میک جگر برای نخستین‌بار جلوی دوربین رفت و در یک ویدیوی اختصاصی بخش «پشت آهنگ» روند خلق قطعهٔ تازهٔ گروه را گام‌به‌گام توضیح داد: «Mr. Charm»، یکی از قطعات آلبوم جدید رولینگ استونز که کمتر از یک ماه پیش منتشر شده است.

Variety، Metropolis و یک کالبدشکافی ۱۵ دقیقه‌ای

ویدیوی حدود ۱۵ دقیقه‌ای از جلسهٔ ضبط در Metropolis Studios لندن توسط Variety ثبت شده و میک جگر را همراه با تهیه‌کنندهٔ آثار اخیر گروه، اندرو وات، نشان می‌دهد. در این ضبط مشخص می‌شود چگونه یک دموی ساده به اثری در چارچوب کلاسیک رولینگ استونز بدل شد.

میک جگر و اندرو وات در استودیو متروپولیس

از دموی اولیه تا ریف شاخص

آهنگ با یک ریف گیتار و ملودی خام از دموی جگر آغاز شد. کیت ریچاردز آکوردهایی افزود که در نهایت ریفِ شاخص قطعه را شکل دادند، رونی وود واکنش نشان داد و ریف‌های خود را اضافه کرد، و استیو جردن با ضرب‌آهنگِ پرتند و پرکاشنِ کوبنده گِروفِ آهنگ را تقویت کرد. کیبوردیست مهمان، استیو وینوود، با ارگ B3 بخش‌های باشکوهی به قطعه افزود و خوانندهٔ همراه، نارایی جیکوبز، در کورس انرژی‌ای یادآور «Gimme Shelter» وارد کرد.

گفت‌وگو، شوخی و لحظات زندهٔ استودیو

وات هنگام پخش کانال‌های گیتار گفت: «این قسمتِ موردعلاقهٔ منه»؛ تأکید او بر این بود که قطعه قابل ساختن صرف با overdub نیست و از نواختن زنده و واکنش آنیِ نوازنده‌ها پدید آمده است. جگر با خنده اضافه کرد: «داره لیکِ منو میزنه!» و هر دو خندیدند — لحظه‌هایی که حسِ همکاری و زندگی در استودیو را نشان می‌دهند.

کیث ریچاردز و رونی وود پاسخ‌به‌پاسخ با گیتار

تزئیناتِ پس از ضبط و اتصالات تاریخی

پس از ضبطِ ترک اصلی، قطعاتی مانند یک گیتار آکوستیک با صدای "کثیف و اوردرایون" به خواست ریچاردز اضافه شد؛ وات اشاره کرد که ریچاردز می‌خواست چیزی شبیه «Street Fighting Man» را امتحان کند. وینوود همچنین مجموعه‌ای کانگاس آورد که جیمی میلر، تهیه‌کنندهٔ قدیمی استونز، به او هدیه داده بود؛ میلر پیش‌تر با کار در گروه‌هایی چون Spencer Davis Group و Traffic شناخته شده بود و همین تجربه‌ها جلب توجه استونز را موجب شد.

اهمیت گروف و زمان‌بندیِ شعر

جگر بر نقشِ گروف تاکید می‌کند: طبل، ضربِ پا و بیرون‌ریزیِ سریعِ اشعار که در قطعاتی با کلماتِ فشرده باید دقیقاً روی ضرب قرار بگیرند. این همان عنصری است که قطعه را هم‌زمان رقص‌محور و راک نگه می‌دارد.

مخاطبِ این ویدیو

این ویدیو تنها برای طرفداران قدیمی رولینگ استونز جذاب نیست؛ هر کسی که به فرایند تولید موسیقی و تعاملِ آنی میان نوازنده‌ها علاقه دارد، از مشاهدهٔ مصاحبه‌ها و اجرای جداشدهٔ کانال‌ها بهره خواهد برد. چنین مستندسازی‌ای تصویر روشنی از نحوهٔ شکل‌گیریِ یک قطعهٔ گروهی مدرن ارائه می‌دهد.

نسخهٔ اصلی ویدیو و گزارش Variety را می‌توانید مشاهده کنید. همچنین صفحهٔ رولینگ استونز در ویکی‌پدیا و معرفیِ میک جگر اطلاعات زمینه‌ای مفیدی فراهم می‌کنند.

چشم‌انداز

تصویر بیرون‌آمده از جلسه، نمایانگر گروهی است که همچنان بین سنت و نوآوری پل می‌زند؛ جایی که یک ریف ساده، بازیِ متقابلِ گیتارها و جزئیاتِ پرکاشن می‌توانند قطعه‌ای تازه و در عین حال آشنا بسازند. به نظر می‌رسد «Mr. Charm» بخشی قابل‌توجه از کنسرت‌ها و اجراهای زندهٔ آیندهٔ گروه خواهد بود.