دیلان مایر در اولین تجربهٔ کارگردانیاش با فیلم The Wrong Girls سراغ کمدیای آبسورد رفته که ریشه در فرهنگ ماریجوانا دارد و بیش از هر چیزی روی شیمی بین بازیگران و لحنِ کمثبات اما جذابش متکی است. فیلم زوجِ کریستن استوارت و آلیا شوکت را مقابل هم میگذارد، از کنایههای کمدیهای استونری مانند How High و Half Baked بهره میبرد و در عین حال مسیر خود را با المانهای عجیبتر ادامه میدهد.
خلاصهٔ داستان
فرانکی (کریستن استوارت) و مالی (آلیا شوکت) دو دوستِ بیثبات لسآنجلسی هستند که در آپارتمانی بهنام Casa de Chill Zone زندگی میکنند و تا فردا باید پول اجاره را جور کنند. داستان ترکیبی از مأموریتهای خیابانی کمدی مانند Harold & Kumar Go to White Castle و موقعیتهای اشتباه هویتی است: یک مزدور با لقب عجیب (Not Metal Head Dave، با بازی LaKeith Stanfield) و گروهی از پژوهشگران دنبال آنها میآیند، چون این دو ناخواسته نوعی روانگردان قوی استخراجشده از بیضههای ماهی مرکب را مصرف کرده و توانایی تلهپاتی پیدا میکنند.
بازیگران و اجراها
کریستن استوارت و آلیا شوکت در نقشهای فرانکی و مالی هماهنگی چشمگیری دارند؛ اجراهایشان بیشتر فضا و حال را منتقل میکند تا تاریخچهٔ دقیق شخصیتها. استوارت بین آشفتگی و نوعی نسخهٔ منضبطتر از خود نوسان جذابی ایجاد میکند و شوکت دوست وابسته و بامزه را با ظرافت حفظ میکند. Kate McKinnon لحظات بامزهٔ فیلم را تقویت میکند و LaKeith Stanfield نشان میدهد در ژانرهای مختلف توانمند است.
صدای گربههای فرانکی و مالی را ست روگن و کومایل نانجیانی اجرا کردهاند و حضور کوتاهِ جینا دیویس اشارهٔ ظریفی به کلاسیکهای دوستی زنانه مانند Thelma & Louise دارد، اما با پایانِ کمدردسرتر.
زبان تصویری و موسیقی
تصویربرداریِ Todd Banhazl با پالتی روشن و اشباعشده، نورِ مهآلود و زوایای هلندی حالوهوای نوستالژیکِ دههٔ 90 را بازسازی میکند. موسیقیِ Ty Segall ریفهایی روانگردان و تند را به سکانسها میافزاید که حالِ کشدار، شاداب و خلسهای ایجاد میکنند؛ اگرچه گاهی این تزئینات موسیقایی تکراری بهنظر میرسند.
نقاط قوت
- شیمی باورپذیر و پرانرژی بین دو بازیگر اصلی.
- حضورهای مکملِ قابلاعتنا مثل کیت مککینون و لِیکیت استنفیلد.
- لحن آبسوردِ دقیق که صحنههای خندهدار محلی و درونیِ لسآنجلس را بهخوبی میسازد.
نقاط ضعف
- انسجام روایی گاه از بین میرود و فیلم در برخی مقاطع پراکنده مینماید.
- اتکا به شوخیها و ارجاعات محلی جنوب کالیفرنیا ممکن است برای تماشاگران غیربومی قابلفهم کامل نباشد.
- تزئینات موسیقایی در برخی سکانسها حس تکرار ایجاد میکنند.
مخاطب مناسب
تماشاگرانی که از کمدیهای استونری و آبسورد لذت میبرند یا با فرهنگ و ارجاعات محلی لسآنجلس آشنایند، به احتمال زیاد از فیلم استقبال میکنند و ممکن است آن را به اثری فرقهای تبدیل کنند که بارها تماشا میشود. بینندگان خواهان روایتهای خطی و منسجمتر ممکن است از پراکندگی فضا و قصه ناخرسند شوند.
جمعبندی
The Wrong Girls بیشتر از طریق لحن و اجراها جذابیتزا است تا از طریق ساختار روایی. دیلان مایر صدای مشخصی نشان میدهد و در اولین اثرش آمادگی ریسک و شخصیتپردازی صوتی-بصری دارد. این فیلم در پلتفرمهای خانگی و شبکههای تخصصی کمدی احتمالاً مخاطب ثابت پیدا میکند و برای طرفداران فضای استونری و آبسورد پاداشِ خوشایندی خواهد بود.
