ویرژینی ایفرا می‌گوید جنجال پیرامون فیلم پل ورهوون، «بِندتا»، او را نگران نکرد و حتی فرصت گفت‌وگو درباره مرزهای سینما را فراهم ساخت. ایفرا که در جشنواره لوکارنو برای دریافت جایزه باشگاه پلنگ حضور دارد، از اعتمادش به کارگردان و انتخاب‌های جسورانه او دفاع کرد.

پل ورهوون، «بِندتا» و واکنش‌ها

فیلم «بِندتا» رابطه‌ای جنجالی میان دو راهبه را روایت می‌کند و در چند کشور با اعتراض مواجه شد. ایفرا اما واکنش‌ها را نقطه‌ای برای بحث و تأمل تلقی کرد و درباره آن گفت: «خوش‌گذراند؟ بله، خوشم آمد. در فرانسه انگار خدا مرده است؛ در آمریکا، خب، کمتر.» او به سابقه حواشی سینما اشاره کرد و یادآور شد که در گذشته واکنش‌ها به برخی فیلم‌ها حتی تندتر بوده است، از جمله اعتراض‌ها به «زیر آفتاب شیطان» اثر موریس پیالات در جشنواره کن.

ایفرا افزود وقتی پل ورهوون به او گفت در فیلم صحنه‌های سکس لزبین وجود خواهد داشت، پاسخ او ساده بود: «مشکلی نیست.» او تأکید کرد که به ورهوون اعتماد کامل داشت و همین اعتماد باعث شد نقش را با آرامش و تعهد اجرا کند. درباره پل ورهوون می‌توانید اطلاعات بیشتر را در صفحه ویکی‌پدیا او ببینید: پل ورهوون.

همکاری با ریوسوکه هاماگوچی و فشار خلاقانه

ایفرا از همکاری‌اش با ریوسوکه هاماگوچی نیز سخن گفت. ملاقات نخست با هاماگوچی حول پرسش‌هایی درباره «بِندتا» و کنجکاوی او درباره دلیل پذیرش چنین نقش‌هایی توسط ایفرا شکل گرفت. ایفرا توضیح داد که کار با هاماگوچی نیازمند تسلیم کامل به نقش است و تأکید کرد او را در موقعیتی قرار می‌دهد که تمام هستی حرفه‌ای‌اش را برای بازی به کار بگیرد. درباره کارنامه هاماگوچی می‌توانید به صفحه او در ویکی‌پدیا مراجعه کنید: ریوسوکه هاماگوچی.

ویرژینی ایفرا هنگام دریافت جایزه در لوکارنو

تجربه‌های تازه و نقش‌های فرامرزی

در ماه مه، ایفرا در کن به‌خاطر بازی در فیلم هاماگوچی «All of a Sudden» توجه‌برانگیز شد. او برای این نقش مجبور شد زبان ژاپنی بیاموزد و پیش از فیلم‌برداری تمرین و آماده‌سازی گسترده‌ای داشته باشد. ایفرا می‌گوید این نوع فرصت‌ها او را به تلاش بیشتر وادار می‌کند تا آنچه دریافت کرده را جبران کند.

نگاه حرفه‌ای و زمینی به بازیگری

ایفرا نسبت به اغراق در سختی‌های بازیگری محتاط است و مثال می‌زند که برخی تجربه‌ حرفه‌ای را همچون جنگ توصیف می‌کنند، اما او می‌پرسد: «چه خطری؟ وقتی فریاد می‌زنند ‹کات!›، همه‌مان می‌توانیم یک تکه شکلات بخوریم.» برای او مهم‌تر از محل تولید فیلم، رابطه با کارگردان و حساسیت دیداری اوست؛ اگر نگاه کارگردان قوی نباشد، حتی تلاش‌های فراوان نیز نتیجهٔ درخوری به بار نخواهد آورد. ایفرا باور دارد فرانسه برای بازیگران بستر و ثبات مناسبی فراهم می‌آورد و گاهی همکاری با کارگردانان خارجی می‌تواند بخش‌هایی از ظرفیت بازیگر را محدود کند، اما به تجربهٔ کار با هاماگوچی اشاره می‌کند که او در این دام نیفتاد.

فرصت، شانس و مسیر آینده

ایفرا نقش شانس را در مسیر سینمایی جدی می‌داند و می‌پذیرد که همه‌چیز با اراده و برنامه‌ریزی تنها قابل توضیح نیست. همزمان وقتی با کارگردانی کار می‌کنی که تو را به جلو می‌راند، دوست داری آن فشار خلاقانه را همیشه تجربه کنی. در پایان مصاحبه با خنده گفت که گاهی وقتی تنهاست کمی خودپسند می‌شود و این را به خصلت بلژیکی خود نسبت داد.

  • ایفرا از حواشی «بِندتا» هراسی ندارد و آن‌ها را فرصتی برای گفت‌وگو درباره سینما می‌بیند.
  • اعتماد متقابل میان بازیگر و کارگردان، کلید اجرای آرام و متعهدانه نقش است.
  • تجربه‌های بین‌المللی، از جمله یادگیری زبان جدید، در گسترش توانایی بازیگری مؤثر است.

واکنش‌های متفاوت به «بِندتا» نشان داد سینما هنوز می‌تواند مرزها را جابه‌جا کند و بحث‌برانگیز باشد؛ ایفرا اما نمونه‌ای از بازیگری است که به انتخاب‌های خلاقانه‌اش ایمان دارد و پذیرای مخاطرات هنری است.