نمایندگان کنگره آمریکا در حال تدوین یک لایحه دوحزبی‌اند که برای اولین بار یک تسهیلات مالیاتی فدرال ۲۰ درصدی برای صنعت فیلم و تلویزیون ایجاد می‌کند — پتانسیل افزایش تا سقف ۳۰ درصد با احتساب پاداش‌های جانبی دارد. این اقدام مستقیماً در پی حمایت صریح دونالد ترامپ از این ایده در شبکه تروث ساشال (Truth Social) هفته گذشته صورت گرفته است.

معماری لایحه و بازیگران اصلی

لایحه مورد انتظار برای ارائه در ماه سپتامبر است، احتمالاً تا پایان هفته آینده. نماینده ناتانیل موران (جمهوری‌خواه، تگزاس شرقی) و نماینده لندا سانچز (دموکرات، وایتیر، کالیفرنیا) — هر دو عضو کمیته راه‌ها و وسایل مجلس — نویسندگان اصلی متن هستند. در موازی، نماینده لورا فریدمن (دموکرات، بربنک) با نماینده برایان جک (جمهوری‌خواه، حومه آتلانتا) در پیش‌نویس‌سازی همکاری کرده‌اند. بربنک به عنوان قلب استودیوهای هالیوود، و آتلانتا به عنوان مرکز تولید در جنوب شرق، نمادین از گستره جغرافیایی حمایت‌های سیاسی هستند.

چرا اکنون؟ فشار رقابت جهانی

در دو سال اخیر، انجمن سینما (MPA) و اتحادیه‌های هنری (IATSE, SAG-AFTRA, DGA) به صورت منسجم برای یک تسهیلات فدرال لابی کرده‌اند. انگیزه: یارانه‌های خروشی در انگلستان (تا ۲۵.۵٪)، کانادا (ترکیب فدرال و ایالتی تا ۳۵٪)، و استرالیا (۴۰٪ برای تولیدات بین‌المللی) باعث فرار تولید از آمریکا شده بود. تنها در ۲۰۲۳، تولید تلویزیونی در لوس‌آنجلس ۳۶٪ کاهش یافت — پایین‌ترین سطح در یک دهه.

نمایندگان کنگره در جلسه کمیته راه‌ها و وسایل

مکانیزم اعتبار مالیتی: پایه و ارتقاها

پیش‌نویس فعلی با پیشنهاد MPA هم‌جهت است:

  • پایه: ۲۰٪ اعتبار بر روی تمام هزینه‌های نیروی کار (Above-the-line: بازیگران، کارگردان، نویسنده + Below-the-line: تیم فنی، مکان، تجهیزات).
  • پاداش‌ها (Uplifts) — هر کدام ۵٪، حداکثر دو مورد:
    • فیلمبرداری در منطقه فرصت روستایی (Opportunity Zone)
    • تولید مستقل (تعریف دقیق بودجه به زودی اعلام می‌شود)
    • بازگرداندن تولید از خارج به خاک آمریکا (Re-shoring)
    • هزینه حداقل ۱۰ میلیون دلار در ۱۰ ایالت متفاوت در یک سال (گسیختن تمرکز جغرافیایی)
  • سقف کلی: ۳۰٪ اعتبار مالیتی فدرال.
  • تجمع با تسهیلات ایالتی: اعتبار فدرال روی تسهیلات ایالتی (مانند ۲۰-۲۵٪ کالیفرنیا یا ۳۰٪ جورجیا) می‌ینشیند. مجموع یارانه می‌تواند از ۶۰٪ فراتر رود.

اقتصاد سیاسی: چگونه رأی دست می‌آید؟

استراتژی، تکرار مدل کالیفرنیا و نیویورک است: پاداش فیلمبرداری خارج از قطب‌های اصلی (LA/NYC) رأی نمایندگان مناطق روستایی و حومه‌ای را جلب می‌کند. فریدمن می‌گوید: «هر نماینده‌ای در ایالت خود صنعت فیلم و تلویزیون را دوست دارد. وقتی تولید به حوزه انتخابیه‌شان می‌آید، مشاغل، تورisme و درآمد مالیتی محلی ایجاد می‌شود.»

نکته قابل توجه: پیش‌نویس فعلی پاداش پیشنهادی کالیفرنیا برای مناطق اعلام‌شده بلایای فدرال (همه کانتی لوس‌آنجلس به دلیل آتش‌سوزی‌های ۲۰۲۵) را شامل نشده است. این ممکن است در مراحل کمیته اضافه شود.

فنیات مالی: قابل فروش، غیرقابل استرداد

اعتبار مالیتی:

  • می‌تواند برای جبران بدهی مالیات بر درآمد فدرال تولیدکننده استفاده شود.
  • می‌تواند به مشمول مالیتی دیگر (معمولاً شرکت‌های بزرگ با سود بالا) فروخته شود (Transferability) — مکانیزم رایج در تسهیلات انرژی تجدیدپذیر.
  • Refundable نیست: اگر بدهی مالیتی تولیدکننده کمتر از اعتبار باشد، تفاضل به صورت نقدینگی بازپرداخت نمی‌شود.

تبیین هزینه و چشم‌انداز قانونی

لایحه هنوز به کمیته مشترک مالیات (JCT) نرفته برای محاسبه امتیاز هزینه. تخمین‌های غیررسمی رقم را در حد چندین میلیارد دلار سالانه می‌گذارند. ترامپ ادعا کرده هزینه «ده برابر شده توسط پولی که به خزانه‌داری می‌ریزد» جبران می‌شود. MPA قرار است هفته‌های آینده گزارشی با مدل‌های اثر موجی (Multiplier Effect) منتشر کند.

نمودار مقایسه تسهیلات فیلم‌سازی در کشورهای مختلف

گام‌های بعدی: لیم‌داک یا سال آینده؟

بهترین سناریوی حامیان: گنجاندن در بسته مالیتی جلسه لیم‌داک پس از انتخابات نوامبر ۲۰۲۶. فریدمن می‌گوید: «بسیار خوشحال خواهم بود اگر در لیم‌داک محقق شود. نمی‌توانم قول دهم، اما ما برای سرعت و دقت همزمان تلاش می‌کنیم.» مذاکرات پس از پست ترامپ «حرکتی جدید» یافته اما جزئیات نهایی قانون‌گذاری همچنان در جریان است.

اگر لیم‌داک ممکن نشود — به دلیل چانه‌زنی سقف بدهی یا اولویت‌های دیگر — مسیر طبیعی، سال ۲۰۲۷ در چارچوب بسته مالیتی جامع بعدی خواهد بود. در هر صورت، اولین بار است که یک تسهیلات فدرال فیلم‌سازی با حمایت رئیس‌جمهور، رهبری دوحزبی کمیته راه‌ها و وسایل، و فشار صنعت، به مرحله تدوین متن رسمی رسیده است.