دونالد ترامپ با خروج الولايات متحده از توافق پاریس، بیاعتنایی خود به اقدامات جهانی اقلیمی را مستند کرد. از آن زمان، دولت او با تضعیف استانداردهای کارایی سوخت، فك توربینهای بادی و انکاری از توافقنامههای اقلیمی مانند طرحهای حملونقل دریایی، یک «ماراتون تخریب اقلیمی» را آغاز کرد. با این حال، در میان این توفان، یک توافقنامه بینالمللی وجود دارد که به نظر میرسد از خشم ترامپ مصون بماند: CORSIA.
CORSIA چیست و چرا ترامپ با آن مشکلی ندارد؟
CORSIA (طرح جبران و کاهش کربن برای هوانوردی بینالمللی) زیر نظر سازمان هوانوردی بینالمللی ملل متحد (ICAO) تدوین شده است. برخلاف انتظارها، این طرح تقاضای کمینهای از ایالات متحده و شرکتهای هوانوردی دارد. در واقع، فلسفه وجود CORSIA جلوگیری از اقدامات سختگیرانهتر است — به ویژه از جانب اتحادیه اروپا.
ریشههای تاریخی: چگونه اروپا عقب نشست؟
ده و نیم سال پیش، اتحادیه اروپا باSystem انظمامل ETS (سیستم معاملات انتشار) خود، اولین تلاش جدی برای سقفگذاری و قیمتگذاری انتشارهای هوانوردی را آغاز کرد. این حرکت که پروازهای ورودی و خروجی اروپا را در بر میگرفت، واکنشSeverی را برانگیخت. ایرباس (Airbus) و قدرتهای بزرگ مانند روسیه، چین و حتی دولت اوباما فشار آوردند تا اروپا در سال ۲۰۱۲ این طرح را لغو کند. CORSIA به عنوان «برگ انجیر» به اروپا پیشنهاد شد تا بهانهای برای عقبنشینی داشته باشد.
مکانیزم CORSIA: جبران به جای کاهش
- شرکتهای هوانوردی میتوانند با خرید اعتبارهای کربن، افزایش انتشارهای خود را جبران کنند.
- این به ترافیک هوایی اجازه میدهد بیوقفه رشد کند در حالی که ادعای «رشد بیکربن» مطرح میشود.
- معماران خود طرح اکنون میپذیرند که CORSIA تنها مزایای اقلیمی حداقلی ارائه میدهد.
اهمیت ژئوپلیتیک CORSIA: بیش از محیط زیست
خطر واقعی CORSIA در ابعاد زیستمحیطی نیست، بلکه در قدرت ژئوپلیتیکی آن نهفته است. طرح مانعی است در برابر اقدامات مستقل مناطق — به ویژه اروپا — برای قیمتگذاری واقعی کربن.
ساعت ۱۷ ژوئیه: تصمیمگیری حیاتی اروپا
اتحادیه اروپا به طور قانونی موظف است اثربخشی CORSIA را ارزیابی کند. اگر ووپکه هکسترا، کمیسر جدید اقلیم، تشخیص دهد که CORSIA کمتر از ETS اروپا اثربخش است، اروپا میتواند قیمت کربن بینالمللی خود را مجدداً اجرا کند. مهلت نهایی: ۱۷ ژوئیه.
لابی گسترده واشنگتن و صنعت هوانوردی
در روزهای پیش از تصمیمگیری، واشنگتن و شرکتهای بزرگ هوانوردی کمپین لوبیی خروشان را آغاز کردهاند. حتی خود ICAO بیانیهای صادر کرده تا از «اقدامات منطقهای» انتقاد کند و بر «حفظ هماهنگی» تأکید نماید — انتقاد مستقیم به نشانی بروکسل، فقط روزها قبل از انتشار گزارش ارزیابی.
جهان از سال ۲۰۱۲ تغییر کرده است
شرایط جغرافیایی-سیاسی اکنون به نفع اروپا است:
- چین: هوانوردی را در سیستم سقفگذاری و معامله خود گنجانده و در رقابت شدید با آمریکا قرار دارد.
- روسیه: قدرت باجگیری energetیکی خود را در اروپا از دست داده است.
- اقدام در 바다: اروپا حملونقل دریایی را در ETS خود شامل کرده و از کشتیهای آمریکایی و چینی میخواهد برای ۵۰٪ از انتشارهای سفرهای ورودی/خروجی بپردازند — هیچ کشوری اعتراض نکرد.
ترامپ و اولویتها: آیا واقعاً بیتفاوت است؟
با وجود انتخابات میانهدوره، تجربه ماههای اخیر نشان میدهد ترامپ از هیچ درگیری militaire نمیترسد. اما CORSIA به نفع اوست: هزینهای بر دوش اقتصاد آمریکا نمیگذارد و در عین حال دست اروپا را میبندد. بنابراین، او نیازی به «کشتن» آن ندارد.
امنیت انرژی: دلایل فراتر از اقلیم
بیش از ۹۵٪ سوخت جت اروپا وابسته به واردات فسیلی است و حدود یکسوم آن مستقیماً از خاورمیانه تأمین میشود. بحرانهای منطقهای نشان دادهاند که وابستگی به سوختهای فسیلی — نه ETS — عامل اصلی نوسانات قیمت بلیطها است. کاهش این وابستگی، هم ضرورت اقلیمی است و هم ضرورت استراتژیک.
نتیجهگیری: زمان عمل فرا رسیده است
CORSIA یک «دودپرده» است که پاسخ واقعی به چالش اقلیمی هوانوردی نمیدهد. اروپا در ۱۷ ژوئیه فرصت تاریخی دارد تا با گسترش ETS به تمام پروازهای خروجی، قیمتگذاری واقعی کربن را مستقر کند و thủ tiêu мировой شود. جهان دیگر در سال ۲۰۱۲ نیست؛'Europa میتواند و باید 주도권을 بگیرد.
