ناسا مأموریت CAPSTONE 02 را برای پرتاب دو ماه‌پیما با قابلیت مانور برنامه‌ریزی کرده تا رفتار سامانه‌های ناوبری و کنترل در میدان گرانشی پیچیدهٔ نزدیک ماه را در شرایط واقعی فضا بررسی کند. پنجرهٔ پرتاب اولیه برای سال 2027 هدف‌گذاری شده است.

هدف مأموریت

CAPSTONE 02 دو ماه‌پیما را در نزدیکی یکدیگر در وضعیت «پرواز در تشکیل» قرار می‌دهد تا تأثیر هم‌زمان گرانش زمین و ماه را بر مسیر و مانورپذیری بررسی کنند. این ناحیه از فضا نیازمند محاسبات و مانور در مدارهای سه‌جسمی است؛ الگوهای دینامیکی که در آزمایشگاه به‌سختی قابل بازتولیدند و در عمل می‌توانند رفتار غیرخطی و حساس به شرایط اولیه را نشان دهند.

اهمیت فنی و عملی

عملیات نزدیک به ماه، از جمله انتقال خدمه یا محموله بین مدار سیسلونار و سطح ماه، به ناوبری دقیق، حسگرهای قابل‌اعتماد و روش‌های ارتباطی مقاوم نیاز دارد. CAPSTONE 02 عملکرد سامانه‌های ناوبری، حسگرهای نوری و روش‌های ناوبری سماوی را در میدان گرانشی واقعی آزمون می‌کند تا قابلیت‌ها و محدودیت‌های آنها مشخص شود و استفادهٔ عملی در مأموریت‌های آینده تایید گردد.

شان فولر، مدیر پروژه CAPSTONE برای پایگاه ماه، این مأموریت را گامی در بهبود قابلیت‌های عملیاتی سیسلونار خوانده و آن را زمینه‌ساز توسعهٔ زیرساخت‌ها و خدمات تجاری مرتبط با برنامهٔ آرتمیس و ساخت پایگاه ماه ارزیابی کرده است.

نحوهٔ عملکرد و فناوری‌های مورد استفاده

  • دو ماه‌پیما ساخت شرکت شرکت Terran Orbital پرتاب خواهند شد و پس از قرارگیری در مدار، نقش‌های «تعقیب‌کننده» و «هدف» را بین خود جابه‌جا می‌کنند.
  • در طول مانورها از ترکیبی از ناوبری سماوی، حسگرهای نوری و داده‌های رصدی تلسکوپ‌های زمینی بهره‌برداری می‌شود؛ روش‌هایی مشابه متدهای مورد استفاده در دیدار و اتصال فضاپیماها در برنامهٔ آرتمیس.
  • آزمایش، نقاط ضعف و قوت الگوریتم‌های ردیابی و کنترل در میدان گرانشی غیرخطی را آشکار می‌کند و دادهٔ عملی برای بهینه‌سازی این الگوریتم‌ها فراهم می‌آورد.
شبیه‌سازی دو کاوشگر CAPSTONE 02 در مدار ماه

ارتباط با آرتمیس و عملیات rendezvous

قابلیت‌هایی که CAPSTONE 02 بررسی می‌کند، مستقیماً برای عملیات برنامه‌ریزی‌شده در آرتمیس اهمیت دارد. به‌عنوان نمونه، در پروازهای برنامه‌ریزی‌شده مانند آرتمیس III، فضاپیما باید با فرودگرهای تجاری دیدار و اتصال انجام دهد؛ داده‌های واقعی از عملکرد سامانه‌ها در سیسلونار شانس موفقیت این دیدارها را افزایش می‌دهند.

پیشینه و جایگاه CAPSTONE در کاوش‌های ماه

CAPSTONE 02 دومین مأموریت از سری CAPSTONE است؛ این برنامه با نام کامل Cislunar Autonomous Positioning System Technology Operations and Navigation Experiment شناخته می‌شود. نخستین کاوشگر CAPSTONE که در 2022 پرتاب شد، نزدیک به چهار سال فعال بود و تا ژوئن 2026 رسماً مأموریتش خاتمه یافت. آن فضاپیما نخستین آزمایش‌های عملی دربارهٔ مدارهای سه‌جسمی پیرامون ماه و مفاهیم مدار هاله‌ای نزدیک‌مستقیم (near-rectilinear halo orbit) را انجام داد. برای مرور جزئیات فنی این نوع مدار می‌توانید به صفحهٔ ویکی‌پدیا مراجعه کنید: Near-rectilinear halo orbit.

نتایج مورد انتظار

  • بهبود الگوریتم‌های ناوبری و کنترل در میدان‌های گرانشی پیچیده
  • افزایش اطمینان عملیات rendezvous و انتقال بین مدار و سطح ماه
  • شناسایی نیازهای شبکه‌های ارتباطی و معماری‌های پیشنهادی برای پشتیبانی از مأموریت‌های تجاری و دولتی
  • تأمین داده‌های عملی برای کاهش ریسک مأموریت‌های سرنشین‌دار و ساخت پایگاه ماه
تصویر مفهومی از مانور دو ماه‌پیما در مدار نزدیک ماه

جمع‌بندی

CAPSTONE 02 گامی عملی برای ارتقای فهم و کاربرد مدارهای سه‌جسمی است. نتایج این مأموریت ابزارها و روش‌هایی را فراهم می‌آورد که در دههٔ آینده نقش کلیدی در پشتیبانی از عملیات نزدیک به ماه، از جمله مأموریت‌های سرنشین‌دار و ساخت بناهای پایدار، ایفا خواهند کرد.

منابع: بیانیه‌های رسمی ناسا و صفحات مرتبط در ویکی‌پدیا.