اولیویا وایلد، کارگردان و بازیگر هالیوودی، در جدیدترین حضور خود در «پادکست لویی ترو» با لحنی صریح و بیپرده از ایلان ماسک انتقاد کرد و همزمان به نقد گسترده فرهنگ زنستیزانه اینسلها (Incel) پرداخت. وایلد فاش کرد که سالها پیش و پیش از آنکه ماسک به چهرهای جنجالی تبدیل شود، از مقر اسپیساکس بازدید کرده و با او روبهرو شده است.
از بازدید موشکها تا کینه عمیق
وایلد با اشاره به تجربه دیدار با ماسک گفت: «اکنون عمیقاً از او بیزارم. واقعاً عمیقاً از او کینه به دل دارم. سالها پیش با او دیدار کردم. اسپیساکس تازه مقر خود را در لسآنجلس ساخته بود و امکان بازدید از آنجا برایم فراهم شد چون میخواستم موشکها را از نزدیک ببینم. او به اهدای پول به سازمانی که من در هایتی بخشی از آن بودم و در حال ساخت بیمارستان و مدرسه بود علاقهمند شد. معتقدم او مقداری پول اهدا کرد و این قابل تقدیر است. اما از او سردرگم بودم. هرگز پیشبینی نمیکردم که مسیری که اکنون طی کرده را در پیش بگیرد. او واقعاً باهوش به نظر میرسید.»
وایلد در توضیح دلیل کینهاش از ماسک به ترویج برخی از نگرانکنندهترین ایدئولوژیهای فرهنگ اینسل توسط میلیاردر تکنولوژی اشاره کرد؛ بهویژه باور اینکه مردان از طبیعت قدرتمندترند. او خاطرنشان کرد که ماسک با بحث درباره «کمبود جمعیت جهان» و اینکه «میتوانیم یک میلیارد نفر دیگر را هم تحمل کنیم» با این طرز فکر ارتباط برقرار میکند. ماسک بارها اعلام کرده است که بشریت با یک «بحران کمجمعیت» روبهروست و این تهدید را بزرگتر از گرمایش جهانی میداند.
پترسون، اینسلها و زنستیزی پنهان
در طول تور مطبوعاتی فیلم «نگران نباش عزیزم» در پاییز 1401 (2022)، وایلد توجه رسانهها را جلب کرد؛ زمانی که گفت شخصیت شرور کریس پاین را بر اساس جردن پترسون، نویسنده و مفسر کانادایی الگوبرداری کرده و از او به عنوان «قهرمان شبهروشنفکری جامعه اینسل» یاد کرد. واکنش پترسون به این اظهارات، اشکریختن در مصاحبهای با پیرس مورگان بود.
وایلد در آن زمان اینسلها را چنین تعریف کرد: «مردان محرومشده، عمدتاً سفیدپوست، که معتقدند حق دارند از زنان رابطه جنسی بگیرند. آنها معتقدند جامعه اکنون آنها را از حقشان محروم کرده، ایده فمینیسم برخلاف طبیعت عمل میکند و ما باید به جایگاه صحیح خود بازگردانده شویم.»
اکنون در پادکست ترو، وایلد صادقانه اعتراف کرد که «شاید ناعادلانه بود که پترسون را شبهروشنفکر بخوانم» زیرا «بدیهی است که او درباره مسائل عمیقاً فکر میکند، اما من احساس میکنم که او به شیوهای عمل میکند که نسخه رسمیشدهای از نوع متفکرانی است که به دنیای اندرو تیتها منجر میشوند. لایههای مختلفی در آن جامعه وجود دارد و برخی از آنها نکاتی را که همگی در واقع فیلتر میکنند، روشنتر بیان میکنند.»
خطر تسلیحشدن زنستیزی
وایلد با ادامه توضیح مشکلاتش با پترسون گفت: «بسیاری از کسانی که به هیچوجه زنستیز نیستند، این نسخه پالایششدهای از همان فلسفه را که در زنستیزی عمیق ریشه دارد و توسط جامعه اینسل به سلاح تبدیل شده است، پذیرفتهاند. نکته اساسی آن احساس حق به قدرت است. این چیزی است که بسیاری از مردان با آن دستوپنجه نرم میکنند. من از آنچه به عنوان این زنستیزی تسلیحشده میدیدم آشفته بودم؛ زنستیزیای که ما را به سوی انتخاب دونالد ترامپ دو بار و فراتر از آن، قدرترساندن این گروهها از افرادی که خطرناک میانگارم، رهنمون ساخت.»
وقتی در سال 2022 از پترسون پرسیده شد که چرا اظهارات وایلد او را تا این حد احساسی کرد، اشکش را پس زد و گفت: «واقعاً دیدنی است؛ مدام ببینید چقدر افراد به خاطر کمبود یک کلمه تشویقی میمیرند و چقدر آسان است که اگر مراقب باشید آن را فراهم کنید.»
وایلد در واکنش به این اظهارات با تعجب گفت: «کمبود یک کلمه تشویقی چقدر مضحک است. یک کلمه تشویقی بزرگ و پرطنین همیشه برای این مردان وجود دارد که این است: این دنیا مال شماست و شما سزاوار آن هستید. این عمیقاً در جامعه ما ریشه دوانده است. این ایده که آنها به یادآوری تشویق نیاز دارند و سزاوار بیشتر هستند، مضحک است.»
صحبتهای وایلد در پادکست لویی ترو نشان میدهد که چهرههای سینمایی و فرهنگی همچنان نقش پررنگی در نقد قدرتهای فناوری و جریانهای فکری تاثیرگذار ایفا میکنند و گفتوگوی عمومی درباره مرزهای آزادی بیان، زنستیزی سیستماتیک و قدرت سیاسی قطعاً در ماههای پیشرو داغتر خواهد شد.
