وزارت محیط زیست، دریاچههای بزرگ و انرژی میشیگان (EGLE) درحرکتی که موجی از نگرانیهای زیستمحیطی را برانگیخته، درخواست مجوز انبریج (Enbridge)، غول نفتی کانادایی چند میلیارد دلاری، برای اجرای پروژه تونل نفتی خط ۵ (Line 5) در تنگه استراتژیک مکیناک (Straits of Mackinac) را تأیید کرد. این تصمیم، سالها تلاشهای ساکنان میشیگان، فعالان زیستمحیط و جوامع بومی برای جلوگیری از این پروژه را نادیده گرفته است.
چرا تونل خط ۵ در تنگه مکیناک umstritten است؟
تنمه مکیناک، نقطه اتصال دو دریاچه بزرگ مشیگان و هورون، یکی از حساسترین اکوسیستمهای آبی عذب جهان محسوب میشود. خط ۵ از سال ۱۹۵۳ در حال انتقال نفت خام و مایعات گاز طبیعی از این الممر حیاتی عبور میکند. پیشنهاد انبریج برای جایگزینی بخش زیرآبی لولهکشی با یک تونل جدید، اگرچه به ظاهر اقدام ایمنینمایی است، اما منتقدان معتقدند که این پروژه:
- خطر نشت نفت فاجعهبار را در قلب منبع آب آشامیدنی میلیونها انسان حفظ میکند
- تعهدات کاهش انتشار کربن و گذار به انرژیهای پاک را تقويض میکند
- منافع یک شرکت خارجی را بر ایمنی ملی و سلامت общество ưu tiên میدهد
واکنش شدید نهادهای زیستمحیطی و جامعه مدنی
آن وویوده (Anne Woiwode)، عضو کمیته اجرایی بخش میشیگان باشگاه سیرا (Sierra Club)، بزرگترین سازمان مردمی زیستمحیطی آمریکا، در بیانیهای صریح اعلام کرد:
«تصمیم امروز قلب میشیگان را به خطر میاندازد. این تونل دریاچههای بزرگ ما، آب آشامیدنی پاک و اکوسیستمها را در معرض خطر یک نشت نفت فاجعهبار قرار میدهد. به جای اولویتبندی ایمنی و رفاه ساکنان میشیگان، دولت ویتمن با یک شرکت نفتی خارجی میلیارد دلاری طرف شده است، در حالی که مالیاتدهندگان میشیگان تمام خطرات را برای دهههای آینده بر عهده خواهند گرفت.»
نکات کلیدی مخالفتها:
- خطر نشت فاجعهبار: حتی با tecnologia تونل، خطر زلزله، فرسایش و خطای انسانی در محیط زیرآبی حساس باقی میماند
- بار مالی بر دوش شهروندان: هزینههای احتمالی پاکسازی و خسارات اکولوژیک بر عهده مالیاتدهندگان میشیگان خواهد بود
- تضاد با اهداف اقلیمی: سرمایهگذاری در زیرساختهای فسیلی جدید، در تضاد مستقیم با تعهدات میشیگان برای رسیدن به خالصی صفر تا ۲۰۵۰ است
- حقوق جوامع بومی: بسیاری از قبیلههای بومی (Anishinaabe) این پروژه را نقض معاهدههای تاریخی و حق حاکمیت بر آبهای پیشینی خود میدانند
후果های بالقوه برای منطقه دریاچههای بزرگ
دریاچههای بزرگ شامل ۲۱٪ آب عذب سطحی جهان هستند و آب آشامیدنی بیش از ۴۰ میلیون نفر را تأمین میکنند. یک نشت نفت گسترده در تنگه مکیناک میتواند:
- اکوسیستمهای منحصر به فرد آبی و ساحلی را برای قرنها تخریب کند
- صنعت گردشگری و تفریحی منطقه که به ارزش دهها میلیارد دلار سالانه برآورد میشود، فلج کند
-wirtschaftliche و سلامت جوامع ساحلی را به خطر بیندازد
چه چیزی در پیش رو است؟
این مجوز، پایان ماجرایی طولانی در میانه این پروژه است. انبریج همچنان به مجوزهای فدرالی از جمله نیروهای مهندسی ارتش آمریکا (USACE) و اداره ایمنی لولهکشی و مواد خطرناک (PHMSA) نیاز دارد. 클럽 سیرا و هماسترategicهای правن دیگر اعلام کردهاند که از تمام راهکارهای حقوقی، لابیگذاری و حرکتی برای جلوگیری از تحقق این پروژه استفاده خواهند کرد.
مبارزه برای حفظ دریاچههای بزرگ، نه تنها یک مسئله زیستمحلی، بلکه یک لزوم اخلاقی، اقتصادی و بینسالانه برای نسلهای آتی است. تصمیم نهایی درباره سرنوشت خط ۵، همچنان در دستان مقامات فدرال، قوه قضاییه و اراده سیاسی رهبران میشیگان و کشوری است.
