» نقش دکتر بورولی کراشر را در سه بازه زمانی متفاوت ایفا می‌کرد. این تنوع زمانی نیازمند تعویض مکرر لباس و پرداختن به جزئیات گریم بود که سرعت تولید را کند و خستگی بازیگران را تشدید می‌کرد.

گیتس مک‌فدن در پنل Fan Expo بوستون دربارهٔ سختی‌های فیلم‌برداری صحبت می‌کند

فشارِ پایان یک دوران

فصل هفتم پایان مأموریت هفت‌ساله این مجموعه بود؛ بازیگران و عوامل باوجود خستگی، حرفه‌ای کار را به پایان رساندند و بسیاری بلافاصله به پروژه‌های بعدی رفتند. مک‌فدن تنها چهار روز پس از اتمام سریال به تولید فیلم سینمایی Star Trek: Generations پیوست و فرصت استراحت کمی یافت.

نمایی از بازیگران نسل بعدی در پشت صحنه؛ گریم و تغییر لباس نمونه‌ای از چالش‌هاست

خلاصهٔ داستان فینال

در فینال دوقسمتی، ژان-لوک پیکارد (پاتریک استوارت) توسط موجودی به نام کیو مورد آزمون قرار می‌گیرد و ذهنش میان سه دوره زمانی نوسان می‌کند: گذشته، حال که شکاف ضدزمان در منطقه بی‌طرف رومولان‌ها رخ می‌دهد، و آینده‌ای که خدمهٔ پلِ انتپرایز از هم جدا شده‌اند. در آن آینده کراشر قبلاً با پیکارد ازدواج و طلاق کرده و اکنون فرمانده ناوی پزشکی USS Pasteur است.

تماشاگران، پوشش رسانه‌ای و پشت‌صحنه

پوشش پنل توسط Collider بخش‌هایی از فشارهای تولیدات تلویزیونی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ را نشان داد؛ فشارهایی که هنوز در پروژه‌های بزرگ با گریم سنگین و جلوه‌های ویژه دیده می‌شود. با این وجود، همین سخت‌کوشی باعث شد فینالی پدید آید که بسیاری آن را از بهترین‌های تلویزیون می‌دانند.

نکات کلیدی

  • یک شیفت ۲۳ ساعته نمونه‌ای از فشارهای عملیاتی در تولیدات تلویزیونی گذشته است.
  • تعویض لباس و گریم پیچیده می‌تواند زمان ضبط را به‌طور چشم‌گیری افزایش دهد.
  • فشارهای پایان فصل گاهی با آغاز فوری پروژه‌های جدید همراه است و استراحت کافی به عوامل نمی‌رسد.

برای اطلاعات بیشتر دربارهٔ تاریخچهٔ سریال می‌توانید صفحهٔ TNG در ویکی‌پدیا را ببینید.