شرکت فاندانگو سِیلز (Fandango Sales) فروش بینالمللی فیلم «دختری با لایکا» به کارگردانی آلینا ماراتزی را بر عهده گرفت؛ اثری که بهتازگی از سوی جشنواره فیلم ونیز بهعنوان فیلم افتتاحیه بخش افقها (Horizons) معرفی شد.
این فیلم پرترهای است از گردا تارو، عکاس جنگ آلمانی-یهودی، ضدفاشیست و هنرمند پیشگامی که میراثش سالها در سایه قرار گرفته بود. تارو بههمراه شریک زندگیاش، آندره فریدمن عکاس مجارستانی، شخصیت خیالی «رابرت کاپا» را خلق کرد — نام مستعاری که فریدمن برای عبور از عدمتحمل سیاسی فزاینده در اروپا و جذب بازار آمریکا برگزید. به همین دلیل، بسیاری از عکسهایی که سالها به کاپا نسبت داده میشد، درواقع توسط تارو ثبت شده بودند. او در پوشش جنگ داخلی اسپانیا، نخستین عکاس خبری زنی شد که در میدان نبرد جان باخت.
«دختری با لایکا» داستان را محکم بر خود تارو متمرکز میکند — کارش، باورهای عمیق سیاسیاش و دایره پویای تحسینکنندگان، هنرمندان و روشنفکانی که به زیبایی، هوش و استقلال او جذب شده بودند.
روزی در پاریس؛ آستانه بازگشت به جبهه
روایت فیلم در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۷ در پاریس میگذرد. تارو آخرین روز خود را پیش از بازگشت به جبهه اسپانیا در کنار کاپا و دوستان صمیمیای که با آنها از آلمان نازی گریخته بود، میگذراند. با درهمتنیدن گذشته و حال، لحظات شکلدهنده زندگیاش از نو ظاهر میشوند: فعالیتهای سیاسیاش در لایپزیگ در کنار عشق اولش، سالهای تبعید در پاریس، عشق توفانیاش با کاپا، کشف عکاسی و اراده فزایندهاش برای استفاده از لایکای خود بهعنوان ابزاری برای مقاومت و آزادی.
رافائلا دی جولیو، مدیر اجرایی فروش بینالمللی و اکتساب فاندانگو سِیلز، درباره این پروژه گفت: «خوشحالیم که دوباره با ویتو فیلم همکاری میکنیم و برای نخستینبار با آلینا کار میکنیم. او از طریق ترکیب زیبا و شاعرانهای از تصاویر آرشیوی و داستانی، فیلمی خیرهکننده ساخته است که به مخاطبان اجازه میدهد چهرهای را که مدتها فراموش شده بود، کشف کنند: گردا تارو. نمیتوانیم صبر کنیم تا داستانش را با پخشکنندگان و مخاطبان به اشتراک بگذاریم.»
مارتا دنتسللی و گرگوریو پائونسا، تهیهکنندگان ویتو فیلم، و یوناس دورنباخ، تهیهکننده کامپلیزن فیلم، افزودند: «داستان گردا تارو امروز فوریتر و مرتبطتر از زمانی حس میشود که سالها پیش توسعه این پروژه را آغاز کردیم. او از طریق کارش برای آزادی جنگید و هرگز از قدرت سیاسی عکاسی، بهویژه در زمانهای جنگ، غافل نشد. آلینا ماراتزی یکی از متمایزترین صداها در سینمای ایتالیا است. با این فیلم گام برجستهای به سوی داستانسرایی برمیدارد در حالی که عمیقاً وفادار به آنچه همیشه کارش را تعریف کرده باقی میماند: کاوش در زندگی زنان، ترکیب خلاقانه مواد آرشیوی و گفتوگوی مداوم میان تاریخ و حال.»
بازیگران و تیم فنی فیلم
در این فیلم امیلیا شوله، آرون آلتاراس، لونا وِدلر، لوکاس انگلندر و توماس شوبرت و همچنین سباستیان اشنایدر، ایدان وایس، لیا فون بلارر، هانس کریستیان هاگهوالد، جرمی موکریج و جوئل بازمن ایفای نقش میکنند.
شوله که در نقش تارو بازی میکند، بیشتر برای ایفای نقش اصلی در سریال «ماری آنتوانت» شبکه Canal+ و بیبیسی و نقشهای تلویزیونی از جمله «عطرساز» نتفلیکس و سریال محبوب «کودام» شبکه ZDF شناخته میشود. کارنامه سینمایی او شامل فیلم موفق اخیر برلیناله «محاکمه هاین» و همچنین موفقیتهای گیشه آلمان «ووندرشِن» و «ووندرشنِر» است.
تصویربرداری فیلم بر عهده مانوئل آلبرتو کلارو، مدیر تصویربرداری شیلیایی-دانمارکی بوده که برای همکاریهایش با لارس فون تریار از جمله «مالیخولیا» و «نیمفومانیاک» شناخته میشود. فیلم تصاویری را که تارو گرفته و مواد آرشیوی بهندرت دیدهشده را در درام ادغام میکند.
اقتباس از رمانی برنده جایزه
این فیلم بهطور آزاد از رمان «دختری با لایکا» (۲۰۱۷) اثر هلنا یانتسک اقتباس شده است که در ایتالیا با پرمیو استرگا — معتبرترین جایزه ادبی ایتالیا — شناخته شد. این رمان همچنین برنده پرمیو باگوتا، یکی از قدیمیترین و معتبرترین جوایز ادبی ایتالیا، شد و سپس به چندین زبان از جمله انگلیسی، آلمانی، فرانسوی و اسپانیایی ترجمه و در ۱۵ کشور منتشر شد.
ماراتزی کارگردان تحسینشدهای است که در حوزه مستند، داستانی و تئاتر فعالیت میکند و ذهنیت زنان و تصویرسازی حافظه در مرکز کار او قرار دارد. فیلمهای او شامل «یک ساعت دیگر با تو میخواهم» (Un'ora sola ti vorrei) که در جشنواره فیلم لوکارنو ۲۰۰۲ جایزه ویژه هیئت داوران را دریافت کرد؛ «ما هم میخواهیم گل سرخ» (Vogliamo anche le rose) که در لوکارنو به نمایش درآمد و برنده جایزه FOCAL در ۲۰۰۸ شد؛ و «همه درباره تو صحبت میکنند» (Tutto parla di te) که برنده جایزه تاو دو – دوربین طلایی شد.
با ترکیب تصاویر آرشیوی واقعی تارو و روایت داستانی، «دختری با لایکا» از جشنواره ونیز آغاز به سفر میکند تا داستان زنی را که با لنز دوربینش مرزهای عکاسی جنگ را جابهجا کرد، به مخاطبان سراسر جهان برساند.
