آنا فوگلیتا با فیلم اول کارگردانیاش، «A Common Story»، در جشنواره ونیز حاضر شد. این درام زمینی و دقیق فروپاشی آرام زندگی یک زوج ساده را با زبانی متمرکز بر احساسات روزمره روایت میکند.
داستان و بازیگران
آلبا رووروچر در نقش اریکا بازی میکند؛ زنی میانسال که همراه همسرش مائورو در یک زندگی روستایی ساده زیست میکنند. وقتی دخترشان، ایرنه، برای ادامه تحصیل به خارج میرود، خلأ او آرامآرام توازن زندگی زوج را بر هم میزند. رووروچر پیشتر در آثاری مانند Maria از پابلو لا رائین بازی کرده و عضو هیئت داوران کن 2025 بود.
تولیدکنندگان اصلی فیلم: HT Film, Indigo Film, Tenderstories و Blu One Lab. فیلم با حمایت Rai Cinema و همکاری HBO Max ساخته شده و توسط شرکت True Colours عرضه میشود.
الهام و رویکرد کارگردان
فوگلیتا میگوید ایده فیلم از مشاهده والدینی شکل گرفت که زندگیشان حول محور فرزندان میچرخد. او همراه با فیلمنامهنویس ماتئو فرّی، زوجی بسیار ساده و کمتکیهبر ابزارهای فرهنگی را طراحی کرد؛ آدمهایی با هوش هیجانی که زبان هنری یا فرهنگی مناسبی برای بازکاوی احساسات در اختیار ندارند. هدف فیلم نمایش ضربانهای کوچک انسانی است که در روایتهای بزرگ اغلب نادیده گرفته میشوند و تبدیل آنها به قصهای با زبان جهانی.
همکاری با آلبا رووروچر
فوگلیتا از رووروچر بهعنوان بازیگری پذیرا و شجاع یاد میکند که از هدایت کارگردان استقبال میکند و گاهی آنقدر در نقش فرو میرود که دیالوگها را بهصورت آنی بازآفرینی میکند. او میخواست بازیگری واقعی و جسور داشته باشد تا مراحل دشوار زندگی زنانه—از جمله تجربه یائسگی و احساس کنار گذاشته شدن—را با صداقت نشان دهد. لحظاتی مانند جملهای که همسر بهطرز خشنی میگوید «دیگر کسی به تو نیاز ندارد»، بازتاب آموزههای فرهنگیای است که زنان را به حاشیه میرانند.
وضعیت زنان کارگردان در ونیز
فوگلیتا حضور تنها یک کارگردان زن در بخش رقابتی ونیز امسال را «فاجعهآمیز» توصیف میکند. در نقطه مقابل، بخش Horizons نشان داد که 8 فیلم از 19 فیلم این بخش توسط زنان ساخته شده است؛ نشانهای از شهامت و جسارت کارگردانان زن در عرصه تجربهمحور.
چالشهای ساختاری
به گفتهٔ فوگلیتا، مشکل فراتر از کمبود استعداد است و ریشه در کمبود حمایت ساختاری دارد؛ ساختارهایی که هنوز به اندازه کافی از صدای زنانه و دیدگاههای زنانه پشتیبانی نمیکنند. او بر لزوم تقویت حمایتهای نهادی و ساختاری برای تولید و نمایش آثار زنان تاکید میکند، زیرا این دیدگاهها منابع مهمی برای روایتگری فراهم میآورند.
جایگاه «A Common Story» در جشنواره
با توجه به ترکیب بازیگران و سوژه ملموس، «A Common Story» میتواند مخاطبان جشنواره را با روایت دقیق و زمینیاش جذب کند. حضور فوگلیتا در ونیز، پس از تجربههای پیشینش در مقام مجری، نقش او را بهعنوان کارگردانی تازهنفس تثبیت میکند و راهی برای نمایش داستانهای زنانه و خاکی باز مینماید.
- نقاط قوت: اجراهای میدانی، زبان روایی کمپیرایه و توجه به جزئیات روزمره.
- قابلیت جذب مخاطب جشنوارهای: تمرکز بر احساسات ملموس و بازیهای واقعگرایانه.
منابع: بیوگرافی آنا فوگلیتا و آلبا رووروچر در Wikipedia و اطلاعات بیشتر درباره جشنواره ونیز در Wikipedia.
متن گفتوگو برای اختصار و روانی ویرایش شد.
