ربل ویلسون در پرونده افترایی که شارلوت مکاینس، بازیگر نقش اول نخستین تجربه کارگردانی سینمایی او به نام «دِ دِب» (The Deb)، مطرح کرده بود، به پیروزی رسید. قاضی الیزابت ریپر از دادگاه فدرال استرالیا در سیدنی، روز چهارشنبه ادعاهای مربوط به افترا و نقض اعتماد مکاینس را رد کرد و دستور داد او هزینههای حقوقی ویلسون را بپردازد.
این شکایت به دلیل چهار سری پست در اینستاگرام مطرح شد که بین سپتامبر 2024 و جولای 2025 منتشر شده بودند. مکاینس استدلال میکرد این پستها او را چنان به تصویر کشیدهاند که برای منافع شغلیاش، روایت خود از یک اتفاق مربوط به آماندا گوست، تهیهکننده فیلم، را تغییر داده است.
ریشه اختلافات در ساحل بوندی
این درگیری حقوقی حول اتفاقات 5 سپتامبر 2023 متمرکز بود. مکاینس و گوست برای شنا به ساحل بوندی رفتند و سپس به آپارتمان محل اقامت خود در سیدنی بازگشتند. گوست گفت که او واکنش شدیدی به آب سرد داشته است. مکاینس و گوست پس از آن، در حالی که هنوز لباس شنا خود را پوشیده بودند، با هم وارد حمام شدند. ویلسون اصرار داشت که مکاینس روز بعد به او گفته است این موقعیت او را ناراحت کرده و بعدا از این ادعا عقبنشینی کرده است؛ ادعایی که مکاینس آن را رد کرد.
تحلیل دادگاه و رأی نهایی
قاضی ریپر در متن رأی خود نوشت: «گفتن اینکه شرایط پیرامون نحوه حضور آنها در حمام غیرعادی بوده، تحتالحرفی است.» دادگاه دریافت که تنها یکی از معانی ادعا شده توسط مکاینس در این چهار پست منتقل شده است. این معنی که در پست 23 سپتامبر 2024 ویلسون وجود داشت، نشان میداد مکاینس روایت خود از احساس ناراحتی نسبت به اتفاق حمام را تغییر داده است.
ریپر حکم داد که این معنی افتراآمیز نیست، زیرا ادعای مبنی بر اینکه کسی داستان خود را تغییر داده، لزوماً باعث نمیشود یک فرد عادی و منطقی فکر بدی درباره او کند. قاضی همچنین حکم داد که مکاینس نشان نداده این انتشار باعث آسیب جدی به شهرت او شده یا احتمالاً خواهد شد. در عوض، دادگاه دریافت ویلسون ثابت کرده است که معنای منتقل شده تا حد زیادی درست بوده است.
ریپر با سنجش احتمالات دریافت که مکاینس در مورد این موقعیت احساس ناراحتی داشته، روز بعد درباره آن با ویلسون صحبت کرده و بعدا روایت خود را تغییر داده است. قاضی روایتهای ارائه شده توسط مکاینس و گوست را متناقض توصیف کرد و هر دو زن را «راویان غیرقابل اعتماد» نامید. ریپر دریافت که گوست (که در آن زمان 49 ساله بود) با درخواست از بازیگر جوانتر (که 25 ساله بود) برای مراقبت از او در طول این اتفاق، مکاینس را در موقعیتی ناخوشایند و پر استرس قرار داده است.
تاثیرات شغلی و ادعاهای جانبی
این رأی تعیین نکرد که رفتار گوست جنسی بوده یا آزار و اذیت جنسی رخ داده است، زیرا طرفین از دادگاه نخواسته بودند در این خصوص تصمیم بگیرند. دادگاه دریافت مکاینس در مورد احساس ناراحتی در موقعیتی شکایت کرده که میتوان آن را بدون اشاره به آزار جنسی توضیح داد. مکاینس استدلال کرده بود پستهای ویلسون او را در معرض آزار آنلاین قرار داده و جایگاه حرفهایاش را آسیب زده است.
با این حال، ریپر هیچ مدرکی مبنی بر اینکه این پستها او را از کار یا سایر فرصتهای شغلی محروم کرده باشند، پیدا نکرد. در رأی ذکر شد که مکاینس در اکتبر 2025 قرارداد ضبط با آتلانتیک رکوردز امضا کرد و متعاقباً دو تکآهنگ منتشر کرد. عامل او نیز هیچ فرصت خاصی را که به دلیل پستهای ویلسون از دست رفته باشد، مشخص نکرد. ادعای نقض اعتماد مکاینس نیز به دلیل عدم اثبات شکایت آزار جنسی مطرح شده و سایر عناصر مورد نیاز، رد شد.
در طول استدلالهای پایانی در ماه می، سو کریسانتو، وکیل مکاینس، اعتبار ویلسون را به شدت مورد حمله قرار داد و او را به خیالپردازی و دروغگویی متهم کرد. با این وجود، ریپر گفت نگرانیهای جدی درباره قابلیت اتکای شهادتهای مکاینس، گوست و ویلسون دارد، اما شهادت ویلسون را در مورد مسئله اصلی پذیرفت. این رأی تنها مربوط به پرونده استرالیایی مکاینس علیه ویلسون است و اختلافات حقوقی جداگانهای که شامل ویلسون و تهیهکنندگان «دِ دِب» میشود، همچنان از این روند متمایز باقی میمانند.
