زمان پرتاب و اهداف مأموریت
اسپیسایکس اعلام کرده است که پرتاب سیزدهم فضاپیمای غولپیکر خود به نام استارشیپ (Starship) برای روز پنجشنبه ۱۶ ژوئیه (۲۵ تیر) برنامهریزی شده است. این خبر پس از انجام آزمایشهای موفقیتآمیز موتورهای هر دو مرحلهی فضاپیما در دو هفتهی گذشته منتشر شد. در این آزمایشها، تمام شش موتور رپتور ۳ (Raptor 3) در مرحلهی بالایی (Ship) و هر ۳۳ موتور در مرحلهی اول (Super Heavy) روشن شدند. این دومین پرتاب از نسخهی جدید و قدرتمندتر استارشیپ نسخه ۳ (V3) خواهد بود و فاصلهی کمی کمتر از دو ماه پس از اولین پرواز این نسخه در مأموریت شماره ۱۲ انجام میشود.
مشکل پرتاب قبلی و راهحلهای فنی
در مأموریت قبلی (Flight 12)، اسپیسایکس تصمیم گرفت برای جلوگیری از خطر آسیب به زیرساختهای سکوی پرتاب، تقویتکنندهی سوپر هوی را بهجای بازگشت به سکو، بهصورت نرم در خلیج مکزیک فرود آورد. اما این مرحله به منطقهی فرود برنامهریزی شده نرسید. تحلیلهای جدید اسپیسایکس نشان میدهد که یک تغییر توالی در موتورهای Ship (که در مانور «مرحلهبندی داغ» یا Hot Staging پیش از جداسازی فیزیکی دو مرحله روشن میشوند) باعث ایجاد خطای ۹۰ درجهای در جهتگیری سوپر هوی پس از جداسازی شد. همچنین سوخت برگشتی (Boostback Burn) زمانی کوتاه شد که پنج موتور از ۳۳ موتور دوباره روشن نشدند.
اسپیسایکس برای رفع این مشکلات، یک توالی راهاندازی اصلاحشده برای Ship و بهروزرسانیهای سختافزاری برای Super Heavy معرفی کرده است. همچنین هشدارهای موتور و سیستمهای توقف اضطراری برای مطابقت با شرایط محیط پرواز چندموتوره بهروزرسانی شدهاند. این اقدامات با هدف بهبود قابلیت اطمینان در پرتاب بعدی انجام شده است.
عملکرد Ship در مأموریت قبلی
در Flight 12، خود Ship نیز با مشکلاتی مواجه شد. یکی از سه موتور رپتور بهینهسازی شده برای خلأ (Vacuum-Optimized Raptor) حدود ۴۰ ثانیه پس از جداسازی مرحله از کار افتاد. با این حال، فضاپیما توانست به مسیر زیرمداری تعیینشده خود برسد و قابلیت «خاموش شدن موتور» (Engine Out) را نشان دهد. اما این نقص مانع از تلاش برای روشن کردن مجدد موتور در فضا شد. اسپیسایکس علت این شکست را «علل بههم پیوسته» اعلام کرده و راهحلهای متعددی برای پرواز ۱۳ ارائه داده است. بهبودهای بیشتری نیز در نسخههای آینده موتور رپتور برنامهریزی شده است.
محمولهی استارلینک V3 و اهداف محموله
یکی از نکات مهم در این مأموریت، حمل اولین ماهوارههای عملیاتی استارلینک نسخه ۳ (Starlink V3) است. اسپیسایکس قصد دارد در نهایت تا ۱۰۰٬۰۰۰ نسخهی ارتقاءیافته از صورتفلکی اینترنت ماهوارهای خود را پرتاب کند که ظرفیت و سرعت شبکه را افزایش میدهد. در Flight 13، ۲۰ ماهوارهی استارلینک V3 در محفظهی بار Ship قرار دارند که برای آزمایش عملکرد در فضا رها میشوند. شش عدد از این ماهوارهها به دوربینهایی برای بازرسی کاشیهای سپر حرارتی مجهز هستند. با توجه به مسیر زیرمداری استارشیپ، انتظار میرود تمام این ماهوارهها حدود ۲۰ دقیقه پس از استقرار در جو زمین بسوزند.
اهداف مأموریت و گامهای بعدی
برای این پرتاب، اهداف اصلی شامل پرتاب موفق و جداسازی مراحل، احتراق مجدد موتورهای Ship در فضا و استقرار محموله است. اسپیسایکس همچنین به دنبال بهبود عملکرد سوپر هوی در بازگشت و فرود است. اگر این پرتاب موفقیتآمیز باشد، پیشرفتهای بزرگی در مسیر توسعهی استارشیپ بهعنوان یک سیستم کاملاً قابل استفاده مجدد حاصل خواهد شد. برای اطلاعات بیشتر دربارهی فناوریهای فضایی، میتوانید به صفحهی ویکیپدیای استارشیپ مراجعه کنید.
