آلینا شربان این هفته با نمایش نخستین فیلم بلندش «من مهمم» در بخش Venice Spotlight جشنواره فیلم ونیز حاضر شد و تصویری تازه از زندگی و تجربه‌های جامعه رُما را در پرده سینما بازنویسی کرد.

فیلم و ریشه‌های داستان

«من مهمم» بر پایهٔ کوتاه‌فیلم هم‌نام سال 2021 ساخته شده و روایت زنی جوان از جامعه رُما را دنبال می‌کند که در تلاش برای تحصیل بازیگری و کسب استقلال است؛ او در مواجهه با تهدید به اخراج از یتیم‌خانه مجبور می‌شود هویت خود را بپذیرد. تولید فیلم را شرکت‌هایی چون microFILM، 2Pilots Filmproduction، Frakas Prods. و Lemming Film بر عهده داشتند و مسئولیت فروش بین‌المللی اثر را Pluto Film بر عهده دارد.

از یتیم‌خانه تا لیدو؛ مسیر آلینا شربان

شربان کودکی را در فقر و در یک یتیم‌خانه دولتی گذراند و نخستین نفری از خانواده بود که دیپلم گرفت. او تحصیلات بازیگری را در آکادمی هنرهای نمایشی و فیلم بخارست آغاز کرد، سپس در Tisch School of the Arts دانشگاه نیویورک ادامه داد و در نهایت مدرک کارشناسی ارشد خود را از RADA لندن گرفت.

آلینا شربان و بازیگران فیلم من مهمم پس از نمایش

بازیگران و روند تولید

نقش اصلی را بازیگر تازه‌وارد، دنیسا فارکاش، اجرا می‌کند. شربان می‌گوید فارکاش با ترکیب آسیب‌پذیری و اراده، نقش را با تجربه‌های شخصی پیوند زده است. روش کارگردان یک فرآیند مشارکتی بود: در تمرین‌ها بازیگران دربارهٔ مفهوم پذیرفته‌شدن به‌عنوان زنان رُما گفت‌وگو کردند و فضا برای ابراز تجربه‌های شخصی و شکل‌دهی نقش‌ها فراهم شد.

اهمیت تاریخی و نمادین

«من مهمم» به‌عنوان نخستین فیلم بلند ساخته‌شده توسط یک کارگردان زن رُما که در یک جشنوارهٔ سطح اول نمایش یافت، اهمیت نمادین و نمایندگی فرهنگی بالایی دارد. شربان این رخداد را «لحظه‌ای تاریخی برای خود و جامعه رُما» توصیف کرده و هدفش انتقال پیامی از کرامت، جشن و دردِ پنهانِ جامعه است. برای اطلاع از زمینهٔ تاریخی و فرهنگی مردم رُما می‌توان به صفحهٔ Roma در ویکی‌پدیا مراجعه کرد.

فرش قرمز و حضور گسترده تیم

در فرش قرمز امسال حدود بیست بازیگر فیلم حضور داشتند، از جمله 16 کودک که نقش ساکنان یتیم‌خانه را بازی کردند. گروه موسیقی رُما Mahala Rai Banda نیز حضور داشت تا ریشه‌های فرهنگی فیلم را برجسته کند و حال و هوای مراسم را تقویت نماید.

دستاوردی فراتر از سینما

  • نمایش کرامت: شربان با نمایش انسانیت رُماها تلاش کرده از قربانی‌نمایی یا استریوتایپ‌سازی اجتناب کند.
  • مالکیت هنری جمعی: مشارکت بازیگران جوان در شکل‌دهی روایت باعث شده نقش‌ها فراتر از اجرای صرف باشند و حس مالکیت هنری ایجاد شود.
  • افق‌های بین‌المللی: حضور در ونیز می‌تواند امکان اکران گسترده‌تر و توجه جشنواره‌ای بیشتری برای فیلم فراهم کند.

چشم‌انداز

آلینا شربان اکنون به‌عنوان روایت‌گری جمعی شناخته می‌شود که صدای جامعه‌ای مهم را در عرصهٔ بین‌المللی مطرح می‌کند. نمایش «من مهمم» در ونیز می‌تواند فصل تازه‌ای در بازنمایی اقلیت‌ها در سینمای اروپا رقم بزند و راه را برای فیلم‌سازان رُما هموارتر کند.

منبع تصویر اصلی: عکس منتشرشده از مراسم نمایش «من مهمم» در جشنواره فیلم ونیز.