بلو اوریجین اصلی‌ترین عامل انفجار ۲۸ مه راکت نیو گلین را یک ناهنجاری در شیر اصلی اکسیژن روی یکی از موتورهای BE-4 اعلام کرد. این نتیجه بر پایه بازیابی و بازرسی دقیق قطعات معیوب حاصل شده است.

جزئیات حادثه و اهمیت استراتژیک نیو گلین

انفجار در حین یک آزمایش استاتیک موتور در پایگاه نیروی فضایی کیپ کناورال رخ داد که منجر به نابودی راکت و آسیب‌های قابل توجهی به زیرساخت‌های سکوی پرتاب شد. نیو گلین، یک بالابر سنگین ۹۸ متری با مرحله اول قابل بازیابی است که از هفت موتور BE-4 قدرت می‌گیرد و برای تحمل حداقل ۲۵ پرتاب طراحی شده. این راکت ستون فقرات برنامه‌های بلو اوریجین برای انتقال بار و خدمه به ماه و مقاصد فراترین است.

مشاهده محل انفجار و اثرات تخریبی بر سکوی پرتاب

تحلیل فنی: از شیر اکسیژن تا ریشه‌یابی خطا

دیو لیمپ، مدیرعامل بلو اوریجین، تأیید کرد که تیم‌های فنی پس از بررسی سخت‌افزار بازیافتی،_point_ آغازین شکست را در شیر اصلی اکسیژن یکی از موتورها شناسایی کرده‌اند. برای درک کامل مکانیزم شکست، شرکت برنامه‌ای جامع از تست‌های سطح قطعه و احتراق موتور را اجرا کرده تا بتواند راهکارهای موثری برای کاهش ریسک تدوین نماید.

تأثیر بر برنامه آرتمیس و مأموریت‌های ماهی

نیو گلین حامل مشخص شده برای فرودگر Blue Moon است؛ یکی از دو سیستم فرود انتخابی ناسا در برنامهٔ آرتمیس برای انتقال فضانوردان به سطح ماه. بلو اوریجین همچنین متعهد است نمونه اولیه فرودگر مارک ۱ را تا پایان سال در یک مأموریت بدون سرنشین به ماه بفرستد. از این رو، رفع سریع این مشکل برای حفظ تقویم زمانی مأموریت‌های ماهی حیاتی است.

شماتیک موتور BE-4 با برجسته‌سازی محل شیر اکسیژن معیوب

برنامه اصلاحات و مسیر بازگشت به پرواز

به گفته لیمپ، اصلاحات طراحی روی شیر اکسیژن نهایی شده و قابل نصب سریع بر روی موتورهای موجود هستند. سخت‌افزارهای به‌روزرسانی‌شده پیش‌بینی می‌شود تا پایان ماه جاری آماده تحویل شوند. به‌صورت موازی، تیم تحلیل درخت خطا (Fault Tree Analysis) تحقیقات خود را برای اطمینان از جامعیت اقدامات اصلاحی ادامه می‌دهد.

  • بازیابی و بازرسی جنبه‌به‌جنبه قطعات معیوب از محل حادثه
  • انجام تست‌های تازه سطح قطعه و احتراق برای بازتولید و درک خطا
  • تولید و کنترل کیفیت قطعات شیر اصلاح‌شده برای نصب فوری
  • بازسازی و تقویت سازه‌های زیرین سکوی پرتاب

سوابق پروازی و چالش‌های پیشین

نخستین پرتاب مداری نیو گلین در ژانویه ۲۰۲۵ انجام گرفت. دو مأموریت بعدی در نوامبر ۲۰۲۵ و آوریل ۲۰۲۶ پی‌گیری شدند. در پرتاب آوریل، محمولهٔ مخابراتی BlueBird ۷ متعلق به AST SpaceMobile به مدار هدف نرسید؛ با وجود این، بلو اوریجین با اتکا به داده‌های به‌دست‌آمده، اطمینان خود را نسبت به بازگشت سریع راکت به چرخه عملیاتی حفظ کرده است.

استفادات فنی و الزامات نظارتی

این رویداد بار دیگر نشان می‌دهد که یک ناهنجاری در یک زیرسیستم ظاهریاً کوچک (شیر اکسیژن) می‌تواند پیامدهای سیستمی گسترده‌ای برای کل مأموریت داشته باشد. مراحل آتی شامل بازبینی‌های سخت‌افزاری عمیق، تست‌های سازگاری سیستم‌سطحی و نظارت‌های تنظيمی الزام‌آور از سوی سازمان‌هایی نظیر اداره نظارت بر فضا (FAA AST) خواهد بود.

چشم‌انداز آینده و معیارهای موفقیت

بلو اوریجین مسیر اصلاح را «روشن و قابل اجرا» توصیف کرده و با تکمیل نصب قطعات جدید و نهایی‌سازی تحلیل‌های خطا، امیدوارست نیو گلین را در کوتاه‌ترین زمان به حالت عملیاتی بازگرداند. با توجه به نقش محوری این راکت در برنامه آرتمیس، حمل بارهای سنگین و حمایت از Екатериتی کاوش‌های ماهی، موفقیت در این فاز می‌تواند مستقیماً بر تراز قدرت در رقابت‌های جهانی اکتشاف ماه تأثیر بگذارد. پیگیری گزارش‌های فنی آتی و نتایج آزمایش‌های احتراقی، شاخص‌های اصلی ارزیابی زمان‌بندی دقیق بازگشت به پرواز خواهند بود.